ΚΛΑΣΣΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ – «24 ΩΡΕΣ ΛΕ ΜΑΝ»(“LE MANS” – 1971)

Οι φίλοι των αγώνων ταχύτητας, το θεωρούν σαν ίσως το κορυφαίο που γυρίστηκε ποτέ σε φιλμ. Γι` αυτό, ευθύνεται το ύφος ντοκιμαντέρ που του έδωσε ο σκηνοθέτης, για τα καταπληκτικά του πλάνα, όπως και για το γεγονός ότι ουσιαστικά, φιλμάρισε έναν αγώνα ταχύτητας(αυτόν του 1970), και δεν δημιούργησε εικόνες προερχόμενες από κάποιο στούντιο. Εδώ συνεπώς, δεν μιλάμε για αληθοφάνεια, αλλά για ρεαλισμό. Ένα στοιχείο που προσέδωσε στο φιλμ ακόμη έναν λόγο ώστε να καταταγεί τελικά, σε εκείνα που με την δύναμη της εικόνας περισσότερο(και λιγότερο με της ερμηνευτικές δυνατότητες των πρωταγωνιστών του), κερδίζουν τον θεατή. Έτσι ακριβώς, όπως οι ριψοκίνδυνοι πιλότοι των πρωτότυπων, εργοστασιακών μονοθέσιων, σκόρπιζαν αδρεναλίνη στις πίστες, κόβοντας την ανάσα όσων τους παρακολουθούσαν, με περίτεχνες ενέργειες. Οι «24 ώρες Λε Μαν», επιτυγχάνουν κάτι παρόμοιο. Αιχμαλωτίζοντας την ένταση ενός επίπονου αγώνα, στην διάρκεια του οποίου οι άσσοι του βολάν δοκιμάζονται σκληρά, φτάνοντας και ξεπερνώντας τα ίδια τους τα όρια, το φιλμ καθηλώνει τον θεατή ακόμη και στις μέρες μας. Είναι τόσο ζωντανό κάθε φρενάρισμα, κάθε προσπέραση, κάθε πλάνο, που νομίζεις ότι βλέπεις τους οδηγούς από κοντά, κι όχι σε κάποια οθόνη τηλεόρασης!

 Ένα από εκείνα που αποκαλούμε ευρηματικά, όταν αναφερόμαστε σε ταινίες κλασσικές, είναι και απουσία διαλόγου στο φιλμ, για τα πρώτα 35 λεπτά! Ο σκηνοθέτης Lee H. Katzin, δίνει μ` αυτό τον τρόπο εξ` αρχής το στίγμα της ταινίας του. Ο λόγος στο θέαμα! Η ταινία του διαπραγματεύεται έναν από τους πλέον δύσκολους και διάσημους αγώνες ταχύτητας παγκοσμίως, τον περίφημο «Λε Μαν» στην Γαλλία, όπου οι οδηγοί καλούνται να καλύψουν την απόσταση στην πίστα, κρατώντας τον έλεγχο του αυτοκινήτου τους και το τιμόνι στα χέρια, για 24 ώρες. Η κάθε ομάδα έχει 3 οδηγούς. Έναν για της όχημα(2), αλλά και 2 αναπληρωματικούς. Οι πιλότοι εναλλάσσονται, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, ενώ το μάξιμουμ που μπορούν να μείνουν στο όχημα, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να υπερβαίνει τις 4 ώρες. Οι εισαγωγές στα πιτς είναι συχνές φυσικά. Αλλαγές ελαστικών(ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες και όχι μόνον), εφοδιασμός με καύσιμα, ξεκούραση των οδηγών.

Η ταινία βγήκε από τα στούντιο μιας μικρής εταιρείας παραγωγής(συγκρινόμενης με τους υπόλοιπους κολοσσούς του θεάματος), την Αμερικάνικη National General Pictures. Μερικές ταινίες της εταιρείας που θυμάμαι, είναι τα γουέστερν Little Big Man , A Man Called Horse, Monte Walsh και το περιπετειώδες The Getaway . Όλα τους ιδιαίτερα και πολύ προσεγμένα. Αν και θα το δείτε μόνον στους τίτλους έναρξης(καμία αναφορά στην παρουσίαση του φιλμ, σχεδόν σε όλα τα site!), εκτός του Jack N. Reddish, στην παραγωγή συνέβαλε τα μέγιστα και ο πολύ μεγάλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος Robert Rosen(The Roaring Twenties  - 1939, The Sea Wolf – 1941, Alexander the Great – 1956, The Hustler – 1961)! Όσοι έχουν δει ταινίες του, δεν θα δυσκολευτούν να καταλάβουν την παρουσία του στο “Le Mans”! Εξαιρετικές και οι μουσικές του Michel Legrand(σπουδαίος Ευρωπαίος της jazz, που δεν ασχολήθηκε και πολύ με το σινεμά). Προσθέτει ένταση, ή αποφορτίζει, αφήνει μελαγχολία, ή διοχετεύει ρομαντισμό, με έναν μοναδικό τρόπο. Καταπληκτική η διεύθυνση φωτογραφίας των René Guissart Jr. και Robert B. Hauser! Δεν υπάρχουν λόγια, απλά! Δείτε και ξαναδείτε τις σκηνές με το ατύχημα και το διαλυμένο λάστιχο και θα καταλάβετε περισσότερα… Μοντάζ εξίσου υπέροχο και αψεγάδιαστο, από τους Ghislaine Desjonquères, Donald W. Ernst και John Woodcock. Έκαναν και οι τρείς πολύ καλή δουλειά.

Ο πρωταγωνιστής που επιλέχθηκε, ήταν και ο μόνος κατάλληλος για το φιλμ αυτό. Δεν πιστεύω να πέρασε κανείς άλλος, από το νου των υπεύθυνων του casting. Όταν έχεις εν ζωή, τον μοναδικό ηθοποιό που τρέφονταν με την αδρεναλίνη των αγώνων ταχύτητας, οδηγώντας και αυτός κάθε όχημα που είχε μοτέρ(!), ποιόν άλλον να σκεφτείς από τον Steve McQueen; Στις περισσότερες σκηνές του φιλμ περνάει από τα πλάνα σαν ένας από τους οδηγούς και όχι σαν ηθοποιός! Προσέξτε τον καλά και θα το διαπιστώσετε. Όπως λέμε σήμερα, …το είχε το θέμα! Το σενάριο του Harry Kleiner δεν τον εγκλωβίζει σε κάποια πλαίσια και αυτό τον βοηθάει να μπει ακόμη καλύτερα στο πετσί του ρόλου. Είναι αξέχαστος πράγματι. Υποδύεται το μέλος της ομάδας της Porsche, έναν Αμερικανό οδηγό αγώνων ταχύτητας, που επιστρέφει στο Λε Μαν για να αντιμετωπίσει και τις προσωπικές του φοβίες, αφού την προηγούμενη χρονιά είχε ένα παραλίγο μοιραίο ατύχημα.

Ο Lee H. Katzin περνάει έξυπνα στα πλάνα του τις προσωπικές στιγμές αδυναμίας των ηρώων του. Το χθες και το σήμερα στροβιλίζουν με τέτοιους ρυθμούς, που όλα τα συναισθήματα χάνονται σε έναν ίλιγγο ταχύτητας. Χάνονται μέσα σε επιφωνήματα ενθουσιασμού των θεατών και σε μουγκρίσματα των μοτέρ. Υπάρχουν πολλά στοιχεία που αναπνέουν παράλληλα, μέσα στην κόντρα των δύο εργοστασίων. Porsche 917s και Ferrari 512s, είναι πλάι – πλάι. Η αγωνία για τον τελικό νικητή, αποτυπώνεται επάνω στα πρόσωπα των τεχνικών, των οδηγών και των θεατών. Το σφύριγμα των ελαστικών επάνω στη βρεγμένη πίστα, κρατάει τις σκέψεις ζωγραφισμένες στα μάτια όλων. Είναι στιγμές που πραγματικά σου κόβει την ανάσα. Υπέροχη ταινία – αναφοράς κυριολεκτικά! 51 χρόνια μετά, δεν υπάρχει καμιά να την αμφισβητήσει, για την πρωτοτυπία και την δύναμη της! Αξίζει και με το παραπάνω, μια θέση στις ταινιοθήκες όλων!

Στοιχεία περισσότερα για το φιλμ, θα βρείτε στο παρακάτω link.

http://en.wikipedia.org/wiki/Le_Mans_%28film%29

Το αυθεντικό trailer της ταινίας.

Αποσπασματικά βίντεο.

Ένα μοιραίο ατύχημα…

Οι τίτλοι τέλους. Θαυμάστε την μουσική του Legrand!

Η “Μεγάλη μας Οθόνη”

Από σήμερα η κατηγορία του φιλοξενεί τις αξέχαστες εκείνες ταινίες, που αποτελούν και το σκηνικό της σελίδας, είναι σχεδόν έτοιμη και σας περιμένει να την επισκεφθείτε. Τα φιλμ είναι χωρισμένα σε κατηγορίες και το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να κλικάρετε την κάθε μια από αυτές, ώστε να σας αποκαλυφθεί το περιεχόμενο. Όλα ξεκινούν στην πλοήγηση σας, με ένα απλό κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο.

http://wp.me/P2derF-ca

Σταδιακά θα προστίθενται ταινίες σε κάθε κατηγορία, ούτως ώστε να φιλοξενήσουν ακόμη περισσότερες και να καλύψουν τις προτιμήσεις όλων μας. Η πρώτη κατηγορία που ετοιμάσαμε και για την οποία φτιάχτηκε το ενημερωτικό αυτό σημείωμα, είναι τα CLASSIC FILMS. Μια κατηγορία που ενσωματώνει πολλά διαφορετικά είδη ταινιών, αλλά προσεκτικά επιλεγμένα, ώστε να δίνουν ένα στίγμα και να λειτουργούν σαν μια εισαγωγή στο τεράστιο αυτό θέμα. Τι θεωρεί ο καθένας μας σαν “κλασσικό”, ειδικά στην περίπτωση του κινηματογφράφου, είναι εντελώς υποκειμενικό. Σίγουρα υπάρχουν διαφωνίες και είναι λογικό άλλωστε. Θα χαρούμε να ακούσουμε και τις δικές σας.

Τα CLASSIC FILMS του CINE OASIS, βρίσκονται στον παρακάτω σύνδεσμο.

http://wp.me/P2derF-cf

Τέλος, να αναφέρουμε και δύο λόγια για το σκεπτικό μας. Οι ταινίες που αναρτώνται σαν διαθέσιμες προς ανάγνωση, βρίσκονται ελεύθερα στο You Tube και δεν δεσμεύονται από κανενός είδους πνευματικά δικαιώματα, καθώς οι δικαιούχοι τους τις έχουν παραχωρήσει σε public domains. Ελεύθερες δηλαδή, ηλεκτρονικές βιβλιοθήκες. Δεν πρόκειται ποτέ να αναρτήσουμε στο Cine Oasis, ταινία με Ελληυνικούς υπότιτλους, είτε είναι φτιαγμένη από ιδιώτη, είτε βρίσκεται στο εμπόριο. όπως δεν πρόκειται να αναρτηθούν και ταινίες, των οποίων η προβολή θίγει τα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών και οι οποίοι δεν συμφωνούν με την προβολή τους. Ακόμη, στα απαγορευτικά μας να προσθέσουμε, την πρόθεση όλων μας να μην μεταλλαχθεί η νοσταλγική αυτή σελίδα σε μια ακόμη που δεν θα σέβεται τον κόπο των συνανθρώπων μας, παραθέτωντας links για ελεύθερη λήψη. Το Cine Oasis δεν έχει κανέναν περιορισμό – για κανέναν αναγνώστη. Δεν ζητάει οικονομικά ανταλλάγματα για τίποτα, απ` ότι περιέχει. Όμως αυτό δεν σημαίνει, πως θα καπηλευόμαστε τον κόπο άλλων, ή ότι θα δίνουμε αρχεία ελεύθερα για λήψη, θίγοντας τα συμφέροντα εταιρειών και δημιουργών!

Καλές προβολές να έχετε!

«ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ» – “FANTASTIC VOYAGE”(1966)

Αυτή τη φορά θα ταξιδέψουμε στο 1966, για να θυμηθούμε μια παραγωγή επιστημονικής φαντασίας(νομίζω ότι είναι η πρώτη που παρουσιάζουμε). Θεωρήθηκε σημαντική για την πρωτοτυπία του σεναρίου της και έμελε να ανοίξει τους σινε ασκούς του Αιόλου, αφού με εκείνην στο νου, πολλοί κινηματογραφιστές πήγαν τα βήματα τους μακρύτερα και μας έδωσαν κόσμους και ιστορίες από εκείνες που μπορεί ακόμη να μην ζήσαμε, όμως πάντα πλάθαμε με την φαντασία μας. Το «Φανταστικό ταξίδι», όπως προβλήθηκε στην χώρα μας(με πιστή μετάφραση του τίτλου, ω του θαύματος!), ήταν μια σύλληψη σαν ιδέα, εντελώς ξεχωριστή, που όμοια της δεν είχε κινηματογραφηθεί και που ακόμη και στις μέρες μας, δεν έχει επιχειρηθεί κάποια μοντέρνα της εκδοχή, ήτοι remake Αγγλιστί. Κι αυτό είναι καλό. Είπαμε. Όταν κάποια πράγματα δεν τα «αγγίζεις», συντηρείς τον μύθο τους.

Να σας πω πρώτα λίγα λόγια για την υπόθεση, κι έπειτα μιλάμε για τους συντελεστές. Κατά την διάρκεια της μεταφοράς ενός επιστήμονα, στην Αμερική, πέφτει θύμα συμφερόντων άλλης χώρας και σαν αποτέλεσμα έχει να τραυματιστεί σοβαρά, πέφτοντας σε κώμα. Έτσι και προκειμένου να μπορέσουν οι στρατιωτικοί να επωφεληθούν των γνώσεων του, σκέφτονται ένα πολύ ριψοκίνδυνο σχέδιο. Με την βοήθεια της τεχνολογίας, συρρικνώνουν πέντε μέλη ενός πειραματικού υποβρυχίου(μαζί και το σκάφος), ώστε να τους διοχετεύσουν μέσω της καρωτίδας, στον οργανισμό του επιστήμονα, για να γιατρέψουν με λέιζερ τον θρόμβο που προκλήθηκε από τον τραυματισμό του! Συνεπώς, το φανταστικό ταξίδι του τίτλου, δικαιολογείται απόλυτα και είναι εντελώς διαφορετικό από ότι όλοι είχαμε ως τότε δει! Ένα ταξίδι στο ανθρώπινο σώμα, στα λευκά και ερυθρά αιμοσφαίρια, στους ιστούς και της αρτηρίες, την καρδιά, τον πνεύμονα και φυσικά στα αντισώματα! Το σενάριο είναι πραγματικά εξαιρετικό και θα μπορούσε να έχει συμπεριληφθεί η ταινία αυτή, ακόμη και στο πρόγραμμα κάποιας εκπαιδευτικής τηλεόρασης!

Το φιλμ εμπνεύστηκε από το βιβλίο του πρωτοπόρου και εκ των κορυφαίων συγγραφέων επιστημονικής φαντασίας,  Isaac Asimov. Για το σενάριο συνεργάστηκαν οι Harry Kleiner(έκανε το ντεκουπάζ), Jerome Bixby, Otto Klement και ο David Duncan(έκανε την προσαρμογή). Η Twentieth Century Fox Film Corporation ανέθεσε στον Saul David την παραγωγή. Σκηνοθέτησε ο Richard Fleischer, που αξίζει τον κόπο να αναφέρουμε ορισμένες από τις δουλειές, της πολύ σημαντικής του καριέρας, στην οποία όπως θα δείτε πιο κάτω, δεν περιορίστηκε σε ένα κινηματογραφικό είδος, αλλά άπλωσε σε όλη την γκάμα της έβδομης τέχνης. Οι ταινίες που σας παραθέτω, είναι ενδεικτικές. Ο Fleischer έχει σκηνοθετήσει πολύ περισσότερες. Σας αναφέρω ίσως τις πιο επιτυχημένες.

Bodyguard (1948)

The Narrow Margin (1952)

20,000 Leagues Under the Sea (1954)

The Vikings (1958)

Crack in the Mirror (1960)

Barabbas (1961)

Doctor Dolittle (1967)

Che! (1969)

Tora! Tora! Tora! (1970)

Mr. Majestyk (1974)

Ashanti (1979)

The Jazz Singer (1980)

Conan the Destroyer (1984)

Red Sonja (1985)

Όπως διαπιστώνετε, ο κ. Fleischer έκανε σπουδαίο πέρασμα από τον κινηματογράφο και άφησε πίσω του σημαντικά φιλμ. Στο “Fantastic Voyage” του 1966, είχε την συμβολή και του Leonard Rosenman στην μουσική επένδυση, όπως και του Ernest Laszlo(φωτογραφία), πρωτοποριακών εφέ για την εποχή, αλλά και ένα καθόλου ευκαταφρόνητο budget, 5 και κάτι εκατομμυρίων δολαρίων! Στα ταμεία η ταινία δεν έκανε κανέναν εκ των συντελεστών της πλούσιο. Όμως έβγαλε όπως λέμε, τα χρήματα της. Στους βασικούς πρωταγωνιστικούς ρόλους, βρίσκουμε τους Stephen Boyd, Raquel Welch, Edmond O’Brien και Donald Pleasence. Μια από τις σκηνές που μένουν, είτε σαν υπερβολή επιστημονική, είτε σαν χιούμορ στοιχείο μελλοντολογικό, είναι και αυτή του τροχονόμου, που ρυθμίζει την κυκλοφορία των τρίκυκλων οχημάτων, στην υπόγεια Αμερικάνικη, στρατιωτική βάση! Λέτε να έχουμε φτάσει μέχρι εκεί, στο Cern ας πούμε;

Η ταινία ήταν υποψήφια για 5 παρακαλώ, βραβεία Όσκαρ, ενδεικτικό της αναγνώρισης της κριτικής επιτροπής, στην δουλειά που έγινε σ` αυτήν. Κέρδισε δύο. Αυτά της καλλιτεχνικής διεύθυνσης(Jack Martin Smith, Dale Hennesy, Walter M. Scott, Stuart A. Reiss), όπως και των ειδικών εφέ. Ήταν ακόμη υποψήφια για μοντάζ, φωτογραφία και ηχοληψία. Σαφώς και οι ερμηνείες των ηθοποιών, δεν ήταν τέτοιες που να δικαιολογούσαν υποψηφιότητες. Άλλωστε το “Fantastic Voyage” δεν είχε σαν σκοπό να καταδείξει κάτι τέτοιο, αλλά να αποτυπώσει στο σελιλόιντ ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας και το πέτυχε στο απόλυτο. Το 1968 μάλιστα, έγινε και σειρά κινουμένων σχεδίων, από την τηλεόραση του ABC. Επηρέασε πάρα πολλούς κινηματογραφιστές και σεναριογράφους. Αν μπείτε στο πιο κάτω link, θα διαβάσετε πολύ ενδιαφέροντα σχετικά στοιχεία, όπως και λεπτομέρειες για το βιβλίο του Asimov.

http://en.wikipedia.org/wiki/Fantastic_Voyage

Το αυθεντικό trailer της ταινίας.

Χαρακτηριστικά, αποσπασματικά βίντεο.

 

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.