«JOHNNY RENO»( 1966)

JOHNNY RENO( 1966)

Συντάκτης corto

Στο 1966 θα πάμε σήμερα, για να συναντήσουμε ένα ακόμη γουέστερν. Είναι ένα από τα καλά εκείνης της περιόδου, Αμερικάνικης καθαρά παραγωγής, που λόγω του ότι οι Ιταλοί είχαν ήδη αρχίσει να μπαίνουν στο παιγνίδι, με την σπαγγέτι εκδοχή τους, πέρασε απαρατήρητο. Όμως, αξίζει της προσοχής μας και έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, καλές ερμηνείες και πρόκειται για μια καλογυρισμένη ταινία, κι όχι για κάποια της σειράς. Θεωρώ ότι αν έβγαινε στις αίθουσες 4-5 χρόνια πριν, θα τύχαινε μεγαλύτερης αναγνώρισης και θα γνώριζε μεγαλύτερη επιτυχία. Πάντως, όπως και να` χει, μπαίνει στην λίστα με τις 40 καλύτερες της εποχής της. Πιο κάτω θα ανακαλύψετε και τους λόγους.

Το “Johnny Reno”, σκηνοθέτησε ο R.G. Springsteen(καμία σχέση με τον γνωστό ρόκερ!). Αν σας φαίνεται άγνωστος, δεν έχετε παρά να ακολουθήσετε τον παρακάτω σύνδεσμο. 69 ταινίες γύρισε ο άνθρωπος!

http://en.wikipedia.org/wiki/R.G._Springsteen

Η παραγωγή είναι του A.C. Lyles, για λογαριασμό της Paramount Pictures. Εξαιρετική η μουσική που έγραψε ο Jimmie Haskell. Το φιλμ έχει και πολύ καλή ηχοληψία. Μελανά σημεία, η μάλλον φτωχή επιλογή στην φωτογραφία(μπορούσε να κάνει πολύ περισσότερα ο Harold E. Stine), αλλά και το μέτριο μοντάζ του Bernard Matis. Ο σκηνοθέτης έχει τραβήξει καλά πλάνα, αλλά η ομάδα του δεν τον βοήθησε όσο χρειάζονταν. Να πούμε ότι το σενάριο, χωρίς να πρωτοτυπεί σε μεγάλο βαθμό, δεν είναι ρηχό, ούτε επιφανειακό. Έχει δουλευτεί καλά και με προσοχή στις λεπτομέρειες. Είναι μια δουλειά Andrew Craddock, Steve Fisher και του παραγωγού A.C. Lyles.

Πάμε και στο καστ. Εδώ έχουμε ηθοποιούς έμπειρους, με μεγάλες καριέρες ο καθένας τους, που σε κάθε σκηνή αφήνουν το στίγμα τους. Είναι πολύ πειστικοί και στις ερμηνείες τους δεν θα βρείτε το παραμικρό ψεγάδι! Οι Dana Andrews, Jane Russell και Lon Chaney Jr., είναι στους βασικούς ρόλους, αλλά και οι υπόλοιποι δεν υστερούν. Αν δείτε προσεκτικά, ακόμη και οι κομπάρσοι παίζουν πολύ καλά τους ρόλους τους. Επίσης καλή και η ενδυματολογία, όπως και τα σκηνικά. Εντάξει. Δεν θα δείτε κάποια πόλη από εκείνες που δεν έχουν ποτέ τους εμφανιστεί σε ταινίες του είδους, αλλά είναι κι αυτό το κομμάτι προσεγμένο και μάλιστα πολύ. Επειδή η δράση και η πλοκή του φιλμ, περιορίζεται υποχρεωτικά λόγω υπόθεσης στην πόλη, από μόνο του αυτό καθιστά και δύσκολο το εγχείρημα. Όμως ο ρυθμός είναι αυτός, που αποτρέπει τον θεατή από το να νοιώσει βαρετά. Η ταινία κυλάει πολύ ευχάριστα και γρήγορα. Όλα τελειώνουν σε λιγότερα από 90, έγχρωμα και σινεμασκόπ, λεπτά.

Ας δούμε και την υπόθεση του φιλμ. Ο «Τζώννυ Ρίνο» είναι ένας ομοσπονδιακός σερίφης, πρώην πιστολάς, που πηγαίνει στο Στόουν Τζάνκσιον, μια μικρή επαρχιακή πόλη, στο δρόμο για το Κάνσας. Σκοπός του είναι να κλείσει έναν ανοιχτό λογαριασμό, με έναν παλιό έρωτα. Λίγο πριν φτάσει όμως, θα εμπλακεί σε μια σύγκρουση, με δύο ντόπιους οι οποίοι του στήνουν ενέδρα, θεωρώντας ότι τους κυνηγάει. Ο ένας από τους δύο θα πέσει νεκρός, κι ο άλλος θα πιαστεί από τον εκπρόσωπο του νόμου, που τον συνοδεύει στην πόλη, χωρίς να γνωρίζει το μεγάλο μυστικό που κρύβει, αλλά και τον κίνδυνο της ζωής του που ελλοχεύει, αφού όλοι οι κάτοικοι τον θέλουν νεκρό! Καθώς ξετυλίγεται το στόρι, ο μάρσαλ θα μάθει για την δολοφονία του γιού, του ινδιάνου αρχηγού της περιοχής, από τους δύο που του έστησαν ενέδρα. Ή μήπως δεν είναι έτσι τελικά και η αλήθεια είναι πιο πολύπλοκη;… Το ένοχο μυστικό της πόλης, θα βγάλει προς τα έξω πολύ ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Ο βετεράνος Dana Andrews υποδύεται τον μάρσαλ, ο Lon Chaney Jr(ο πρώτος λυκάνθρωπος της μεγάλης οθόνης!), είναι ο κακός δήμαρχος της υπόθεσης(είναι πάρα πολύ καλός στον ρόλο του), και η Jane Russell ο χαμένος έρωτας. Υπάρχει ακόμη και ο κουρασμένος σερίφης της πόλης, που τον υποδύεται ο John Agar.

Όπως σας είπα και πριν, δεν θα βαρεθείτε, ούτε όμως θα νοιώσετε ότι παρακολουθείτε κάποιο φιλμ – σταθμό, στην ιστορία των γουέστερν. Οι σκηνές δράσης, είναι εξαιρετικές. Η μονομαχία του μάρσαλ με τον δήμαρχο της πόλης, είναι από τις καλύτερες του είδους, που έχετε δει σε ταινίες αυτής της δεκαετίας! Σαν σενάριο ακούγεται απλοϊκό, όμως ο σκηνοθέτης και οι ηθοποιοί, το στηρίζουν έξοχα. Πιστεύω ότι βρισκόμαστε σε ένα μεταίχμιο, με φιλμ αυτού του είδους, αφού η Αμερικάνικη παραγωγή γουέστερν χρειάστηκε να αναθεωρήσει κάπως τις απόψεις της, ώστε να υπερασπιστεί τα κεκτημένα, από την Ιταλική «εισβολή». Προφανώς βλέπουμε μια ταινία που είναι μέρος του κύκνειου άσματος, για το Αμερικάνικο γουέστερν, έτσι όπως το γνωρίσαμε μέχρι τα μέσα του`60. Ο επαναπροσδιορισμός, αναγκαίος θεωρώ, έφερε περισσότερη βία και ταχύτητα. Έκανε πιο σκληρές τις εικόνες και αφαίρεσε τον λυρισμό και την γλαφυρότητα, που μέχρι τότε ήταν μέσα στα κυρίαρχα στοιχεία. Το «Τζώννυ Ρίνο» βαδίζει ανάμεσα στις δύο αυτές νοητές γραμμές – εποχές.

Περισσότερα στοιχεία για το φιλμ, θα βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο.

http://en.wikipedia.org/wiki/Johnny_Reno

Μερικά από τα όμορφα πόστερ της ταινίας, βρήκαμε στο link που ακολουθεί. Στους φίλους της κινηματογραφικής αφίσας, θα αρέσει πολύ το περιεχόμενο του.

http://www.benitomovieposter.com/

Οι συνοδευτικές φωτογραφίες από το φιλμ, είναι από το προσωπικό μου αρχείο, και όχι έπειτα από διαδικτυακή αναζήτηση.

Πάμε και στα αποσπασματικά βίντεο. Σήμερα σας δίνω ουσιαστικά το πρώτο, από τα συνολικά 6 τμήματα της ταινίας! Αν κλικάρετε το πρώτο βίντεο, σας ανοίγουν δίπλα σαν επιλογές και τα υπόλοιπα πέντε! Δεν έχετε παράπονο, έτσι;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: