JUBAL(1956)

JUBAL(1956)

 

Για αρχή σε αυτό το αφιέρωμα, σας έχουμε μια ταινία που δεν συγκαταλέγεται στις κορυφαίες ή τις βραβευμένες, ή έστω τις πλέον αναγνωρίσιμες του είδους! Ξεκινάμε κάπως παράξενα λοιπόν, αλλά πιστέψτε με ότι αξίζει της προσοχής σας, ειδικά στις μέρες του dvd και του blue ray, που μας προσφέρουν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία – όπως και στις εταιρείες για να επανεκδώσουν φιλμ των δεκαετιών του`40 και του `50 – για να επανεκτιμήσουμε και να δούμε ταινίες απ` αυτές που πέρασαν σχεδόν απαρατήρητες από την χώρα μας, όταν βγήκαν στις αίθουσες. Μια από αυτές είναι και το “Jubal” .

Ανήκει στις ταινίες εκείνες που θα μπορούσαν ενδεχομένως να δεχτούν την «ρετσινιά» ενός χαρακτηρισμού όπως οικογενειακά, ή κοινωνικά γουέστερν και συγχωρήστε μας για τη χρήση του αδόκιμου του όρου αυτού. Υπάρχουν εξάσφαιρα, υπάρχουν και καουμπόηδες, αλλά το κλίμα εκείνο που όλοι αγαπήσαμε σ` αυτά τα φιλμ απλώνεται σεναριακά σαν δομή, όπως και σαν φιλμάρισμα γενικότερα, επάνω σε άλλα στοιχεία. Επικεντρώνεται σε σκιαγράφηση χαρακτήρων, αποτύπωση καταστάσεων και δίνει την ευκαιρία σε ένα πολύ λαμπερό καστ για να αναδείξει τις υποκριτικές του ικανότητες. Ας τα δούμε με την σειρά όλα αυτά. Είναι 1956 και τα Αμερικάνικα γουέστερν βρίσκονται σε μια δεύτερη περίοδο ύπαρξης, πιο μεστή και κάπως αποτραβηγμένη από τις ρίζες των πρώτων απεικονίσεων. Είναι η ενδιάμεση αυτή περίοδος, που θα μας προσφέρει πολύ αξιόλογα φιλμ, πριν έρθει η σειρά της δεκαετίας του`60 για να δώσει την πιο σκληρή εικόνα. Οι σκηνοθέτες που καταπιάνονται με το γουέστερν και τα παραλειπόμενα της ζωής στην Άγρια Δύση, δείχνουν μια ιδιαίτερη προτίμηση στο σενάριο και την κατασκευή των κοινωνικών προεκτάσεων, με τις όποιες επιπτώσεις τους επάνω στις φιγούρες των πρωταγωνιστών. Είναι τα χρόνια που το ρομάντζο μπερδεύεται με την άγρια υφή εκείνων των χρόνων, δίνοντας μια άλλη διάσταση και χαρακτηρίζοντας με το πέρασμα του την δεκαετία του`50. Σπουδαίες μορφές δημιουργών και ερμηνευτών συγκροτούν δέκα εξαιρετικά χρόνια, στη διάρκεια των οποίων έχουμε πολύ όμορφες ταινίες. Το “Jubal” είναι μια πολλαπλή ανάλυση και ενδοσκόπηση χαρακτήρων, όλων διαφορετικών μεταξύ τους, τμήμα ενός μικρόκοσμου που δεν διαφέρει και πολύ από τον σημερινό. Ο κατατρεγμένος από το ίδιο του το παρελθόν(που πάντα μας ακολουθεί σαν σκιά…), Glen Ford(μια από τις πλέον καθιερωμένες «σκληρές» πλην δίκαιες φιγούρες του Αμερικάνικου σινεμά), που βρίσκει καταφύγιο σε ένα ραντς, κερδίζει μια φιλία, μια θέση επιστάτη και το μίσος παράλληλα, ο καλοκάγαθος και αξιαγάπητος ιδιοκτήτης του ραντς(έκπληξη για τον θεατή, όπου αυτά που περιμένει από την όψη του ηθοποιού, είναι μια μάλλον tough `n` bad προσωπικότητα!), Ernest Borgnine που κερδίζει ένα φίλο και χάνει μια σύντροφο, μεταξύ άλλων, ο ερειστικός και αντιπαθής Rod Steiger(ηθοποιός για επικίνδυνες αποστολές και «κακούς» ρόλους, που κι εδώ δίνει ρέστα!), θα διεκδικήσει τα πάντα και… δείτε στο φιλμ τι θα αποκομίσει σαν όφελος, η μοιραία γυναίκα Valerie French που θα παίξει ερωτικά μεταξύ τριών ανδρών και τέλος ο πιτσιρικάς τότε(σε έναν από τους πρώτους ρόλους της καριέρας του!), Charles Bronson, που θα αποδειχτεί καταλύτης στην εξέλιξη της ιστορίας και φύλακας άγγελος του πρωταγωνιστή. Αυτή είναι η ομάδα των πέντε βασικών πρωταγωνιστών, την πορεία των οποίων προς την λύτρωση του καθενός, παρακολουθούμε στο “Jubal”. Κάποια στιγμή θα περάσει από την κάμερα και ο μεγάλος καρατερίστας Jack Elam, όπως κι άλλες γνώριμες γουέστερν φιγούρες της εποχής. All time classic σκηνή, αυτή του σαλούν! Η σκηνοθεσία του “DD”(Delmer Daves), είναι υποδειγματική και αποστασιοποιημένη, αφού αφήνει τους σταρ του να ξεδιπλώσουν το ταλέντο τους, χωρίς να τους περιορίζει σε κλισέ ατάκες και συμπεριφορές. Κι αυτό το εισπράττει ο θεατής, όπως και το όμορφο δέσιμο της εικόνας της φύσης του Ουαιόμινγκ(έργο Charles Lawton Jr.), με τις μουσικές του David Raskin. Ταινίες σαν κι αυτήν έχουν να δώσουν πολλά ακόμη και στις μέρες μας και να οδηγήσουν σε συγκρίσεις, μέσα από τις δικές τους αναπόφευκτες συγκρούσεις καταστάσεων και χαρακτήρων. Νομίζω ότι αξίζει να την δείτε.

Γιώργος Κοσκινάς

Τίτλος Jubal

Διάρκεια 100 λεπτά

Εικόνα Έγχρωμο – Cinemascope

Σκηνοθεσία Delmer Daves

Σενάριο Delmer Daves & Russell S. Hughes από το βιβλίο του Paul Wellman

Έτος Παραγωγής 1956

Εταιρεία Παραγωγής Columbia Pictures

 Πρωταγωνιστές Glenn Ford, Ernest Borgnine, Charles Bronson, Rod Steiger

Μουσική David Raksin

Φωτογραφία Charles Lawton Jr.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: