RIO BRAVO(1959)

RIO BRAVO(1959) 16/5/2011

Συντάκτης corto

 

Ο Howard Hawks βάζει το κερασάκι στην τούρτα των γουέστερν του`50, με αυτό το φιλμ. Ένας μεγάλος δημιουργός με σημαντική προσφορά στο είδος, μια χρονιά πριν περάσουμε στα πιο «σκληρά» σαν κινηματογραφικές εικόνες `60ς, αφήνει το στίγμα του με το “Rio Bravo”(έχει κάνει και την παραγωγή). Γουέστερν που άρεσε πολύ και στο Ελληνικό κοινό, με μια περίεργη τριάδα πρωταγωνιστών. Από την μια ο καθιερωμένος all time classic καουμπόι, John Wayne, κι απ` την άλλη ο άσωτος των Rat Pack(Sinatra, Sammy Davis Junior και σια), Dean Martin με τον τραγουδιστή Ricky Nelson. Το καστ συμπληρώνει η μετέπειτα αστυνομικίνα της τηλεόρασης Angie Dickinson και οι Walter Brennan, Ward Bond, John Russell, στους κεντρικούς ρόλους. Το σενάριο είναι του B.H. McCampbell, από μια ιστορία των Jules Furthman και Leigh Brackett, η μουσική του Dimitri Tiomkin(να μην προσθέσουμε στοιχεία για τον μουσικοσυνθέτη αυτόν, γιατί θα βαρεθήκατε να τον συναντάτε στα αφιερώματα μας! Άλλωστε, όποια πέτρα κι αν σήκωνες στο σινεμά του`50 και του`60, από κάτω θα έβλεπες το όνομα του!), και πολύ ωραία φωτογραφία από τον Russell Harlan. Το φιλμ βγήκε από τα στούντιο της Warner Bros. Το Μάρτιο του 1959 και έχει διάρκεια 141 λεπτών. Η ένσταση μου εδώ, έχει να κάνει με την διάρκεια της ταινίας, που σε αντίθεση με άλλες περιπτώσεις μάλλον είναι «τραβηγμένη», από ένα σενάριο που μπορούσε να έχει εξαντληθεί πολύ πριν την υπομονή των θεατών. Κάνει κοιλιές σε μερικά σημεία και γενικά σε μια εκδοχή ας πούμε των 100 – άντε 120 λεπτών, θα είχε την δυνατότητα να αφηγηθεί την ιστορία πιο σύντομα και να έχει έτσι και πιο γρήγορο ρυθμό. Δεν είναι πάντα καλό να «τραβάς» τα πλάνα και να «γεμίζεις» μέτρα κινηματογραφικής ταινίας. Είναι σαν να «μπουκώνεις» ένα σπίτι με έπιπλα και διακοσμητικά και να το κάνεις σαν τον «μπερντέ του Καραγκιόζη»! Είπαμε, όχι στα φιλμ των 80 λεπτών, αλλά και αυτά των 120 – 140 – 180 λεπτών, καλό θα ήταν να έχουν ένα μέτρο και ένα λόγο ύπαρξης, κι όχι απλά ταινία να γυρίζουμε… Απ` τα τρία τραγούδια που λέει ο Nelson στην ταινία, το “Μy riffle, my pony and me” (ντουέτο με τον Martin), είναι από τα στάνταρ γουέστερν κομμάτια, αγαπημένο και μέσα στα καλύτερα που γράφτηκαν και ειπώθηκαν σε τέτοιου είδους ταινία. Το κομμάτι είναι από τον Tiomkin, που άλλαξε λιγάκι μια σύνθεση του από το άλλο γουέστερν, Red River. O Nelson εκείνα τα χρόνια ήταν ίνδαλμα, οπότε ότι κι αν έλεγε – επιτυχία θα γίνονταν. Το ζητούμενο είναι γιατί έπρεπε να συμβεί αυτό σε ένα γουέστερν, κι αυτή είναι η δεύτερη μου ένσταση και τελευταία, γιατί κατά τα άλλα(και είναι πολλά αυτά όπως θα δείτε πιο κάτω), μιλάμε σήμερα για ένα πολύ όμορφο φιλμ. Για να τελειώσουμε με τα της μουσικής, το Get Along Home, Cindy» ήταν η δεύτερη επιτυχία από τα κομμάτια της ταινίας.

Σαν υπόθεση κι εδώ έχουμε τον «κακό μέχρι το κόκκαλο» ιδιοκτήτη ραντς, που θέλει να αποκτήσει ολόκληρη την πόλη(ούτε καν την μισή!), άπληστο και μοχθηρό(μη μου πείτε ότι τα διαβάζετε αυτά για πρώτη φορά, ε;), ο οποίος είναι επί σκηνής ο John Russell. Κάποια στιγμή θα πληρώσει πιστολάδες για να αρχίσουν οι φασαρίες και να μπει στη μέση ο σερίφης, που εδώ παιδιά καθίστε καλά, γιατί ο John Wayne δεν αστειεύεται! Θα μου πείτε κι ο Dean Martin τι ρόλο παίζει; Κλασσικά κινηματογραφημένα! Τον μεθύστακα βοηθό σερίφη της πόλης φυσικά(παραδόξως δεν παίζει χαρτιά! Αυτή κι αν ήταν καινοτομία!)! Δηλαδή τι άλλο θα μπορούσε να υποδυθεί; Το Ναπολέοντα; Να μην τον αδικούμε όμως. Μπορεί να έπινε σε όλες τις ταινίες που γύρισε(και στην ζωή του βεβαίως), αλλά ήταν σπουδαίος ερμηνευτής και ηθοποιός. Άλλη «πάστα» καλλιτεχνών αυτή. Χορός, τραγούδι, υποκριτική, όλα μαζί στο «πακέτο». Κι εδώ ο “Dino” είναι από πειστικός – μέχρι ανεπανάληπτος! Ο Wayne βρίσκεται στα καλύτερα του χρόνια σαν αστέρας του Χόλυγουντ και δικαιολογεί στο έπακρο τον μύθο του ονόματος του, ενώ η Angie Dickinson κλέβει την παράσταση. Ο Nelson παίζει τον πιστολέρο(;) – τραγουδιστή και περιέργως είναι πολύ καλός! Όχι ότι έχω κανένα πρόβλημα με τον άνθρωπο, αλλά στα προηγούμενα του περάσματα μπροστά από τον φακό έκανε μόνον σκετσάκια και τραγουδάκια ποπ, στις σκηνές χορού σε κέντρα. Κάτι σαν «θέλω να γίνω Πρίσλευ στη θέση του Πρίσλευ»! Ευτυχώς για εμάς δεν έγινε! Το βιβλίο του Αμερικάνικου σινεμά σε αυτές τις σελίδες λέει ότι το “Rio Bravo” ανέλαβε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους, σχετικά με το “High Noon” που μπήκε τότε στην «μαύρη λίστα» του γερουσιαστή McCarthy. Ο Wayne με τον Hawks θέλησαν κατά κάποιο τρόπο να το υπερασπιστούν. Ακόμη, στο El Dorado του 1966 που ήδη παρουσιάσαμε, ο Robert Mitchum παίρνει τον ρόλο του Martin, αφού η ταινία εκείνη είναι κάτι σαν δεύτερο μέρος αυτής εδώ. Το δε τρίτο φιλμ με τον Wayne να φοράει αστέρι σερίφη στο πέτο, είναι το Rio Lobo του 1970. Δείτε το και ακούστε το! Στο κάτω – κάτω, στις σκηνές που μοιάζουν να έχουν κάτι από …καουτσούκ, μπορείτε να σχολιάζετε τις υπόλοιπες που είναι νορμάλ!

Γιώργος Κοσκινάς

ΤΟ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ TRAILER ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ

ΚΙ ΑΛΛΟ ΕΝΑ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: