RIDE VAQUERO!(1953)

RIDE VAQUERO!(1953) 30/8/2011

Συντάκτης corto

Τρίτη και τελευταία μας αναφορά στα γουέστερν του 1953, με το Ride Vaquero! Έρωτες και καπνισμένες κάνες, είναι τα δύο συστατικά αυτού του φιλμ, που γύρισε ο John Farrow για την Metro-Goldwyn-Mayer, σε μια παραγωγή του Stephen Ames, από ένα σενάριο που έγραψε ο Frank Fenton. Το σύνορα με το Μεξικό είναι το πεδίο δράσης και δύο παράνομοι(ένας από κάθε πλευρά – Robert Taylor και Anthony Quinn ), αυτοί που μονοπωλούν το ενδιαφέρον του θεατή, μαζί με την απαστράπτουσα Ava Gardner. Για τα μάτια της θα γίνουν πολλά και κανένα δεν θα είναι αυτό ακριβώς που ήθελε ο σύζυγος της, Howard Keel. Το υπόλοιπο καστ συμπληρώνουν Μεξικανοί ηθοποιοί(Kurt Kasznar, Ted de Corsia κ. α.). Από τα περίεργα, η εμφάνιση του σπουδαίου καρατερίστα Jack Elam σε ένα μικρό ρόλο, που δεν αναφέρεται καν στα credits!

Ο Anthony Quinn είναι εδώ στα λημέρια του, τον έχει τον ρόλο όπως λέμε, αφού είναι κομμένος και ραμμένος για την ιδιοσυγκρασία και το ταπεραμέντο του. Τους έφαγε με το κουταλάκι αυτούς τους ρόλους! Ο Robert Taylor πάλι, έχει και τη σκληρό – φάτσα και το στυλ για να μπολιάσει το ρομάντζο με το πιστολίδι, ενώ μια χαρά τα πάει και ο σύζυγος που βλέπει τους γόηδες να περνούν, ο Howard Keel, που δεν δίνει και κανένα ρεσιτάλ υποκριτικής, αλλά είναι πειστικός στο μέτρο των δυνατοτήτων του και των απαιτήσεων του φιλμ. Άφησε την μεγάλη αυτή ηθοποιό Ava Gardner για το τέλος, για να πω ότι απλά είναι εξαιρετική. Βρίσκεται στην κορυφή της καριέρας της και δείχνει γιατί είναι εκεί! Υπάρχουν στιγμές που κλέβει κυριολεκτικά την παράσταση και αυτό δεν είναι συνηθισμένο για μια γυναικεία παρουσία σε γουέστερν, που ούτως ή άλλως σε άλλα σημεία επικεντρώνεται το ενδιαφέρον όλων. Η μουσική είναι του Bronislau Kaper και η φωτογραφία του Robert Surtees, που έχει αρκετό υλικό από την αγριάδα της περιοχής για να δουλέψει. Η διάρκεια της ταινίας είναι 90 λεπτά. Το φιλμ έχει νεύρο και ρυθμό, θα μπορούσε όμως να τονίσει κάποια πράγματα περισσότερο και να αποφύγει τις γνωστές οδούς της αποστασιοποιημένης διεκπεραίωσης, που ίσως και να επιβλήθηκαν σε κάποιο βαθμό από το ίδιο το στούντιο στον σκηνοθέτη.

Ο τελευταίος δεν μας μαγνητίζει με τις εμπνεύσεις του και δεν αφήνει γενικότερα αυτό που λέμε το στίγμα του στην ταινία, σχεδόν σε κανένα σημείο. Ο λόγος που σας την προτείνω σε αυτό το αφιέρωμα, είναι καθαρά και μόνο για τις πολύ καλές ερμηνείες των πρωταγωνιστών, που δεν περνούν καθόλου απαρατήρητες και είναι τόσες που τοποθετούν την ταινία μέσα στις καλές της δεκαετίας του`50. Με ένα ίσως πιο ιντριγκαδόρικο σενάριο και ένα πιο δυνατό φιλμάρισμα(ενδεχομένως και μια μουσική ένα τόνο πιο έντονη…), θα είχε αφήσει εποχή και θα μας ανάγκαζε να μιλάμε για πολύ περισσότερη ώρα και να αναλύουμε τη δομή της.

Γιώργος Κοσκινάς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: