HIS GIRL FRIDAY(1940)

HIS GIRL FRIDAY(1940) 12/4/2011

Συντάκτης corto

Απίστευτη ταινία! Αν μπορούσαμε να παραφράσουμε την δημοσιογραφική ατάκα του κλασσικού αθλητισμού με την οποία συνήθως περιγράφεται η κούρσα των 100 μέτρων, θα την αποκαλούσαμε σαν την ταινία της «…μιας ανάσας…»! Ή πάλι «χωρίς ανάσα», αφού οι πρωταγωνιστές δεν προλαβαίνουν να ανασάνουν ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ!!! Δεν έχετε ξαναδεί τέτοιο ντελίριο επί κινηματογραφικής σκηνής, στην ιστορία του παγκόσμιου σινεμά! Όλα γίνονται αστραπιαία, σε ένα σχεδόν δωμάτιο, με εκπληκτικό ρυθμό για την εποχή του φιλμ, τους ηθοποιούς να δίνουν όλοι τους ρεσιτάλ ταχύτητας λόγου, ξεκαρδιστικές ατάκες και καταστάσεις, που όλα μαζί την κατατάσσουν στην πρώτη δεκάδα των πιο ευρηματικών φαρσοκωμωδιών όλων των εποχών! Φανταστείτε πόσο μπροστά από την εποχή του σε θέματα τεχνικών και αυτοσχεδιασμών, ήταν ο σκηνοθέτης Howard Hawks, που όλα αυτά τα σκαρφίστηκε το 1940! Το σενάριο το έγραψε η πολύ σπουδαία τριάδα των Charles Lederer, Ben Hecht, Charles MacArthur. Βέβαια ο σκηνοθέτης είχε και έμψυχο δυναμικό τέτοιο, που του επέτρεψε να κάνει αυτό το πολύ δύσκολο φιλμ. Η Rosalind Russell είναι εδώ άνευ κριτικής και επιφωνημάτων θαυμασμού, σε έναν ρόλο που δεν μπόρεσε ποτέ της να φτάσει τη δύναμη του(ή να την ξεπεράσει) και την στοίχειωσε σε όλη της την καριέρα. Είναι στιγμές που σε αφήνει με το στόμα ανοικτό! Ο Cary Grant ευτυχώς έκανε κι άλλες όμορφες κωμωδίες κυρίως, οπότε και ισορρόπησε κάπως την καταπληκτική του υποκριτική παρουσία στο His Girl Friday. Πολύ μεγάλος ηθοποιός και ο Ralph Bellamy, στον ρόλο που του άνοιξε τις πόρτες για μια λαμπρή σταδιοδρομία στο Χόλυγουντ. Όταν λοιπόν έχεις τέτοιο καστ και 7-8 απίθανους καρατερίστες που δίνουν ρέστα, τουλάχιστον οι δυσκολίες περιορίζονται σε τεχνικά θέματα και σε αυτά ο Hawks ήταν «μανούλα»! Σπουδαίος δάσκαλός και θα τον γνωρίσουμε καλύτερα όταν θα έρθει η στιγμή για τα πορτρέτα των σκηνοθετών, αλλά και των πρωταγωνιστών, που σας ετοιμάζουμε. Η μουσική των Sidney Cutner, Felix Mills δένει γάντι με όσα συμβαίνουν επί σκηνικών της Columbia Pictures, η οποία δεν δαπάνησε και κανένα φοβερό ποσό για την παραγωγή, αλλά τις «έκατσε» πολύ καλά. Έβγαλε τα λεφτά του φιλμ και πολύ παραπάνω. Όσκαρ δεν είχαμε ούτε σε αυτή την περίπτωση, αλλά η επιρροή της ταινίας ήταν πολύ μεγάλη, το ίδιο και η ανταπόκριση του κοινού. Την ίδια χρονιά που προβλήθηκε, η εταιρεία παραγωγής ραδιοφωνικών σόου Lux Radio Theater, προσάρμοσε το σενάριο στο ραδιόφωνο σε μια πολύ επιτυχημένη σειρά εκπομπών, όπου ακούγονταν οι φωνές των Claudette Colbert, Fred MacMurray και Jack Carson. Ακόμη, το 1988 γυρίστηκε ακόμη μια ταινία στηριζόμενη στο εγχείρημα αυτό του Hawks. Ήταν το Switching Channels, με πρωταγωνιστές τους Burt Reynolds, Kathleen Turner και τον αδικοχαμένο Christopher Reeve, που υποδύθηκε τον ίδιο ρόλο με αυτόν του Cary Grant. Ότι βλέπουμε σ` αυτό το φιλμ, είναι μια παρωδία του τρόπου λειτουργίας του τύπου και των εφημερίδων, με σαφείς αιχμές για το πώς διαχειρίζονται την είδηση καθ` αυτή, με ποια κριτήρια την επιλέγουν, τους τρόπους με τους οποίους «στήνουν» πρωτοσέλιδα, αλλά πάνω απ` όλα ίσως πως χειραφετούν την κοινή γνώμη και ανεβοκατεβάζουν πολιτικούς! Αν δεν είχε το στοιχείο του χιούμορ και τον ξέφρενο αυτό ρυθμό, θα μπορούσε να γίνει μια ταινία κοινωνικής διαμαρτυρίας, με ένα τίτλο σαν το «η Εξουσία του Τύπου», αλλά ο Hawks προφανώς δεν το ήθελε, ή απλά βρήκε πιο ενδιαφέρον να τα καμουφλάρει όλα αυτά. Όπως και να έχει, το σκοπό του τον πετυχαίνει στο 100% και μαζί με το Citizen Kane του Orson Welles, αφήνει ιστορία με το θέμα που καταπιάνεται και σημαντική κληρονομιά για όλους όσους επιδίωξαν μεταγενέστερα να θίξουν ένα τέτοιο θέμα στις ταινίες τους. Η ιστορία θέλει το εκδότη να προσπαθεί να φέρει πίσω την πρώην σύζυγο του(και πρώην εργαζόμενη στην εφημερίδα), παρά το γεγονός ότι εκείνη παντρεύεται την επόμενη μέρα με ένα εντελώς διαφορετικών ρυθμών άνδρα. Ο δαιμόνιος εκδότης θα μηχανευτεί χίλια δύο κόλπα, προκειμένου να επιτύχει τον σκοπό του και θα μας δώσει άφθονες στιγμές ποιοτικής σάτιρας.

Η σκηνή με τα απανωτά τηλεφωνήματα των δύο πρωταγωνιστών, έχει μείνει σαν κλασσική και από τις πλέον έξυπνες που είδαμε ποτέ, αν και προσωπικά με αγχώνει λιγάκι ομολογώ, με την ταχύτητα της! Θα πιάστε τον εαυτό σας από την μια να γελάει και από την άλλη να μουρμουράει, γιατί κάτι θα του θυμίζουν σημερινό όλα όσα βλέπει… και σκεφτείτε ότι μιλάμε για το 1940… Αλλά κάποια πράγματα διαχρονικά μας «χαλάνε» με τη ματαιοδοξία τους… Άποψη μου είναι ότι η εν λόγω ταινία έχει θέση σε κάθε σοβαρή ταινιοθήκη, παρά την καμουφλαρισμένη της ειλικρίνεια και το αστείο ύφος που την καλύπτει. Ανήκει στα φιλμ που είχαν κάτι να πουν και το πέρασαν έτσι όπως ακριβώς έπρεπε, ώστε να αφήσουν το νόημα κρυμμένο στις λέξεις. Έτσι, και εδώ έχουμε μια περίπτωση όπου πίσω από την αφέλεια, παραμονεύει ο προβληματισμός. Το dvd περιέχει πολύ καλά extras, που θα ικανοποιήσουν κάθε σινεφίλ. Πολύ προσεγμένη παραγωγή.

Γιώργος Κοσκινάς

ΤΟ TRAILER ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: