Αρχεία Ιστολογίου

«Εκδίκηση την αυγή»(Dawn at Socorro) – 1954

dawn-at-socorro1954-film-poster-5 dawn-at-soccoro-01-4

Η πιο εφευρετική οπτικά ταινία του George Sherman, με έναν χαρισματικό τρόπο κίνησης της κάμερας. Θυμίζει αφήγηση χαμένη στον εσωτερικό κόσμο του πρωταγωνιστή, που καταδιώκει διαρκώς τα προσωπικά του φαντάσματα, σε μια προσπάθεια για να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς του με το παρελθόν μια κι έξω. Σπάνια μια ταινία και δη γουέστερν, κατορθώνει να «γυρίσει» υπέρ της το παιγνίδι της σύγκρισης, που φαντάζει αναπόφευκτο. Κι εδώ είναι που έρχεται ο σκηνοθέτης για να ανατρέψει την αρχική άποψη του θεατή περί «φτηνής απομίμησης», καταθέτοντας πάνω από όλα προσωπικότητα και ευρηματικές ανατροπές. Ένα ξεχωριστό και θαυμάσιο φιλμ, παραγνωρισμένο και ξεχασμένο από κοινό και κριτικούς, που άξιζε πολύ μεγαλύτερη αναγνώριση και, υψηλότερη θέση στην κατάταξη μεταξύ των κορυφαίων του είδους του.

dawn-at-socorro1954-film-poster-1 dawn-at-socorro1954-film-poster-2 dawn-at-socorro1954-film-poster-4 dawn-at-socorro1954-film-poster-6

Το μειονέκτημα που κλήθηκε να ισοσκελίσει ο Sherman, ήταν η «ρετσινιά» της παραλλαγής που εξ αρχής είχε το σενάριο, πάνω σε ένα ήδη ειπωμένο θέμα, αυτό του “Gunfight at the O. K. Coral”(«Αίμα στον πράσινο βάλτο»). Βλέπετε, οι ομοιότητες είναι τόσες πολλές, που είναι αδύνατον να μην μπει κανείς στην λογική της σύγκρισης με την καταξιωμένη δημιουργία του John Sturges. Τα αδέλφια Earp αποκτούν είδωλο στο καθρέφτη στα πρόσωπα των McNair και, η καθόλα μοιραία φιγούρα του Doc Holliday τον ετεροθαλή της αδελφό, στο πρόσωπο του Brett Wade. Κι εκεί είναι που φράσεις όπως «δεν υπάρχουν Burt Lancaster, Kirk Douglas και, John Ireland, στο Dawn at Socorro», έρχονται συνειρμικά στο μυαλό των περισσοτέρων. Από το σημείο αυτό και έπειτα όμως, μόλις κανείς αφήσει πίσω του την ζυγαριά και τα βάρη, αρχίζει να σχηματίζεται μια διαφορετική εικόνα, η οποία στην πορεία από εκδοχή γίνεται άποψη, με κριτική μάλιστα διάθεση και όχι αφήγησης. Η δε σκηνή της τελικής αναμέτρησης, της σύγκρουσης με το πεπρωμένο, προσωπικά θεωρώ ότι συγκαταλέγεται μεταξύ των κορυφαίων αυτού του είδους.

dawn-at-socorro1954-film-poster-7 dawn-at-socorro1954-film-poster-9 dawn-at-socorro1954-film-poster-10 dawn-at-socorro1954-film-poster-11

Η κίνηση όπως έλεγα και πιο πάνω της κάμερας, είναι εξαιρετική. Ο τρόπος με τον οποίο ανοίγει τα πλάνα του ο Sherman, καταγράφοντας τις αντιδράσεις αλλά και τον ίδιο τον χώρο, οι γωνίες λήψης μέσα από τις οποίες φιλμάρει τα παραλειπόμενα και τις μορφές, όπως και η διαρκής ένταση στην οποία υποβάλει τον θεατή, κάνουν το ρολόι της διαφορετικότητας να χτυπάει σε έναν αγχωτικά μοναδικό ρυθμό. Σημαντικό στήριγμα στο χτίσιμο αυτής της ατμόσφαιρας, αποτελεί η υποβλητική μουσική υπόκρουση των Frank Skinner  και, Herman Stein . Οι έμπειροι μουσικοσυνθέτες παντρεύουν τον μελοδραματικό τόνο και το συναίσθημα, με την πίεση που ασκεί ο χρόνος στις στιγμές των πρωταγωνιστών. Το αποτέλεσμα είναι έξοχο. Μια υποδειγματική συνοδεία του χρονικού μιας καταιγίδας, που σαδιστικά κοιτάζει από ψηλά τα θύματα της. Υπάρχουν στιγμές που μέσα στο διαμορφωμένο αυτό κλίμα διακρίνεται ο ασφυκτικός ρόλος της πίεσης πάνω στα πρόσωπα, τονίζοντας τα σημάδια της αλλοίωσης του ψυχισμού τους. Κάτι που καταγράφει μοναδικά ο Carl E. Guthrie  στην φωτογραφία του. Αψεγάδιαστο και το μοντάζ του Edward Curtiss με σκηνές που σου μένουν στο νου(όπως αυτή της συνύπαρξης του χρόνου με την φιγούρα της Piper Laurie).

dawn-at-socorro1954-lobby-card-1 dawn-at-socorro1954-lobby-card-2 dawn-at-socorro1954-lobby-card-3 dawn-at-socorro1954-lobby-card-4 dawn-at-socorro1954-lobby-card-5 dawn-at-socorro1954-lobby-card-6 dawn-at-socorro1954-lobby-card-7

Θα ήταν άδικο να μην αναφερθούμε στην παραγωγή του George Zuckerman. Σπουδαίος σεναριογράφος(The Tarnished Angels, Written on the Wind, κ.α.), που εδώ εκτός της ιστορίας, αναλαμβάνει και τον συντονισμό ολόκληρης της παραγωγής. Έχει προσέξει και την τελευταία λεπτομέρεια! Δεν είχε εύκολο έργο. Κι αυτό γιατί το φιλμ διαδραματίζεται κυρίως σε κλειστούς χώρους(δύο σαλούν συγκεκριμένα), εκπροσωπώντας αυτό που αποκαλείται chamber western. Εκεί είναι που «κουμπώνουν» οι προσωπικότητες και οι ερμηνευτικές ικανότητες των πρωταγωνιστών. Πολύ σωστά μοιρασμένοι ρόλοι, αλλά και άψογη επιλογή στο καστ. Δίνουν όλοι το 100% των δυνατοτήτων τους. Ο Rory Calhoun στον κεντρικό ρόλο του καταραμένου από τη μοίρα χαρτοπαίκτη, με τα σημάδια από τις μονομαχίες του τόσο πάνω στην τσόχα, όσο και στη ζωή του γενικότερα, να τον έχουν μετατρέψει σε ένα τραπουλόχαρτο που αλλάζει χέρια, είναι θαυμάσιος. Στέκεται μπροστά από τις κάμερες με σιγουριά και αυτοπεποίθηση, βγάζει δείγματα του μεγάλου του ταλέντου. Εξαιρετικός ηθοποιός. Μαζί με τους Fred Mc Murray, Scott Brady, Dan Duryea, σχηματίζουν μια πολύ δυνατή τετράδα, που θα ήθελα να είχαν συνυπάρξει έστω και μια ταινία γουέστερν. Η πανέμορφη Piper Laurie, που στέκεται απέναντι από το δικό της παρελθόν και, προσπαθεί να ισορροπήσει την καταδικαστική του απόφαση με τα δικά της, ανεκπλήρωτα «θέλω», είναι πολύ καλή και πειστική. Σπουδαία ερμηνεία και από το αντίπαλο δέος του πρωταγωνιστή, τον αδίστακτο και κυνικό ιδιοκτήτη σαλούν David Brian. Η μονομαχία τους στην αξέχαστη εκείνη παρτίδα πόκερ, είναι καταπληκτική! Μου άρεσε και ο καρατερίστας Edgar Buchanan, ο σερίφης του Socorro. Πολύ μεστή ερμηνεία. Ο Lee Van Cleef(ένας από τους αδελφούς Ferris), είναι για ακόμη μια φορά ένας υπέροχος «κακός»!

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

ΥΠΟΘΕΣΗ

Η ατέρμονη μάχη με τον χρόνο, το παρελθόν που ακολουθεί σαν σκιά, η φευγαλέα ματιά στο εφήμερο, η ευδαιμονία των στιγμών, η αναβολή που προσφέρει απλά σταγόνες λήθης, οριοθετούν την πορεία της τελικής σύγκρουσης. Προς τα κει θα βαδίσουν προερχόμενοι από παράλληλα μονοπάτια, οι πρωταγωνιστές της. Ο χαρτοπαίκτης με τον κώδικα τιμής και την ευγενική καταγωγή, ο αλκοολικός πιστολέρο που τον καταδιώκει ενώ ουσιαστικά ξορκίζει τους δικούς του δαίμονες, ο αλαζόνας ιδιοκτήτης σαλούν που πίσω από την ειρωνεία του κρύβει δειλία και, η αδικημένη από τον πατέρα και τον εαυτό της μοιραία γυναίκα, που αναζητεί σιωπηλά το δικαίωμα σε μια ζωή που θα ορίζει εκείνη…

 

Αποκλειστικά για το Cine Oasis 2013 – 2018

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

«Κάτω τα όπλα»(Colt 45) – 1950

colt-451950-film-poster-1 colt-45-1-3

Εξαιρετικό πρωτότυπο σενάριο από τον συγγραφέα Thomas W. Blackburn, στιχουργό του The Ballad of Davy Crockett. Χωρίς να καινοτομεί ιδιαίτερα, καταφέρνει να μοιράσει δράση και πλοκή με έξυπνο τρόπο. Πολύ ισορροπημένη ταινία, γενικά. Ο Randolph Scott προσθέτει ακόμη ένα φιλμ στον μύθο του ως γουέστερν αστέρας και, κυλούν αβασάνιστα/ξεκούραστα 74 λεπτά, σε μια ιστορία με αντικείμενο του πόθου ένα ζευγάρι 45άρια Κόλτ, σε πρώτη μάλιστα εμφάνιση στην Άγρια Δύση. Ένα πιστόλι που όταν άρχισε να κυκλοφορεί ευρέως, έγινε δημοφιλέστατο στις τάξεις των παρανόμων. “Έξη σφαίρες, είναι καλύτερες από μια”, σκέφτηκαν σίγουρα.

colt-451950-film-poster-6colt-451950-comics colt-451950-dvd colt-451950-film-poster-2 colt-451950-film-poster-3

Μεγάλο ατού της ταινίας το βάθος του σεναρίου. Έχει αρκετές ανατροπές και, δεν θα το καταχωρούσα στα τετριμμένα. Όλα βασίζονται σε μια απλή ιδέα, ουσιαστικά. Ή καλύτερα, σε ένα αντικείμενο, που ιντριγκάρει τους πάντες, ως προς τον τρόπο αξιοποίησης του. Έξυπνο και ωραίο το προφίλ που επιχειρείται στο πιστόλι, που εν μέρει άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο είδαν οι παράνομοι την σταδιοδρομία τους και, όχι μόνον. Το πρώτο εξάσφαιρο επαναληπτικό, ήταν η κορυφαία δημιουργία του Samuel Colt(1814 – 1862), και,  γνώρισε πολλές τροποποιήσεις, μέχρι να πάρει την τελική του μορφή. Ο Colt συνεργάστηκε με τον Samuel Morse(εφευρέτη του γνωστού σε όλους κώδικα μόρς), για λογαριασμό της Αμερικάνικης κυβέρνησης, επί σειρά ετών. Αξίζει τον κόπο να επενδύσετε λίγο από τον χρόνο σας στα έργα και ημέρες του κ. Colt.

https://en.wikipedia.org/wiki/Samuel_Colt

colt-451950-film-poster-7 colt-451950-film-poster-8 colt-451950-film-poster-9 colt-451950-film-poster-10 colt-451950-film-poster-11 colt-451950-lobby-card-1

Οι συντελεστές της ταινίας συνδέονται μεταξύ τους μέσα από μακροχρόνια συνύπαρξη και συνεργασία. Η Warner Bros. έριξε το πρώτο ντόμινο και, έπειτα ακολούθησαν τα υπόλοιπα. Ο παραγωγός Saul Elkins, πρότεινε ως σκηνοθέτη τον Edwin L. Marin, κι εκείνος για πρωταγωνιστή τον Randolph Scott. Οι τρείς τους δούλεψαν επί μακρόν μαζί. Πολλά τα φιλμ που συναντάμε τα ονόματα τους. Ο Elkins και, ο Marin διέθεταν τεράστια εμπειρία, κάτι που είναι εμφανές και εδώ(όπως και στο “Sugarfoot” του ’51). Έδιναν πάντα έμφαση στη λεπτομέρεια, ειδικά στην απεικόνιση των πόλεων. Πολύ δύσκολα θα δει κανείς ταινία τους με ψεγάδια σε αυτό τον τομέα. Η αφήγηση του Marin πλησιάζει προς το γλαφυρό, με αρκετά πλάνα εκτός πόλεων. Συνεχίζει δε, την παράδοση των παραδοσιακών ταινιών γουέστερν της δεκαετίας του ’40, με ένα πιο απλό ύφος, με την ένταση και την βία να μην συγκαταλέγονται στα κύρια συστατικά της δουλειάς του.

https://en.wikipedia.org/wiki/Edwin_L._Marin

https://en.wikipedia.org/wiki/Saul_Elkins

colt-451950-lobby-card-2 colt-451950-lobby-card-3 colt-451950-lobby-card-4 colt-451950-lobby-card-5 colt-451950-lobby-card-6 colt-451950-lobby-card-7 colt-451950-lobby-card-8 colt-451950-lobby-card-9

Αυτή λοιπόν η απλότητα του “Colt 45”, αλλά και ο άμεσος τρόπος που φτάνει στα μάτια του θεατή, δίχως να τον βάλει σε διαδικασία ανάλυσης καταστάσεων, ο χαλαρός τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει τον χρόνο και τον χώρο, το γεγονός ότι υπηρετεί πιστά τη βασική δομή ενός παραδοσιακού γουέστερν(δεν μπερδεύει τους ρόλους κανενός), το τοποθετούν στην λίστα των επιτυχημένων αντίστοιχων παλαιομοδίτικων παραγωγών, που λατρεύουμε να βλέπουμε στις μέρες μας. Υπάρχουν κάποιες ενστάσεις, ως προς την διαχείρηση ορισμένων στοιχείων, αλλά δεν είναι ικανές να αλλιώσουν αρνητικά το τελικό αποτέλεσμα. Προσωπικά θα ήθελα να έχει γίνει μια καλύτερη επιλογή όσων αφορά στον “κακό” της υπόθεσης, που προκαλεί γέλιο με τα τις γκριμάτσες του, παρά φοβίζει. Ειδικά με εκείνο το γούρλωμα των ματιών. Ένας Jack Pallance ας πούμε, ή ένας Lee Marvin, θα ήταν ιδανικοί και, θα ανέβαζαν επίπεδο την πλευρά των παρανόμων. Όπως επίσης και οι ινδιάνοι, οι οποίοι δεν γίνονται απόλυτα πειστικοί, για τις δυνατότητες και τις ιδιαιτερότητες τους.

colt-451950-window-card-3 colt-451950-window-card-5 colt-451950-window-card-6 colt-451950-window-card-7 colt-451950-window-card-9 colt-451950-window-card-10 colt-451950-window-card-11 colt-451950-window-card-12 colt-451950-window-card-15

Η ταινία πετυχαίνει τον Randolph Scott σε μια ώριμη περίοδο. Νομίζω πως μέχρι το ’55 – ’56, έκανε τα καλύτερα του φιλμ εκείνης της δεκαετίας. Είναι καλός ως πωλητής των Κόλτ 45(πρώην λοχαγός του Αμερικάνικου στρατού), που μπλέκει σε αυτή την ιστορία εκδίκησης  και υπεράσπισης του ονόματος του. Του πάει ο ρόλος και, ανταποκρίνεται με χαρακτηριστική άνεση. Έχει και νεύρο και κέφι. Το ίδιο κι ο Lloyd Bridges, που κάνει μια εξαιρετική εμφάνιση. Ουδεμία αμφιβήτηση περί του ταλέντου του(με τις επιλογές του… δεν συμβαίνει το ίδιο). Έχει ίσως τον πιο ενδιαφέρον ρόλο, ισορροπώντας μεταξύ νόμου, παρανομίας και έρωτα. Ρολίστας πρώτης γραμμής με πάντα καλές ερμηνείες, που άξιζε μεγαλύτερης καριέρας και, περισσότερων πρώτων ρόλων. Η σύζυγος του στην ταινία(το ζευγάρι είναι αιχμάλωτο της συμμορίας και την βοηθάει χωρίς τη θέληση του), Ruth Roman, είχε τις προδιαγραφές για ταινίες περιπέτειας, εξωτικές και μη, με καλά υποκριτικά στάνταρ. Ξεκίνησε άλλωστε με το τηλεοπτικό Jungle Queen (1945), για να συνεχίσει με καλές επιλογές. Strangers on a Train (1951), Mara Maru (1952), Blowing Wild (1953), Tanganyika (1954), The Shanghai Story (1954) κ.α. Αυτός που υστερεί, είναι ο Zachary Scott, στον ρόλο του αρχηγού της συμμορίας και, κλέφτη των πιστολιών. Δείχνει να μη του πηγαίνει καθόλου το πρόσωπο που υποδύεται. Δεν έχει τα στοιχεία εκείνα που χαρακτηρίζουν τον επικίνδυνο τυχοδιώκτη. Πιο πολύ φέρνει προς διεφθαρμένο τραπεζίτη, ή πολιτικό. Ως ηθοποιός όμως, είχε καλές στιγμές. The Mask of Dimitrios (1944), The Southerner (1945), Appointment in Honduras (1953), είναι ίσως οι καλύτερες.

https://en.wikipedia.org/wiki/Lloyd_Bridges

https://en.wikipedia.org/wiki/Ruth_Roman

https://en.wikipedia.org/wiki/Zachary_Scott

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

ΥΠΟΘΕΣΗ

Όταν η άνανδρη κλοπή συναντάει την πλεκτάνη, συνθέτουν έναν πολύ δυναμικό συνδυασμό εκδίκησης. Παράλληλα, αποτελούν μεγάλο κίνητρο για τον πωλητή όπλων, προκειμένου να συλλάβει τον θρασύ παράνομο πριν χρησιμοποιήσει τα πιστόλια σε βάρος αθώων πολιτών, αλλά και για να καθαρίσει το όνομα του, ευρισκόμενος αδίκως στην αντίθετη πλευρά του νόμου…

 

Αποκλειστικά για το Cine Oasis 2013 – 2018

Γιώργος Σ. Κοσκινάς