«Εκδίκηση την αυγή»(Dawn at Socorro) – 1954

dawn-at-socorro1954-film-poster-5 dawn-at-soccoro-01-4

Η πιο εφευρετική οπτικά ταινία του George Sherman, με έναν χαρισματικό τρόπο κίνησης της κάμερας. Θυμίζει αφήγηση χαμένη στον εσωτερικό κόσμο του πρωταγωνιστή, που καταδιώκει διαρκώς τα προσωπικά του φαντάσματα, σε μια προσπάθεια για να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς του με το παρελθόν μια κι έξω. Σπάνια μια ταινία και δη γουέστερν, κατορθώνει να «γυρίσει» υπέρ της το παιγνίδι της σύγκρισης, που φαντάζει αναπόφευκτο. Κι εδώ είναι που έρχεται ο σκηνοθέτης για να ανατρέψει την αρχική άποψη του θεατή περί «φτηνής απομίμησης», καταθέτοντας πάνω από όλα προσωπικότητα και ευρηματικές ανατροπές. Ένα ξεχωριστό και θαυμάσιο φιλμ, παραγνωρισμένο και ξεχασμένο από κοινό και κριτικούς, που άξιζε πολύ μεγαλύτερη αναγνώριση και, υψηλότερη θέση στην κατάταξη μεταξύ των κορυφαίων του είδους του.

dawn-at-socorro1954-film-poster-1 dawn-at-socorro1954-film-poster-2 dawn-at-socorro1954-film-poster-4 dawn-at-socorro1954-film-poster-6

Το μειονέκτημα που κλήθηκε να ισοσκελίσει ο Sherman, ήταν η «ρετσινιά» της παραλλαγής που εξ αρχής είχε το σενάριο, πάνω σε ένα ήδη ειπωμένο θέμα, αυτό του “Gunfight at the O. K. Coral”(«Αίμα στον πράσινο βάλτο»). Βλέπετε, οι ομοιότητες είναι τόσες πολλές, που είναι αδύνατον να μην μπει κανείς στην λογική της σύγκρισης με την καταξιωμένη δημιουργία του John Sturges. Τα αδέλφια Earp αποκτούν είδωλο στο καθρέφτη στα πρόσωπα των McNair και, η καθόλα μοιραία φιγούρα του Doc Holliday τον ετεροθαλή της αδελφό, στο πρόσωπο του Brett Wade. Κι εκεί είναι που φράσεις όπως «δεν υπάρχουν Burt Lancaster, Kirk Douglas και, John Ireland, στο Dawn at Socorro», έρχονται συνειρμικά στο μυαλό των περισσοτέρων. Από το σημείο αυτό και έπειτα όμως, μόλις κανείς αφήσει πίσω του την ζυγαριά και τα βάρη, αρχίζει να σχηματίζεται μια διαφορετική εικόνα, η οποία στην πορεία από εκδοχή γίνεται άποψη, με κριτική μάλιστα διάθεση και όχι αφήγησης. Η δε σκηνή της τελικής αναμέτρησης, της σύγκρουσης με το πεπρωμένο, προσωπικά θεωρώ ότι συγκαταλέγεται μεταξύ των κορυφαίων αυτού του είδους.

dawn-at-socorro1954-film-poster-7 dawn-at-socorro1954-film-poster-9 dawn-at-socorro1954-film-poster-10 dawn-at-socorro1954-film-poster-11

Η κίνηση όπως έλεγα και πιο πάνω της κάμερας, είναι εξαιρετική. Ο τρόπος με τον οποίο ανοίγει τα πλάνα του ο Sherman, καταγράφοντας τις αντιδράσεις αλλά και τον ίδιο τον χώρο, οι γωνίες λήψης μέσα από τις οποίες φιλμάρει τα παραλειπόμενα και τις μορφές, όπως και η διαρκής ένταση στην οποία υποβάλει τον θεατή, κάνουν το ρολόι της διαφορετικότητας να χτυπάει σε έναν αγχωτικά μοναδικό ρυθμό. Σημαντικό στήριγμα στο χτίσιμο αυτής της ατμόσφαιρας, αποτελεί η υποβλητική μουσική υπόκρουση των Frank Skinner  και, Herman Stein . Οι έμπειροι μουσικοσυνθέτες παντρεύουν τον μελοδραματικό τόνο και το συναίσθημα, με την πίεση που ασκεί ο χρόνος στις στιγμές των πρωταγωνιστών. Το αποτέλεσμα είναι έξοχο. Μια υποδειγματική συνοδεία του χρονικού μιας καταιγίδας, που σαδιστικά κοιτάζει από ψηλά τα θύματα της. Υπάρχουν στιγμές που μέσα στο διαμορφωμένο αυτό κλίμα διακρίνεται ο ασφυκτικός ρόλος της πίεσης πάνω στα πρόσωπα, τονίζοντας τα σημάδια της αλλοίωσης του ψυχισμού τους. Κάτι που καταγράφει μοναδικά ο Carl E. Guthrie  στην φωτογραφία του. Αψεγάδιαστο και το μοντάζ του Edward Curtiss με σκηνές που σου μένουν στο νου(όπως αυτή της συνύπαρξης του χρόνου με την φιγούρα της Piper Laurie).

dawn-at-socorro1954-lobby-card-1 dawn-at-socorro1954-lobby-card-2 dawn-at-socorro1954-lobby-card-3 dawn-at-socorro1954-lobby-card-4 dawn-at-socorro1954-lobby-card-5 dawn-at-socorro1954-lobby-card-6 dawn-at-socorro1954-lobby-card-7

Θα ήταν άδικο να μην αναφερθούμε στην παραγωγή του George Zuckerman. Σπουδαίος σεναριογράφος(The Tarnished Angels, Written on the Wind, κ.α.), που εδώ εκτός της ιστορίας, αναλαμβάνει και τον συντονισμό ολόκληρης της παραγωγής. Έχει προσέξει και την τελευταία λεπτομέρεια! Δεν είχε εύκολο έργο. Κι αυτό γιατί το φιλμ διαδραματίζεται κυρίως σε κλειστούς χώρους(δύο σαλούν συγκεκριμένα), εκπροσωπώντας αυτό που αποκαλείται chamber western. Εκεί είναι που «κουμπώνουν» οι προσωπικότητες και οι ερμηνευτικές ικανότητες των πρωταγωνιστών. Πολύ σωστά μοιρασμένοι ρόλοι, αλλά και άψογη επιλογή στο καστ. Δίνουν όλοι το 100% των δυνατοτήτων τους. Ο Rory Calhoun στον κεντρικό ρόλο του καταραμένου από τη μοίρα χαρτοπαίκτη, με τα σημάδια από τις μονομαχίες του τόσο πάνω στην τσόχα, όσο και στη ζωή του γενικότερα, να τον έχουν μετατρέψει σε ένα τραπουλόχαρτο που αλλάζει χέρια, είναι θαυμάσιος. Στέκεται μπροστά από τις κάμερες με σιγουριά και αυτοπεποίθηση, βγάζει δείγματα του μεγάλου του ταλέντου. Εξαιρετικός ηθοποιός. Μαζί με τους Fred Mc Murray, Scott Brady, Dan Duryea, σχηματίζουν μια πολύ δυνατή τετράδα, που θα ήθελα να είχαν συνυπάρξει έστω και μια ταινία γουέστερν. Η πανέμορφη Piper Laurie, που στέκεται απέναντι από το δικό της παρελθόν και, προσπαθεί να ισορροπήσει την καταδικαστική του απόφαση με τα δικά της, ανεκπλήρωτα «θέλω», είναι πολύ καλή και πειστική. Σπουδαία ερμηνεία και από το αντίπαλο δέος του πρωταγωνιστή, τον αδίστακτο και κυνικό ιδιοκτήτη σαλούν David Brian. Η μονομαχία τους στην αξέχαστη εκείνη παρτίδα πόκερ, είναι καταπληκτική! Μου άρεσε και ο καρατερίστας Edgar Buchanan, ο σερίφης του Socorro. Πολύ μεστή ερμηνεία. Ο Lee Van Cleef(ένας από τους αδελφούς Ferris), είναι για ακόμη μια φορά ένας υπέροχος «κακός»!

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

ΥΠΟΘΕΣΗ

Η ατέρμονη μάχη με τον χρόνο, το παρελθόν που ακολουθεί σαν σκιά, η φευγαλέα ματιά στο εφήμερο, η ευδαιμονία των στιγμών, η αναβολή που προσφέρει απλά σταγόνες λήθης, οριοθετούν την πορεία της τελικής σύγκρουσης. Προς τα κει θα βαδίσουν προερχόμενοι από παράλληλα μονοπάτια, οι πρωταγωνιστές της. Ο χαρτοπαίκτης με τον κώδικα τιμής και την ευγενική καταγωγή, ο αλκοολικός πιστολέρο που τον καταδιώκει ενώ ουσιαστικά ξορκίζει τους δικούς του δαίμονες, ο αλαζόνας ιδιοκτήτης σαλούν που πίσω από την ειρωνεία του κρύβει δειλία και, η αδικημένη από τον πατέρα και τον εαυτό της μοιραία γυναίκα, που αναζητεί σιωπηλά το δικαίωμα σε μια ζωή που θα ορίζει εκείνη…

 

Αποκλειστικά για το Cine Oasis 2013 – 2018

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

About Corto

Ασχολούμαι με το σκίτσο και τα κόμικς. Και στις δύο περιπτώσεις ακολουθώ το συναίσθημα. Θα προτιμούσα να μείνουν όλα αυτά στη σφαίρα του ερασιτεχνισμού, αλλά ...καμιά φορά η ζωή έχει άλλη γνώμη. Μισώ την υποκρισία και την αχαριστία και αρκούμαι στις μικρές στιγμές, που μπορούν να είναι παντού. Στη θέα ενός δέντρου, στον ήχο του κύματος...

Posted on Ιουλίου 30, 2017, in Uncategorized and tagged , , , . Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: