«Η Ξελογιάστρα»(Breezy) – 1973

breezy1973-film-poster-1 breezy-1-14

Μια πολύ τρυφερή ιστορία αγάπης, σκηνοθετημένη από τον Clint Eastwood, μακριά από στερεότυπα, γεμάτη ερωτηματικά προς κάθε κατεύθυνση, με τάσεις αμφισβήτησης και, επαναπροσδιορισμού των ορίων της υπερβολής. Το “Breezy”  δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό στους Έλληνες σινεφίλ, αφού πέραν της προβολής του δεν επανεκδόθηκε σε κάποιο φορμάτ(vhs, dvd, κ.α.). Διαθέτει μια φρεσκάδα, κάτι από κείνη την λαμπερή όψη της ζωής, μέσα από τα μάτια της ηλικίας που αμφισβητεί το ακατόρθωτο, που δεν διστάζει να υπερπηδήσει κάθε εμπόδιο στο δρόμο για την ευτυχία. Η αισιόδοξη αντίληψη του ενώνει διαφορετικούς κόσμους μεταξύ τους, με έναν ιδανικά απλό τρόπο. Συμφιλιώνει χάσματα γενεών, απομακρύνει φόβους, απλώνει ένα πολύχρωμο όραμα, με το μαγικό άγγιγμα της. Ένα όραμα που μπορεί να έχει ξεθωριάσει υπερβολικά πλέον, αλλά που εξακολουθεί να επιπλέει πάνω στην αστραφτερή αντανάκλαση, ενός κύματος λουσμένου στο ηλιοβασίλεμα. Μπορεί ακόμη να χαϊδέψει ευγενικά την επιδερμίδα, χωρίς υπερβολή, όπως το θαλασσινό αεράκι.

breezy1973-film-poster-2 breezy1973-film-poster-3 breezy1973-film-poster-5 breezy1973-film-poster-10

Η ηλικία, μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο άραγε για να αισθανθεί ξανά κανείς… Τα αόρατα κοινωνικά όρια, μπορούν να παραμεριστούν… Τελικά, ζούμε για την επιβράβευση μας από εκείνους που μας περιβάλουν… Οι στόχοι, πρέπει πάντα να έχουν συγκεκριμένη μορφή, υλική… Πως ορίζεται η ευτυχία… Αυτά είναι τα ερωτήματα που θέτει η ταινία, μέσα από ένα ευρηματικά απλό σενάριο του Jo Heims. Ο σεναριογράφος του τηλεοπτικού «Ο φυγάς» και, συνεργάτης του σκηνοθέτη στις αρχές της δεκαετίας του ‘70(“Dirty Harry”, κ.α.), απομακρύνεται μεν από τα ψυχολογικά αδιέξοδα του “Play misty for me”, έχοντας κρατήσει όμως δε, κάτι από την ατμόσφαιρα εκείνης προσέγγισης, ειδικά σε ότι αφορά στο γενικότερο κλίμα που αποπνέει. Χρονικά άλλωστε, τα δύο φιλμ είναι πολύ κοντά(τα χωρίζουν μόλις δύο χρόνια). Ο Heims έχει κάνει πολύ καλή δουλειά και στους διαλόγους, στα λόγια που βάζει στο στόμα των πρωταγωνιστών του. Κινείται με επιτυχία μεταξύ δράματος, κομεντί, κοινωνικών προβληματισμών και, ενός πλούσιου συναισθηματικά κόσμου. Δεν έχει υπερβολή στο λόγο. Βασίζεται σε δύο στοιχεία: το παρόν και το παρελθόν. Εκεί, χτίζει εμπόδια, αλλά και κρυφά μονοπάτια.

breezy1973-film-poster-4 breezy1973-film-poster-6 breezy1973-film-poster-7

 Ο Clint Eastwood είχε δώσει εξ αρχής δείγματα γραφής, του ταλέντου του ως κινηματογραφιστής. Σε αυτή, την πρώτη του περίοδο, την οποία θεωρώ προσωπικά ως πειραματική, αλλά και ξεχωριστή, γύρισε μια σειρά εξαιρετικών ταινιών. Ήταν η περίοδος εκείνη με τις πολλές του κινηματογραφικές επιτυχίες σε ρόλους σκληρών χαρακτήρων, από τα έσοδα των οποίων χρηματοδοτούσε τα δικά του σχέδια, πίσω από τις κάμερες. Τα “Play misty for me” και, “Breezy”, είναι οι δύο καλύτερες του δουλειές σκηνοθετικά, στην δεκαετία του ’70. Στο “Breezy” έχει κάνει υποδειγματική δουλειά. Σκιαγραφεί άψογα τον ψυχισμό των χαρακτήρων του και, πετυχαίνει να καταγράψει τις συναισθηματικές τους διαδρομές, βασιζόμενος κυρίως στην απλότητα, δίχως να καινοτομεί τεχνικά(γωνίες λήψης, σκιές, κ.α.). Μάλιστα, θυμίζει και λίγο από Χίτσκοκ, περνώντας φευγαλέα ως κομπάρσος σε μια σκηνή του φιλμ(στην αποβάθρα, για τους παρατηρητικούς), ενώ προσθέτει και μια πινελιά χιούμορ, ανάμεικτη με διαφήμιση, όταν οδηγεί το ζευγάρι των πρωταγωνιστών σε μια κινηματογραφική αίθουσα, για να παρακολουθήσουν το “High plains drifter”(παραθέτει και την αφίσα)!  Οι πολλοί φίλοι του σκηνοθέτη και ηθοποιού, θα βρουν τον παρακάτω σύνδεσμο ως άκρως κατατοπιστικό.

https://en.wikipedia.org/wiki/Clint_Eastwood

breezy1973-lobby-card-1 breezy1973-lobby-card-2 breezy1973-lobby-card-3 breezy1973-lobby-card-4 breezy1973-lobby-card-5 breezy1973-lobby-card-6 breezy1973-lobby-card-7

Η επιλογή στα πρόσωπα των δύο πρωταγωνιστών, ήταν εξαιρετική. Εκπροσωπώντας ο καθένας την δική του γενιά, έχοντας την απαραίτητη απόσταση ηλικιακά και ως φιλοσοφία, προερχόμενοι από δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους, συνθέτουν το απόλυτα ιδανικό δίδυμο.  Έχουν την ικανότητα να αποδώσουν τις χαώδεις διαφορές των ιδανικών που πρεσβεύουν, τις τεράστιες αποστάσεις που πρέπει να διανύσουν από διαφορετικές κατευθύνσεις ο καθένας, ώστε να κοιτάξουν ο ένας μέσα από τα μάτια του άλλου. Ο ώριμος και πλέον έμπειρος William Holden, είναι η μια όψη του νομίσματος αυτού. Καλά κρυμμένος στα στεγανά που προστάζει η κοινωνική του θέση, εγκλωβισμένος στα προσωπικά του αδιέξοδα,  στα ταμπού που του επιβάλλονται και τον περιορίζουν,  δείχνει χαμένος σε μια πορεία αντίστροφης μέτρησης, έχοντας χάσει κουράγια και δυνάμεις για αντίσταση. Η νεαρή Kay Lenz, που εξερευνεί ακόμη τον ίδιο της τον εαυτό, αναζητεί προκλήσεις, ανιχνεύει τη ματιά πέρα στον ορίζοντα, διψάει για να ζήσει ωκεανούς εμπειρίας, να μοιραστεί την αγάπη, θα δώσει στον μεσήλικα αστό αυτό που μοιάζει να έχει χάσει: κίνητρα για να ζήσει, να ονειρευτεί, να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Αυτή, η άλλη όψη του νομίσματος, η αντίπερα όχθη, έχει την γεύση ενός γλυκού, μεθυστικού κρασιού, που πρέπει να καταναλωθεί με προσοχή… Θαυμάσιες οι ερμηνείες και των δύο ηθοποιών, όπως και οι επιλογές που έκαναν στην καριέρα τους.

https://en.wikipedia.org/wiki/William_Holden

https://en.wikipedia.org/wiki/Kay_Lenz

breezy1973-ost breezy1973-window-card-1 breezy1973-window-card-2 breezy1973-window-card-3 breezy1973-window-card-4 breezy1973-window-card-5 clint-on-breezy-2

Το “Breezy” κατακλύζουν οι πανέμορφες μελωδίες του Michel Legrand και, ένα σαγηνευτικό κομμάτι, που ερμηνεύει μοναδικά η Marylyn Bergman.  Πραγματικά ταξιδιάρικο, έχει την ικανότητα να γυρίσει πίσω τον χρόνο στα αυτιά του ακροατή. Πολύ τρυφερή φωτογραφία από τον Frank Stanley. Ταιριαστό το μοντάζ του Ferris Webster, που υπηρετεί πιστά το κλίμα της ταινίας. Φαντάζει παλιομοδίτικο ως αντίληψη, αλλά σε ένα φιλμ όπως το “Breezy” δεν θα μπορούσε να υπεισέλθει μια πιο τεχνοκρατική αντίληψη. Η παραγωγή έγινε από τους Robert Daly, Jo Heims και, Jennings Lang, για την εταιρεία του σκηνοθέτη, την Malpaso Productions(«κακό πέρασμα», στα Μεξικάνικα). Διανομή από την Universal Pictures. Ο τίτλος που επιλέχθηκε για την προβολή της στη χώρα μας, παραπέμπει σε κωμωδία του παλιού Ελληνικού κινηματογράφου(«Η ξελογιάστρα»), έτη φωτός μακριά από τον αυθεντικό και, εντελώς άκυρος. Με την μορφή παραλειπόμενου, να αναφέρω ότι αρχικά ο Ήστγουντ είχε επιλέξει ως πρωταγωνίστρια την Jo Ann Harris, με την οποία είχαν δουλέψει μαζί και στο The Beguiled, όμως τελικά προέκυψε έπειτα από οντισιόν η Kay Lenz.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

FLOWER POWER

Η πορεία του κινηματογράφου πάνω στις ράγες του πολύχρωμου, ψυχεδελικού τραίνου των late ‘60s, ήταν – όπως αναμένονταν άλλωστε – γεμάτη από λουλουδάτες διαδρομές, acid εμπειρίες και, παρακάμψεις απελευθέρωσης, ντυμένες με χίπικα χρώματα. Μέσα σε μια διάχυτη ατμόσφαιρα αισιοδοξίας και, ελευθερίας(πνεύματος και σώματος),  υπήρξαν δυνατές συγκινήσεις για όλους τους επιβάτες, αλλά και καλτ εξεγέρσεις. Στο διάστημα 1960 – 1973, στον απόηχο ενός ανανεωτικού αέρα, της δροσερής αύρας των «παιδιών των λουλουδιών», το κινηματογραφικό πανί αποτύπωσε εξαιρετικές απόπειρες καταγραφής μιας φιλόδοξα ουτοπικής πρότασης για μετάλλαξη των κοινωνικών ταμπού. Οι παραγωγές εκείνες(πάντα κινούμενες στο low budget δόγμα), κατάφεραν να αγγίξουν τον θεατή με την απλότητα τους, τα αφελή, φιλειρηνικά, παρορμητικά μηνύματα. Μικρές καθημερινές ιστορίες, διαποτισμένες από τις αρχές μιας βελούδινης επανάστασης, με ήρωες τους ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Είναι μια από τις πιο φωτεινές στιγμές και, δημιουργίες, της καλτ φιλοσοφίας.

ΥΠΟΘΕΣΗ

Με θέα τη βουτιά του ήλιου στο χρυσαφί της θάλασσας, κυλά η καθημερινότητα της μικρής, παραλιακής πόλης. Το νέο και το παλιό, συνυπάρχουν με δυσκολία, προσπαθώντας να βρουν μια πορεία σύγκλισης, πέρα από το λιμνάζων κατεστημένο. Τα «παιδιά των λουλουδιών», διανύουν τις τελευταίες τους μέρες αμφισβήτησης, έχοντας αποτύχει να πείσουν τον στενόμυαλο περίγυρο τους, για μια πιο ανέμελη ζωή, δίχως ταμπού και περιορισμούς. Κάπου εκεί, το δροσερό αεράκι του κόλπου θα σπρώξει τα βήματα της “Breezy”, για να συναντήσει ένα γέρικο κορμό, τον Frank, που δέχεται αδιαμαρτύρητα το τέλος των ονείρων, μαζί και τα χτυπήματα του χρόνου… Οι δύο τους θα ζήσουν στο φως της ηλιαχτίδας, στο πράσινο του πεύκου, στο γαλάζιο του σύννεφου, στη λαμπερή ματιά της πραγματικής ευτυχίας. Μια ταινία για την αγάπη, την δύναμη της ψυχής, την καθαρή ματιά και, τον χρόνο, τον κλέφτη των ονείρων…

 

Αποκλειστικά για το Cine Oasis

Γιώργος Κοσκινάς

2013 – 2018

About Corto

Ασχολούμαι με το σκίτσο και τα κόμικς. Και στις δύο περιπτώσεις ακολουθώ το συναίσθημα. Θα προτιμούσα να μείνουν όλα αυτά στη σφαίρα του ερασιτεχνισμού, αλλά ...καμιά φορά η ζωή έχει άλλη γνώμη. Μισώ την υποκρισία και την αχαριστία και αρκούμαι στις μικρές στιγμές, που μπορούν να είναι παντού. Στη θέα ενός δέντρου, στον ήχο του κύματος...

Posted on Ιανουαρίου 29, 2017, in Uncategorized and tagged , , , . Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: