«Που κοιμήθηκε η Σούζαν;»(Susan slept here) – 1954

susan-slept-here1954-film-poster-1

Τυπική Αμερικάνικη κομεντί του ’50, που παρεκκλίνει από την συνηθισμένη θεματολογία του είδους, με έναν πολύ ενδιαφέρον τρόπο. Τα ψήγματα κοινωνικών φραγμών και ηθικών διλημμάτων, εμπλουτίζονται με μια εκ των έσω σάτιρα της βιομηχανίας του θεάματος. Ένας λαμπερός στα μάτια των πολλών κόσμος, που κρύβει όμως ένα αθέατο παρασκήνιο, διόλου κολακευτικό, ή αστραφτερό, αλλά καθόλα γήινο, θνητό, τρωτό, ευάλωτο, πολύπλοκο συναισθηματικά. Είναι σαν την πολύχρωμη μαρκίζα με τις ελκυστικές γραμματοσειρές, που πίσω της κρύβει μια τεχνικά σύνθετη κατασκευή. Στην προ σεξουαλικής απελευθέρωσης περίοδο, κάπου μεταξύ της βιομηχανικής έκρηξης, των καταναλωτικών προτάσεων και, την κυριαρχία ιδανικών όπως αυτό της ματαιοδοξίας, οι κρίκοι της αλυσίδας αρχίζουν να τεντώνονται επικίνδυνα, δοκιμάζοντας τις αντοχές και τις ανοχές, της κοινωνίας. Κάπου εκεί ενδιάμεσα, εκτυλίσσεται και το σενάριο του “Susan slept here”, προσπαθώντας να κρατήσει αποστάσεις από την μια, προσφέροντας παράλληλα και την δική του ερμηνεία. Έξυπνο, θεατρικό, με κεφάτους, καυστικούς διαλόγους και ωραίες ερμηνείες. Αν προσθέσετε και την Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα, έχετε έναν πολύ δελεαστικό, αστικό, σινέ μύθο. Παρότρυνση μου: επενδύστε.

susan-slept-here-02-33 susan-slept-here-02-34 susan-slept-here1954-adv susan-slept-here1954-film-poster-7 susan-slept-here1954-film-poster-8 susan-slept-here1954-lobby-card-1 susan-slept-here1954-lobby-card-2

Μεταξύ αυτών που ο σύγχρονος ιστορικός της έβδομης τέχνης “καταλογίζει” στην δεκαετία του ’50(μιλώντας πάντα για το Αμερικάνικο σινεμά), είναι και η τάση εκείνη της μεταφοράς θεατρικών. Στην διάρκεια αυτών των δέκα χρόνων, καταγράφηκε πλήθος τέτοιων περιπτώσεων, με γνωστά, ή λιγότερα γνωστά έργα θεατρικών συγγραφέων. Το “Susan slept here” αποτελεί ένα ακόμη επιτυχημένο τέτοιο παράδειγμα. Πήγε πολύ καλά στα ταμεία, ενώ δέχτηκε και καλές κριτικές, διατηρώντας αυτές τις σεναριακές επιφυλάξεις ως προς το “πλαίσιο” της εποχής του. Αυτές οι εξ απαλών ονύχων αμφισβητήσεις του, καμουφλαρισμένες περίτεχνα πίσω από την σαρκαστική πρόζα και από τα απαλά εκείνα, γοητευτικά χρώματα της δεκαετίας που εκπροσωπεί, βρίσκουν αποδέκτες χωρίς να χρειαστεί ιδιαίτερη εμβάθυνση από μέρους του μέσου θεατή. Δεν είναι ρηχό, ούτε και χαμένο στα συμπλέγματα ενός δαιδαλώδους παραλληλισμού. Έμπειρες οι πένες των Steve Fisher και, Alex Gottlieb(ο δεύτερος συμμετείχε και στο σενάριο). Αν και σε διαφορετικό πεδίο κινούμενοι επαγγελματικά, είχαν δυνατό γραπτό λόγο και άποψη. Ο Fisher έγινε διάσημος για τις νουβέλες του, που επί δύο δεκαετίες αποτελούσαν την ύλη pulp μύθων. Όπως τα περιοδικά “Mystery Adventures” και, “Black Mask”,  που άφησαν εποχή στην Αμερική. Πολλές ιστορίες του Fisher διάβασαν και οι Έλληνες αναγνώστες, στις αναδημοσιεύσεις τους στα “Μάσκα” και “Μυστήριο”, τους δικούς μας pulp μύθους. Ο Gottlieb είχε σαφώς πιο κινηματογραφική πορεία, γράφοντας σενάρια και κάνοντας την παραγωγή σε πολλά φιλμ, ειδικά την δεκαετία του ’40. Οι δύο τους, ένωσαν τις δυνάμεις τους και για θεατρικά σκοπούς. Κάπως έτσι προέκυψε και το “Susan slept here”.

https://en.wikipedia.org/wiki/Steve_Fisher_(writer)

http://www.imdb.com/name/nm0331944/

susan-slept-here-02-81 susan-slept-here-02-94 susan-slept-here-02-101 susan-slept-here-02-103 susan-slept-here1954-film-poster-2 susan-slept-here1954-film-poster-9 susan-slept-here1954-life-mag susan-slept-here1954-lobby-card-2 susan-slept-here1954-lobby-card-3 susan-slept-here1954-lobby-card-5

Η σατιρική διάθεση της ταινίας απέναντι στον κόσμο του θεάματος, διοχετεύεται με πολύ κεφάτους διαλόγους, χρησιμοποιώντας ως αγωγό την αντισυμβατική φιγούρα του Alvy Moore, ενός κωμικού που απείχε πολύ από τον χαμηλό μέσο όρο πολλών συναδέλφων του εκείνων των χρόνων. Ο Moore φέρνει σε πέρας ίσως τον πιο δύσκολο ρόλο όλων. Σερβίρει ειρωνικά τις ατάκες του, με δεξιοτεχνία πραγματικού μπάτλερ. Δεν ξέρω αν ήταν το χιούμορ και ο πάντα ανατρεπτικός χαρακτήρας του ηθοποιού, ή οι καθαρά κωμικές προθέσεις(;) του σεναρίου, αυτές που λειτούργησαν σαν κυματοθραύστης, απορροφώντας τους κραδασμούς μηνυτήριων καταθέσεων, που λογικά, έπρεπε να πέσουν βροχή. Ειδικά από την στιγμή που μνημονεύονται αρκετά ονόματα σπουδαίων ηθοποιών, όχι με ακριβώς κολακευτικό τρόπο. Η ταινία ακροβάτησε επικίνδυνα στο τεντωμένο σχοινί των λεπτών αυτών ισορροπιών, χλευάζοντας ακόμη και τον θεσμό των Όσκαρ, όπως και – μερικώς – τον τρόπο λειτουργίας των στούντιο. Ουσιαστικά, δεν χαρίζεται σε τίποτα και κανέναν. Σύστημα δικαιοσύνης, λειτουργία του αστυνομικού σώματος, νομοθετικά, συνταγματικά κενά, απαρχαιωμένες κοινωνικές αντιλήψεις, κριτική στον γάμο ως θεσμό και όχι μόνον, ρατσισμό, πουριτανισμό, χειραγώγηση και περιθωριοποίηση και άλλα πολλά. Προσφέρει τροφή στους κοινωνιολόγους του μέλλοντος. Η καταπληκτική Glenda Farrell, επιλέγεται για να εκπροσωπήσει με τον αυτοσαρκασμό της την παρακμή. Κι αυτή έχει δύσκολο ρόλο και, κατά την άποψη μου, κλέβει την παράσταση, αφού καταφέρνει να ταυτιστεί με όσα πρεσβεύει επί σκηνής. Τρίτος κινητήριος μοχλός του μηχανισμού επιφυλάξεων που κινεί τα γρανάζια του φιλμ, ο Les Tremayne. Ένας συντηρητικός δικηγόρος, γεμάτος ταμπού και δόγματα, “μη” και “όχι”, που καταφεύγει κάποια στιγμή στην καρέκλα του ψυχίατρου, για να δεχτεί συμβουλές για να επικοινωνήσει με την κόρη του. Το “Susan slept here” είναι μια απόπειρα καταγραφής συμπλεγμάτων Νέρωνα στο σελιλόιντ. Σκάβει διακριτικά τα θεμέλια κάθε λογής συστήματος, παίζοντας κρυφτούλι πίσω από τις λέξεις και, ευτυχώς, δεν πέφτει μέσα!

https://en.wikipedia.org/wiki/Alvy_Moore

https://en.wikipedia.org/wiki/Glenda_Farrell

https://en.wikipedia.org/wiki/Les_Tremayne

susan-slept-here-02-72 susan-slept-here-02-134 susan-slept-here-02-166 susan-slept-here1954-lobby-card-7 susan-slept-here1954-lobby-card-8 susan-slept-here1954-lobby-card-9 susan-slept-here1954-lobby-card-12 susan-slept-here1954-ost susan-slept-here1954-window-card-4 susan-slept-here1954-window-card-6

Η RKO Radio Pictures είχε χοντρά οικονομικά ζόρια εκείνα τα χρόνια, ευρισκόμενη μεταξύ σφύρας και άκμονος. Η ταινία του Frank Tashlin της έδωσε πολύτιμη άμμο στην κλεψύδρα, με 5,5 εκατομμύρια εισπράξεις. Βέβαια, οι αποφάσεις είχαν ληφθεί προ πολλού από ότι φάνηκε τελικά, κι έτσι εντελώς από το πουθενά, ο Howard Hughes πούλησε το στούντιο, πάνω που έδειχνε σημάδια ανάκαμψης. Δύο οι υποψηφιότητες(όχι φυσικά στις “δυνατές” κατηγορίες, μετά από τέτοιο θάψιμο προς τον θεσμό), μουσικής και καλύτερου τραγουδιού. Εννοείται ότι οι υποψηφιότητες ήταν για το θεαθήναι. Παρ’ όλα αυτά, το «Hold My Hand» με την φωνή του Don Cornell, τα πήγε περίφημα, κερδίζοντας μια θέση μεταξύ των all time crooner classics. Πολύ όμορφη μελωδία. Την μουσική παρεμπιπτόντως την έγραψαν οι  Leigh Harline και, Richard Myers Κάτι σαν μουσική δωματίου και συνοδείας των ημερών ενός κατά συνείδηση εργένη. Ταιριαστή και δίχως το παραμικρό ίχνος υπερβολής. Ο σκηνοθέτης Frank Tashlin, ξαφνιάζει ευχάριστα, έτσι όπως ενώνει όλα αυτά τα κομμάτια του παζλ. Αν αναλογιστεί ειδικά κανείς ότι οι παραστάσεις του Tashlin ήταν κυρίως από τον χώρο των κινουμένων σχεδίων, αντιλαμβάνεται ότι εδώ κάνει μια υπέρβαση δυνατοτήτων(ή απλά δεν είχε ξεδιπλώσει πλήρως το ταλέντο του ως τότε). Από το ’50 και μέχρι το τέλος της καριέρας του πάντως, επιδόθηκε σε ένα μπαράζ έξοχων κωμωδιών. Son of Paleface (1952), Marry Me Again (1953), Artists and Models (1955), The Lieutenant Wore Skirts (1956), The Girl Can’t Help It (1956), Hollywood or Bust (1956), Will Success Spoil Rock Hunter? (1957), The Geisha Boy (1958), Cinderfella (1960) και, φυσικά, το Susan Slept Here (1954), που συγκαταλέγεται στα πολύ καλά φιλμ του.

https://en.wikipedia.org/wiki/Frank_Tashlin

susan-slept-here-02-5 susan-slept-here-02-24 susan-slept-here-02-58 susan-slept-here-02-180 susan-slept-here1954-adv-2 susan-slept-here1954-film-poster-4 susan-slept-here1954-window-card-1 susan-slept-here1954-window-card-3 susan-slept-here1954-window-card-9

Ο “εγώ δε παίζω σε τέτοιες ταινίες, αλλά άμα είναι καλό το σενάριο μη το δέσετε και κόμπο”, Dick Powell, τελικά πρέπει να είχε ένα θέμα με τον χώρο που υπηρετούσε, τουλάχιστον όσων αφορά στους τίτλους των ταινιών στις οποίες επέλεξε να παίξει(ή απλά… το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον). Gold Diggers of 1933 (1933), Gold Diggers of 1935 (1935), και, Gold Diggers of 1937 (1936) , Broadway Gondolier (1935) και, Broadway Hostess (1935), A Midsummer Night’s Dream (1935), Hollywood Hotel (1937), Susan Slept Here (1954). Σε όλα υπήρχαν αναφορές στον κόσμο του θεάτρου και του κινηματογράφου… Καρμικό, σύμπτωση, ποιός ξέρει; Πάντως το Susan Slept Here ήταν η τελευταία του ταινία και, κατ’ εμέ, μια από τις καλύτερες. Έχει και τα κωμικά στοιχεία, όπως και τα δυναμικά, ή τα δραματικά, που απαιτεί ο ρόλος. Δίνει τον καλύτερο του εαυτό, έχοντας πιστέψει εξ αρχής στο σενάριο. Δεν διεκπεραιώνει τον ρόλο. Το ίδιο και η Debbie Reynolds, στο ξεκίνημα τότε της καριέρας της, που πολλά χρόνια μετά σε συνέντευξη της, χαρακτήρισε τον Powell  ως έναν από τους πιο ευγενικούς ηθοποιούς με τους οποίους συνυπήρξε σε ταινία. Πολύ πειστική, στον ρόλο της νεαρής που συλλαμβάνεται από την αστυνομία και, καλείται να ζήσει δύο μέρες στο σπίτι του εκκεντρικού σεναριογράφου. Μεγάλη η καριέρα της Reynolds, γεμάτη από λάμψη και επιτυχίες. Ηθοποιός που υποστήριζε πάντα μέχρι ορίων τα σενάρια που δέχονταν. Σταθερή και με καλές επιλογές. Η κωμωδία, όπως και το ύφος των ρομαντικών κομεντί, της πήγαινε γάντι. Θα πρότεινα από την φιλμογραφία της τα The Tender Trap(1955), Bundle of Joy(1956), Tammy and the Bachelor(1957), The Mating Game(1958), The Gazebo(1958), και, The Second Time Around(1961). Το “Susan slept here” προβλήθηκε στην χώρα μας με μια περίεργη μεταφραστική επιλογή, βάσει της οποίας η κατάφαση του τίτλου, μετατράπηκε σε ερώτηση: “Που κοιμήθηκε η Σούζαν;” Πολύ θα ήθελα να γνώριζα κάποια στιγμή 1-2 από εκείνους που επιμελούνταν την απόδοση στα Ελληνικά, των ξένων ταινιών που παίζονταν στις αίθουσες της χώρας μας εκείνα τα χρόνια(αν είναι εν ζωή φυσικά).

https://en.wikipedia.org/wiki/Dick_Powell

https://en.wikipedia.org/wiki/Debbie_Reynolds

susan-slept-here-02-19 susan-slept-here-02-76 susan-slept-here-02-153 susan-slept-here-02-162 susan-slept-here-02-176

ΥΠΟΘΕΣΗ

Η 17χρονη Σούζαν, θα συλληφθεί από την αστυνομία για παραβατική συμπεριφορά. Σε μια κρίση μεγαλοψυχίας, οι δύο αστυνομικοί θα αποφασίσουν να την “δανείσουν” στον σεναριογράφο Μάρκ Κρίστοφερ, για να τον βοηθήσουν να βάλει μπροστά την μεγάλη επιτυχία που αναζητάει. Το πνεύμα των Χριστουγέννων όμως έχει κέφια, κι έτσι η νεαρή θα ανατρέψει τα πάντα στη ζωή του μεσήλικα, μέσα από μια σειρά κωμικοτραγικών καταστάσεων, αλλά και της δροσερής, φρέσκιας άποψης για ζωή που κουβαλάει μαζί της…

Αποκλειστικά για το Cine Oasis 2016 – 2017

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

 

About Corto

Ασχολούμαι με το σκίτσο και τα κόμικς. Και στις δύο περιπτώσεις ακολουθώ το συναίσθημα. Θα προτιμούσα να μείνουν όλα αυτά στη σφαίρα του ερασιτεχνισμού, αλλά ...καμιά φορά η ζωή έχει άλλη γνώμη. Μισώ την υποκρισία και την αχαριστία και αρκούμαι στις μικρές στιγμές, που μπορούν να είναι παντού. Στη θέα ενός δέντρου, στον ήχο του κύματος...

Posted on Δεκεμβρίου 30, 2016, in Uncategorized and tagged , , , , . Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: