The great Rupert(a Christmas wish) – 1950

the-great-rupert1950-film-poster-3the-great-rupert-01-114

Πιο κλασικό δεν γίνεται. Ταινία βγαλμένη από τις καλύτερες στιγμές του Αμερικάνικου κινηματογράφου. Ευρηματικά απλό σενάριο, πανέξυπνες και ξεκαρδιστικές ατάκες με υπονοούμενα, κι ένας Jimmy Durante πιο ώριμος και πιο κεφάτος από ποτέ. Έχει την στάμπα της οικογενειακής ταινίας, αν και δεν περιορίζει το κοινό του. Είναι τόσο άμεσο το χιούμορ και τόσο καλογραμμένο το σενάριο, που βρίσκει αποδέκτες σε κάθε κατηγορία θεατών. Επιπλέον, διαθέτει θαυμάσιες ερμηνείες και μια λαμπερή Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα. Μέσα στις πιο χαρισματικές παραγωγές(και μάλιστα ανεξάρτητη παρακαλώ), που εκτυλίσσεται σεναριακά στις ημέρες των εορτών. Κάποτε η Ελληνική κρατική τηλεόραση συνήθιζε να το προβάλει στο εορταστικό της πρόγραμμα(αναφέρομαι στους χαλεπούς τηλεοπτικά καιρούς). Εδώ και πολλά χρόνια δείχνει να το έχει ξεχάσει(όπως και την ίδια της την ταυτότητα…). Δείτε το για να ξυπνήσει μέσα σας το πιο διασκεδαστικό, κεφάτο πνεύμα των Χριστουγέννων!

the-great-rupert-01-1 the-great-rupert-01-2 the-great-rupert-01-32 the-great-rupert-01-33 the-great-rupert-01-34 the-great-rupert1950-dvd the-great-rupert1950-film-poster-1

Τα πιο δύσκολα – και στον κινηματογράφο – είναι τα απλά. Ο Ted Allan έγραψε ένα σατιρικό, παιδικό παραμύθι, με τίτλο «Willie the Squowse», μόνο που είχε στο νου να απευθυνθεί και σε μεγαλύτερα παιδιά. Το εύθυμο αυτό  gang που ανέπτυξε στο βιβλίο του, το οποίο δεν επικεντρώνεται στα καμώματα του μικρού σκίουρου αποκλειστικά, έχει κάτι από την μαγεία του αυθορμητισμού και την γοητεία της απλότητας. Ενώ δείχνει ανεπιτήδευτα αφελές, φτιαγμένο για να προσφέρει μια κωμική απόδραση από την καθημερινότητα, εντούτοις δε σταματάει στιγμή να ειρωνεύεται την πορεία της κοινωνίας, αλλά και την θλιβερή για πολλούς επίδραση της ακόμη και στα όνειρα για κάτι καλύτερο. Άλλοτε το κάνει με διακριτικότητα, ενώ υπάρχουν και στιγμές που κατακεραυνώνει την «αλήθεια» των κανόνων, όπως και όσους τους αποδέχονται. Ελευθερία στο όνειρο, λοιπόν. Δικαίωμα στη φαντασία. Μια ευκαιρία για όλους να γράψουν το δικό τους κεφάλαιο, στο μόνο σενάριο που απελευθερώνει την σκέψη, αυτό της στιγμής. Ο μικρός σκίουρος που αλλάζει ζωές δίχως καν να το επιδιώξει, θα μπορούσε να θεωρηθεί και σαν σύγχρονη παραβολή. Όσα δεν μπορεί να αρθρώσει, φροντίζει να τα κάνει πράξεις, δίνοντας παράλληλα πραγματικό νόημα στην ύπαρξη των ανθρώπων που τον περιβάλλουν. Θα μπορούσε να τους δείχνει και τον δρόμο; Ίσως. Το μόνο σίγουρο πάντως, είναι ότι υπαγορεύει προτροπές πέρα από τα κλισέ. Ο σκίουρος που όλοι κρύβουμε μέσα μας, ίσως να περιμένει απλά την κατάλληλη στιγμή, για να μας δείξει τον τρόπο να προσπερνάμε τον χρόνο με το νου…

the-great-rupert-01-65 the-great-rupert-01-75 the-great-rupert-01-108 the-great-rupert-01-112 the-great-rupert-01-132 the-great-rupert-01-139 the-great-rupert-02-15 the-great-rupert1950-film-poster-2 the-great-rupert1950-film-poster-4 the-great-rupert1950-film-poster-5 the-great-rupert1950-film-poster-8

Ο George Pal έφερε σε πέρας μια δύσκολη παραγωγή, χωρίς να διαθέτει το τεράστιο budget για να την στηρίξει οικονομικά. Η Eagle-Lion Films δεν ήταν η εταιρεία εκείνη που μπορούσε να δώσει το κάτι παραπάνω, μια ώθηση έστω, όντας ένα ανεξάρτητο στούντιο.  Όμως οι εμπνεύσεις του Pal στάθηκαν από μόνες τους ικανές για να φέρουν τον κόσμο στις αίθουσες. Πολύ καλή η δουλειά του στην stop motion τεχνική με την οποία απέκτησε κίνηση ο σκίουρος, το ίδιο και στα σκηνικά. Εύστοχες και ουσιώδεις οι κινήσεις του στην στελέχωση του καστ. Πέραν του Durante, του ανθρώπου – ορχήστρα του Χόλλυγουντ, ο Pal επέλεξε να στηριχθεί σε δευτεραγωνιστές με εμπειρία και προσωπικότητα. Όπως ο Tom Drake, γνωστός από την συμμετοχή του στο μιούζικαλ «Meet Me in St. Louis», ή η Terry Moore από το sci fi «Mighty Joe Young». Το πάντρεμα αυτό τελικά του βγήκε και με το παραπάνω, αφού όλοι λειτουργούν αρμονικά μεταξύ τους, ως μέρος μιας συνολικής προσπάθειας και όχι με τάσεις να βγουν μπροστά για να αναδείξουν το ατομικό τους ταλέντο. Το φιλμ άλλωστε χρειάζονταν αυτό το οικογενειακό κλίμα, το παρεΐστικο πολλές φορές. Όλοι τους δένουν εξαιρετικά μεταξύ τους, κάτι που βοηθάει και το τελικό αποτέλεσμα σε μεγάλο βαθμό. Τα υπόλοιπα ως ζητούμενα, ήταν απλά υπόθεση ενός ικανού σκηνοθέτη. Κι εδώ ο Pal(ένας από τους μεγαλύτερους παραμυθάδες του Αμερικάνικου σινεμά, με φιλμ στο ενεργητικό τους όπως The War of the Worlds1953, Houdini1953, Tom Thumb – 1958, The Time Machine – 1960, 7 Faces of Dr. Lao – 1964, κ.α.) έκανε διάνα, προσλαμβάνοντας τον Irving Pichel.

https://en.wikipedia.org/wiki/George_Pal

the-great-rupert-02-48 the-great-rupert-02-51 the-great-rupert-02-57 the-great-rupert-02-77 the-great-rupert-02-142 the-great-rupert-02-185 the-great-rupert1950-lobby-card-1 the-great-rupert1950-lobby-card-3 the-great-rupert1950-lobby-card-4 the-great-rupert1950-lobby-card-5 the-great-rupert1950-lobby-card-6 the-great-rupert1950-lobby-card-7

Ο Pinchel, ηθοποιός και σκηνοθέτης, ένας από τους 19 της «μαύρης λίστας» από την επιτροπή Αντιαμερικανικών δραστηριοτήτων για τις κομμουνιστικές του πεποιθήσεις, ήταν πράγματι ο κατάλληλος άνθρωπος για το “Great Rupert”. Στις ταινίες του Something in the Wind (1947), Mr. Peabody and the Mermaid (1948), The Miracle of the Bells (1948), είχε φλερτάρει με το υπερφυσικό, ενώ στο Destination Moon (1950), πέρασε σε καθαρά επίπεδο επιστημονικής φαντασίας. Ως ηθοποιός εκπροσωπούσε την παλιά σχολή, με μεστές ερμηνείες πάνω σε μεταφορές κλασικών βιβλίων, όπως Oliver Twist (1933 – Ντίκενς), The Story of Temple Drake (1933 – Φόκνερ), Hamlet(1933 – Σαίξπηρ), Jezebel (1938 – Ντέϊβις), The Moon Is Down (1943 – Στάινμπεκ), κάτι που μαρτυράει και την κλασική του παιδεία, όπως και την επιλεκτικότητα του στους ρόλους. Πήρε και δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ πρώτου ανδρικού ρόλου, στα Quicksand (1950) και, Martin Luther (1953, στην τελευταία του εμφάνιση μπροστά από τις κάμερες). Ο Pinchel ζητούσε πάντα από τους ηθοποιούς του πρωτοβουλίες, τους έδινε ελευθερία κινήσεων. Δεν ανήκε στην γενιά των συναδέλφων του που έχτιζαν πάνω στην αυστηρή πειθαρχία. Κι αυτό είναι εμφανές στο “Great Rupert”, όπου φυσικά έχει την μεγάλη βοήθεια ενός δασκάλου κυριολεκτικά, μιας μεγάλης προσωπικότητας, του ενός και μοναδικού Jimmy Durante. Ενός ολοκληρωμένου σταρ, καταξιωμένου, εκπρόσωπου της σχολής «υποκριτική – τραγούδι – χορός – πιάνο». Θεωρώ τον Durante ως έναν από τους πλέον χαρισματικούς ηθοποιούς που γνώρισε ποτέ το Χόλλυγουντ, μεταγραφή από το θεατρικό σανίδι του Μπρόντγουει. Η καριέρα του είναι απίστευτη και δεν χωράει σε μερικές γραμμές. Αν πάντως θέλει κανείς να τον ανακαλύψει και να περάσει σε μια άλλη υποκριτική διάσταση μέσα από τα φιλμ του, θα πρότεινα ανεπιφύλακτα τα Little Miss Broadway (1938), You’re in the Army Now (1941), The Man Who Came to Dinner (1942), Two Girls and a Sailor (1944), και, Two Sisters from Boston (1946). Ο Durante ήταν ότι ο Louis Prima για την μουσική. Μια από τις πλέον αναγνωρίσιμες φιγούρες performer και entertainer. Τρελό ταλέντο. Στη μέρα του μπορούσε να ξεσηκώσει τους πάντες, με τις αμίμητες γκριμάτσες, τον χαρακτηριστικό του τρόπο ομιλίας και, το φοβερό παίξιμο στο πιάνο.

https://en.wikipedia.org/wiki/Irving_Pichel

https://en.wikipedia.org/wiki/Jimmy_Durante

the-great-rupert1950-window-card-1 the-great-rupert1950-window-card-2 the-great-rupert1950-window-card-3 the-great-rupert-02-173 the-great-rupert-02-174 the-great-rupert-02-175 the-great-rupert-02-183 the-great-rupert-02-214 the-great-rupert-02-238 the-great-rupert-02-252 the-great-rupert-02-257

ΥΠΟΘΕΣΗ

Βίοι παράλληλοι, για την οικογένεια των ακροβατών που αναζητεί αδίκως μεροκάματο, έχοντας χάσει πολύ από την σπιρτάδα των νεανικών χρόνων, αλλά και για τον πρώην σταρ σε παραστάσεις ζώων σκίουρο, που κάποια στιγμή η μοίρα θα ενώσει τις ζωές τους, με ένα παραμυθένιο τρόπο. Στο κουρασμένο από το χρόνο δωματιάκι που θα βρουν με τέχνασμα και θα νοικιάσουν, ο σκίουρος σαν από καπρίτσιο της τύχης θα χτίσει τη φωλιά του στην οροφή. Κι εκεί, όταν τα περίεργα πράσινα χαρτιά που εικονίζουν τον αριθμό 100 δίπλα στο σήμα του δολαρίου μπερδεύονται με τα καρύδια του, εκείνος θα τα ξεφορτώνεται με συνέπεια, κάθε Πέμπτη μεσημέρι, προς αγαλλίαση των φτωχών ζογκλέρ που κερδίζουν μια νέα ευκαιρία στη ζωή. Επειδή όμως τα χρήματα δεν φυτρώνουν ούτε στα δέντρα, ούτε σε τρύπες στις οροφές κανενός σπιτιού, αυτός που τα κλαίει στην προκειμένη περίπτωση, είναι ο τσιγκούνης σπιτονοικοκύρης…

Αποκλειστικά για το Cine Oasis 2013 – 2017

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

About Corto

Ασχολούμαι με το σκίτσο και τα κόμικς. Και στις δύο περιπτώσεις ακολουθώ το συναίσθημα. Θα προτιμούσα να μείνουν όλα αυτά στη σφαίρα του ερασιτεχνισμού, αλλά ...καμιά φορά η ζωή έχει άλλη γνώμη. Μισώ την υποκρισία και την αχαριστία και αρκούμαι στις μικρές στιγμές, που μπορούν να είναι παντού. Στη θέα ενός δέντρου, στον ήχο του κύματος...

Posted on Δεκέμβριος 25, 2016, in Uncategorized and tagged , , , . Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: