ΚΛΑΣΣΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ – «BLACK BART» (1948)

BLACK BART FILM POSTER 3BLACK BART (1)

Η δεκαετία του ’40 υπήρξε μια από τις πλέον παραγωγικές στην ιστορία των ταινιών γουέστερν, με συνολικά 828 φιλμ καταγεγραμμένα στην βάση δεδομένων της Wikipedia. Πιθανόν να είναι παραπάνω, κι όλα όσα περιέχονται στην σχετική καταγραφή να είναι απλά ένα μέρος όσων γυρίστηκαν. Μέσα σε αυτά και πολλά σημαντικά και επιδραστικά για την πορεία και την εξέλιξη του είδους, ενώ κάποιων άλλων η συνεισφορά εξαργυρώθηκε με λιγότερα φύλλα δάφνης. Τα κριτήρια είναι πάντα υποκειμενικά, συνεπώς κανείς δεν μπορεί να ανεβοκατεβάσει, σε όποια λίστα δημιουργηθεί, θέσεις στον πίνακα αξιολόγησης, αφού οι απόψεις θα συνεχίσουν να διίστανται.  Σήμερα θα σταθούμε σε ένα γουέστερν, από εκείνα που δεν συγκεντρώνουν τα βλέμματα θεατών και κριτικών, ίσως και λόγω της σπανιότητας του να βρεθεί.

BLACK BART FILM POSTER 1 BLACK BART LOBBY CARD 1

Είναι το “Black Bart” του 1948. Πριν πούμε οτιδήποτε άλλο, ρίξτε μια ματιά στην υπέρ – παραγωγική δεκαετία του ’40.

http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Western_films_of_the_1940s

Πρόκειται για ένα φιλμ του George Sherman. Έναν σκηνοθέτη με 105 φιλμ στο ενεργητικό του, από τα οποία μόνον 15 δεν ήταν γουέστερν! Ακούγεται απίστευτο, αλλά είναι πέρα για πέρα αληθινό! Επισκεφτείτε τον πιο κάτω σύνδεσμο και θα το διαπιστώσετε, άλλωστε.

http://en.wikipedia.org/wiki/George_Sherman

BLACK BART FILM POSTER 2 BLACK BART FILM POSTER 6 BLACK BART LOBBY CARD 2

Όπως καταλαβαίνετε, αν κάποιος είχε τον τρόπο να αφηγηθεί και να φιλμάρει ένα γουέστερν στην δεκαετία του ’40, ενώ παράλληλα αποτελούσε και εγγύηση για εισπρακτική επιτυχία, αυτός ήταν ο κ. Sherman. Αυτό σκέφτηκαν και στην Universal Pictures, λοιπόν κι αφού ελαχιστοποίησαν τα ρίσκα, ανέθεσαν στον Leonard Goldstein να επιμεληθεί την παραγωγή. Για το σενάριο συνεργάστηκαν οι William Bowers, Jack Natteford και Luci Ward. Οι δύο πρώτοι ήταν από τις γερές πένες, όπως λέμε, της εταιρείας εκείνα τα χρόνια. Υπέροχες οι μουσικές των Frank Skinner και Leith Stevens. Δημιουργούν ένα κρεσέντο διαρκείας, το οποίο ενίοτε αυξομειώνουν και άλλες φορές απλά το αφήνουν να συνοδέψει τα πλάνα. Έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά.

BLACK BART FILM POSTER 4 BLACK BART FILM POSTER 7 BLACK BART LOBBY CARD 3

Ως πρωταγωνιστές, ο Sherman επέλεξε πρόσωπα δίχως την φθορά του κινηματογραφικού φακού στο είδος αυτό. Με παρουσίες μεν, αλλά όχι τόσες που να θεωρούνταν καθιερωμένοι. Οι Dan Duryea και Jeffrey Lynn έπαιρναν μάλλον δεύτεροι τα σενάρια (ενδεχομένως και τρίτοι καμιά φορά) και δεν ήταν σε καμία περίπτωση «μεγάλα ονόματα». Εδώ τους πλαισιώνει η εξαιρετική Yvonne De Carlo, στον ρόλο ενός υπαρκτού προσώπου του Ουέστ, της ηθοποιού και τραγουδίστριας Lola Montez. Το καρέ συμπληρώνει ο ρολίστας Percy Kilbride, που κατ’ εμέ είναι απίθανος. Ειδικά με εκείνη την ξεχωριστή προφορά του.

BLACK BART FILM POSTER 5 BLACK BART LOBBY CARD 4 BLACK BART LOBBY CARD 5 BLACK BART LOBBY CARD 6

Αυτό που έκανε ο σκηνοθέτης σ’ αυτή την περίπτωση και της έδωσε και μια ιδιαίτερη χροιά, είναι να συμπεριλάβει στα πλάνα του μια αντανάκλαση του πεπρωμένου, ένα μοιραίο παιγνίδι για 4, αφήνοντάς το να κυλήσει, δίχως παρεμβολές, από την επιθυμητή ίσως κατάληξη, σύμφωνα με τις επιταγές της εποχής και την πεπατημένη των συναδέλφων του. Προτιμάει να απεικονίσει μια πιο ωμή εξέλιξη της ιστορίας, σε βάρος της γλαφυρότητας. Δεν απομακρύνει το μελό ούτε το ρομάντζο, αλλά και δεν στηρίζεται πάνω τους. Οι δόσεις του είναι μετρημένες, ακόμη και στις στιγμές δράσης. Θα το χαρακτήριζα μακριά από τον ορθολογισμό και σαφώς πιο πρωτότυπο από πλείστα άλλα. Δεν ανατρέπει, αλλά και δεν βρίσκεται στην λίστα αυτών που αποκαλούμε «δεδομένα». Μοιάζει συνηθισμένο, ειδικά στα πρώτα του 5–10 λεπτά, αλλά, πιστέψτε με, δεν είναι. Θα περάσετε ευχάριστα, ενώ οι φίλοι των ταινιών του είδους θα ανακαλύψουν πολύ ενδιαφέροντες συνδυασμούς συναισθημάτων.

Οι φωτογραφίες της ταινίας ακολουθούν στο πιο κάτω slide show.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Τρεις παράνομοι αποφασίζουν να χωρίσουν τους δρόμους τους, με μάλλον απότομο τρόπο. Οι δύο εγκαταλείπουν τον τρίτο της παρέας, με προορισμό την κρυμμένη τους λεία, την οποία δεν σκοπεύουν να μοιραστούν μαζί του. Ο ριγμένος της υπόθεσης θα βρει όμως τον τρόπο να ευημερήσει, παρανομώντας πάντα, σε βάρος της Γουέλς Φάργκο, της εταιρείας μεταφορών. Θα μεταμορφωθεί σε «Μαύρο Μπαρτ» και θα αποτελέσει το φόβητρο και τον μεγαλύτερο κίνδυνο των χρηματαποστολών. Όμως, η μοίρα έχει άλλα σχέδια, και κάποια στιγμή θα συναντηθούν ξανά οι τρεις τους, με φόντο ένα διάσημο και όμορφο κορίτσι και φυσικά το ίδιο το πεπρωμένο…

Δυστυχώς, δεν υπήρχε καταχωρισμένο βίντεο, για να σας παραθέσω.

Αποκλειστικά για το Cine Oasis 2013 – 2014

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

About Corto

Ασχολούμαι με το σκίτσο και τα κόμικς. Και στις δύο περιπτώσεις ακολουθώ το συναίσθημα. Θα προτιμούσα να μείνουν όλα αυτά στη σφαίρα του ερασιτεχνισμού, αλλά ...καμιά φορά η ζωή έχει άλλη γνώμη. Μισώ την υποκρισία και την αχαριστία και αρκούμαι στις μικρές στιγμές, που μπορούν να είναι παντού. Στη θέα ενός δέντρου, στον ήχο του κύματος...

Posted on Δεκεμβρίου 16, 2013, in 1948, Classic Films, Dan Duryea, George Sherman, History of Cinema, Αφιερώματα, Η Ιστορία του Σινεμά, Κινηματογράφος, Κλασσικές Ταινίες, Ταινίες Γουέστερν, Τζώρτζ Σέρμαν, Jeffrey Lynn, Universal Pictures, Western Films, Yvonne De Carlo and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. 6 σχόλια.

  1. Είδα χθες βράδυ την ταινία,θεωρώ πως είναι ένα από τα καλύτερα γουέστερν της Universal.Xάρμα οφθαλμών η Yvonne De Carlo.Για τους γαλλόφωνους η ταινία υπάρχει ολόκληρη στο Youtube :

    Μου αρέσει!

    • Καλησπέρα, Βαγγέλη!

      Χαίρομαι που σου άρεσε το φιλμ. Πράγματι είναι ένα πολύ αξιόλογο γουέστερν. Υπάρχουν πολλά τέτοια διαμάντια, που δεν έγιναν ιδαιίτερα γνωστά στην χώρα μας. Όπως το «City of bad men», με τον Dale Robertson και ένα εξαιρετικό σενάριο, πολύ διαφορετικό από τα συνηθισμένα.

      Μου αρέσει!

  2. Σ’ευχαριστώ πολύ για το tip Γιώργη,θα το ψάξω το συγκεκριμένο φιλμ,τι θα πρότεινες από την φιλμογραφία του Dale Robertson;

    Μου αρέσει!

    • Καλησπέρα, Βαγγέλη.

      Ο Robertson, γνωστός στους περισσότερους για την συμμετοχή του σε τηλεοπτικές σαπουνόπερες(Dallas, Love boat κ.α.), προσωπικά βρίσκω ότι έκανε πολύ μεστές και ποιοτικές εμφανίσεις στα γουέστερν, ειδικά σε αυτά της δεκαετίας του`50. Συνεπώς, θα έλεγα:

      Return of the Texan(1952)

      Devil`s canyon(1953)

      Sitting Bull(1954 – ίσως το καλύτερο του γουέστερν)

      και το Gambler from Natchez(επίσης του`54)

      Μου αρέσει!

  3. Mille Grazie Γιωργάρα,καλό σου βράδυ!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: