ΚΛΑΣΣΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ – «THE LAST OF THE MOHICANS»(1936)

Πολύ δημοφιλές βιβλίο, με πανέμορφες εικόνες, δράση και συναίσθημα, που θα συνεχίσει να μεγαλώνει γενιές αναγνωστών και να συναρπάζει. Από τα πλέον κλασσικά της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Συγκαταλέγεται στα αγαπημένα μου, χωρίς αυτό να μειώνει κανένα από τα υπόλοιπα αριστουργήματα, που κυκλοφόρησαν από τα Κλασσικά Εικονογραφημένα. Γράφτηκε από την πένα του Αμερικανού Τζέημς Φένιμορ Κούπερ(James Fenimore Cooper), και κυκλοφόρησε με 14 χρόνια διαφορά από την ημέρα που το ολοκλήρωσε ο συγγραφέας. Από το 1826, φτάσαμε στο 1840 για να το δημοσιεύσει. Είναι γνωστό σαν The Pathfinder και αποτελεί μέρος της πενταλογίας του συγγραφέα, με γενικό τίτλο Leatherstocking Tales. Είχε προηγηθεί το The Pioneers, ενώ ακολούθησε το The Prairie. Ο «Τελευταίος των Μοϊκανών», όπως και ο τρόπος γραφής του Κούπερ, επηρέασε πολλούς συγγραφείς, όπως και τον κινηματογράφο.

Η γλαφυρότητα και οι καθαρές περιγραφές, με έμφαση στη φύση και τα στοιχεία για τον πολιτισμό των Ινδιάνων, όπως και η ένταση στις περιπέτειες που αφηγήθηκε, δάνεισαν πολλά τόσο σε μετέπειτα λογοτεχνικά κείμενα, όσο και στον χώρο της έβδομης τέχνης. Η πρώτη μεταφορά του βιβλίου στην μεγάλη οθόνη, είναι αυτή του 1912, με πρωταγωνιστή τον James Cruze. Το 1920, γυρίζεται και δεύτερη εκδοχή, με τον ίδιο πάντα τίτλο και πρωταγωνιστή τον Wallace Beery. Ακολουθεί το`32 ο Harry Carey και μόλις τέσσερα χρόνια μετά, ο Randolph Scott. Δηλαδή, μέσα σε 24 χρόνια, ο «Ελαφοκηνυγός» γνώρισε 4 κινηματογραφικές μεταφορές! Μετά είχαμε μια παύση σχεδόν 30 χρόνων, ώσπου το 1963 να επιστρέψει με την μορφή του Jack Taylor, αυτή τη φορά. Αυτή όμως(μέχρι στιγμής έκτη και τελευταία…), που έμεινε στο νου όλων μας, είναι αυτή του 1992, η κορυφαία κατ` εμέ από όλες, με τον Daniel Day-Lewis να έχει ενσαρκώσει ιδανικά τον ρόλο του Χόκαϊ.

Στα της ταινίας του ’36 τώρα, να πούμε ότι είναι σκηνοθετημένη από τον George B. Seitz, σε μια παραγωγή του Edward Small για την United Artists, που αν προσέξετε στους τίτλους έναρξης, εμφανίζεται με το πρώτο της σήμα! Για το σενάριο δούλεψαν οι John L. Balderston, Daniel Moore και Paul Perez, ενώ βοήθησε και ο Philip Dunne, του οποίου στα credits αναφέρεται κακώς το όνομά του, σαν μοναδικού σεναριογράφου! Πρωταγωνιστούν οι Randolph Scott, Binnie Barnes και Henry Wilcoxon. Ο Scott ξεκίνησε με αυτές τις ταινίες, στα μέσα της δεκαετίας του`30, για να γίνει ένας από τους κορυφαίους πρωταγωνιστές ταινιών γουέστερν, στα χρόνια που ακολούθησαν. Πολύ ωραία και η μουσική του Roy Webb, που δεν αναφέρεται στους συντελεστές του φιλμ! Όλα τα εξωτερικά γυρίσματα, έγιναν σε διάφορες περιοχές της Καλιφόρνια. Η ταινία είναι η πιο πιστή από όλες, στο κλίμα και το ύφος του συγγραφέα. Ο σκηνοθέτης κυριολεκτικά ακολουθεί κατά γράμμα τις σελίδες του βιβλίου και καταφέρνει σε μόλις 91 λεπτά, να αφήσει πίσω του ένα αριστούργημα! Καταπληκτική ταινία, από αυτές που ανάδειξαν τον κινηματογράφο! Την θεωρώ στολίδι για κάθε ταινιοθήκη!

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Η ιστορία που αφηγείται ο συγγραφέας,  μας πάει χρονικά στο διάστημα 1756 – 1763, όπου δύο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα, ή αν προτιμάτε Αγγλία και Γαλλία έριζαν για την κυριαρχία της νέας ηπείρου(Βόρειας Αμερικής). Ως υπόθεση λοιπόν, έχουμε τις περιπέτειες των Natty Bumppo, Chingachgook και του γιου του Uncas(οι τελευταίοι της φυλής των Μοϊκανών), που συντάσσονται με την πλευρά των Άγγλων, σε αυτήν την διαμάχη. Ο θανάσιμος εχθρός τους Magua, που εκδιώχθηκε από την φυλή των Huron, είναι ανιχνευτής των Γάλλων. Παγίδες, επικές μάχες, μονομαχίες, συγκλονιστική δράση και γρήγορος ρυθμός, μαζί με ρομαντικές καταστάσεις, αποτελούν το περιεχόμενο όσων εξιστορούνται στο βιβλίο. Είναι από αυτά που πραγματικά συναρπάζουν τον αναγνώστη και τον καθηλώνουν μέχρι την τελευταία σελίδα, που πραγματικά εδώ είναι και συγκινητική και απροσδόκητη ως εξέλιξη…

ΥΓ

Μέρος της παρουσίασης, αντλήθηκε από την περσινή αναφορά στο βιβλίο του Φ. Κούπερ, μέσα από τα πορτρέτα που επιχειρούμε στο CT Special.

About Corto

Ασχολούμαι με το σκίτσο και τα κόμικς. Και στις δύο περιπτώσεις ακολουθώ το συναίσθημα. Θα προτιμούσα να μείνουν όλα αυτά στη σφαίρα του ερασιτεχνισμού, αλλά ...καμιά φορά η ζωή έχει άλλη γνώμη. Μισώ την υποκρισία και την αχαριστία και αρκούμαι στις μικρές στιγμές, που μπορούν να είναι παντού. Στη θέα ενός δέντρου, στον ήχο του κύματος...

Posted on Νοεμβρίου 5, 2012, in 1936, Binnie Barnes, Classic Films, George B. Seitz, Henry Wilcoxon, History of Cinema, Αφιερώματα, Κινηματογράφος, Κλασσικές Ταινίες, Ο τελευταίος των Μοικανών, Ράντολφ Σκοτ, Τζέημς Φένιμορ Κούπερ, James Fenimore Cooper, Last of the Mohicans, Randolf Scott, United Artists and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: