ΚΛΑΣΣΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ – «Ο ΣΤΑΧΤΟΠΟΥΤΟΣ»(“CINDERFELLA” – 1960)

Καιρό ήθελα, είναι αλήθεια, να αναφερθώ σε έναν από τους μεγαλύτερους κωμικούς παγκοσμίως, που από την στιγμή που σταμάτησε να μας χαρίζει άφθονο γέλιο με τις επινοήσεις του, στον κινηματογράφο, αμφισβητήθηκε πολύ και μάλιστα έφθασε στο σημείο να χαρακτηριστεί ανέμπνευστος και παρωχημένος ή, στην καλύτερη περίπτωση, υπερβολικά Αμερικάνος! Ποτέ, στην ιστορία της κωμωδίας, ένα πρόσωπο δεν δίχασε τόσο κοινό και κριτικούς με το ταλέντο του, αλλά και με το συνολικό έργο που άφησε πίσω. Υπάρχουν ένθερμοι υποστηρικτές του, ακόμη και σήμερα, αλλά και πολλοί που δεν τρέφουν καμία εκτίμηση για την συνεισφορά του στην έβδομη τέχνη. Κυρίες και κύριοι, με χαρά σας παρουσιάζω τον ένα και μοναδικό Jerry Lewis!

Θυμάμαι ότι στα χρόνια της δεκαετίας του `70(πριν από αυτά δεν διατηρώ πολλές σινέ – μνήμες, καθ` ότι, λόγω ηλικίας, δεν πήγαινα και πολύ στον κινηματογράφο ή δεν θυμάμαι τι είχα δει, αν είχα πάει!), ένας από τους αγαπημένους μας ηθοποιούς(μιλάω για την γενιά του`64), ήταν και ο Τζέρυ Λιούις. Σ` αυτό είχε βοηθήσει και η προβολή πολλών ταινιών του από την κρατική τηλεόραση, αλλά και τα θερινά σινεμά. Θα τον χαρακτήριζα αεικίνητο, τεράστιο σαν ταλέντο υποκριτικής, μετρ της γκριμάτσας και των μορφασμών, αλλά και έξοχο χορευτή. Εκείνα δε τα χρόνια, για τα οποία μίλησα πιο πάνω, ο ανταγωνισμός που είχε ήταν μεγάλος. Η κωμωδία ζούσε μεγάλες στιγμές, με σταρ όπως οι Λουί ντε Φινές, Τσίτσιο / Φράνκο, Τοτό(αν και παλιότερος, ακόμη παίζονταν οι ταινίες του), Χονδρό / Λιγνό(ακριβώς το ίδιο), Τέρενς Χιλ & Μπάντ Σπένσερ, αλλά και ταινίες του στυλ «Κατσαριδάκι αγάπη μου», που γύρισαν 6-7 διαφορετικά φιλμ. Ας επιστρέψουμε όμως στον Τζέρυ Λιούις και τον «Σταχτοπούτο». Μια ταινία που η Ελληνική τηλεόραση έχει προβάλει πάνω από 30-35 φορές και είναι ιδιαίτερα αγαπητή στους τηλεθεατές.

Γυρίστηκε το 1960, από τον Frank Tashlin, σε παραγωγή του ίδιου του Jerry Lewis. Το σενάριο ανήκει κι αυτό στον Tashlin. Η Paramount Pictures ανέλαβε την διανομή, και πρωταγωνιστούν ακόμη οι Ed Wynn, Judith Anderson, Anna Maria Alberghetti και ο μονίμως σχεδόν κακός του Χόλλυγουντ τότε, Henry Silva. To 1967, η ταινία βγήκε ξανά στις αίθουσες, μαζί με μια νέα του Lewis, το The Errand Boy. Σημαντικό στοιχείο θεωρώ την παρουσία του μεγάλου Count Basie στην ταινία, μαζί με την ορχήστρα του. Ο ογκόλιθος αυτός της jazz βρίσκεται πάνω σε μια πλατφόρμα περιστρεφόμενη, στην σκηνή της δεξίωσης! Στο φιλμ ο Lewis δείχνει και το ερμηνευτικό του ταλέντο, τραγουδώντας αρκετά κομμάτια, τα οποία και εμπλούτισαν το soundtrack που κυκλοφόρησε. Ξεχωρίζω τόσο από πλευράς μουσικής, όσο και στίχων, τα Somebody & Turn it on.

Σαν υπόθεση τώρα, τα πράγματα είναι απλά και το καταλαβαίνει κανείς από τον τίτλο κιόλας του φιλμ. Μια εκδοχή της «Σταχτοπούτας», όπου ο φτωχός είναι ο Jerry Lewis, τον οποίο τυραννούν η μητριά του και τα δύο του αδέλφια. Ο Lewis είναι απολαυστικός! Ο ρόλος κουμπώνει πάνω του και, όταν αρχίσει να ζεσταίνεται, βγάζει προς τα έξω φοβερές στιγμές! Δείτε τον στην σκηνή της κουζίνας, όπου μιμείται όλα τα όργανα της ορχήστρας του Basie, ακούγοντάς τον στο ραδιόφωνο, ή σε αυτήν του βαλς(κατά κάποιον τρόπο…), με την πριγκίπισσα! Θα πρέπει να αυτοσχεδίασε, εκτός σεναρίου, σε ποσοστό όχι λιγότερο του 70%! Όπως επίσης, κρίνοντας από τα bloopers του dvd, το γέλιο που θα έπεσε στα γυρίσματα, μεταξύ τεχνικών και ηθοποιών, πρέπει να ήταν ανεπανάληπτο! Θα επιστρέψουμε στον ηθοποιό αυτό και με άλλες ταινίες, προσεχώς.

Στοιχεία επιπλέον για την ταινία μπορείτε να βρείτε ακολουθώντας το παρακάτω link.

http://en.wikipedia.org/wiki/Cinderfella

Η πρεμιέρα της ταινίας έγινε στο Σικάγο, το 1960. Κοιτάξτε με τι όχημα διαφημίζεται το φιλμ και την κοσμοσυρροή!

Η καταπληκτική σκηνή του χορού. Προσπαθήστε να παρακολουθήσετε τα πόδια του!

Και η επίσης ευρηματική και υπέροχη, της μίμησης της ορχήστρας του Count Basie!

About Corto

Ασχολούμαι με το σκίτσο και τα κόμικς. Και στις δύο περιπτώσεις ακολουθώ το συναίσθημα. Θα προτιμούσα να μείνουν όλα αυτά στη σφαίρα του ερασιτεχνισμού, αλλά ...καμιά φορά η ζωή έχει άλλη γνώμη. Μισώ την υποκρισία και την αχαριστία και αρκούμαι στις μικρές στιγμές, που μπορούν να είναι παντού. Στη θέα ενός δέντρου, στον ήχο του κύματος...

Posted on Ιουλίου 21, 2012, in 1960, Cinderfella, Classic Films, Comedy, Count Basie, Henry Silva, Αφιερώματα, Κωμωδία, Κάουντ Μπέιζι, Κινηματογράφος, Κλασσικές Ταινίες, Ο Σταχτοπούτος, Τζέρυ Λιούις, Χένρυ Σίλβα, Jerry Lewis and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: