ΚΛΑΣΣΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ – «Η ΖΟΥΓΚΛΑ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΠΙΝΑΚΟΣ»(“BLACKBOARD JUNGLE” – 1955)

Πολύ σημαντική ταινία. Η πρώτη που καταγράφει τα προβλήματα της εποχής της, στην δημόσια εκπαίδευση και καταδεικνύει τις σχέσεις μαθητών – καθηγητών. Θεωρείται και δικαιολογημένα, σαν ταινία – σταθμός σε αυτό το είδος, με το οποίο καταπιάστηκαν μετέπειτα πάρα πολλοί κινηματογραφιστές και στο οποίο επένδυσαν τα μεγαλύτερα Αμερικάνικα στούντιο. Γυρίστηκαν δεκάδες τέτοια φιλμ, από το 1955 μέχρι και πριν μερικά χρόνια. Άλλα μπορεί κανείς να τα δει σαν ρεαλιστικές απεικονίσεις, κι άλλα σαν κάτω του μετρίου. Αυτό όμως, «Η ζούγκλα του μαυροπίνακος», όπως προβλήθηκε για πρώτη φορά στην χώρα μας, ήταν μακράν το κορυφαίο και το πιο επιδραστικό.

Βασίστηκε στην ομώνυμη νουβέλα του Evan Hunter και καταγράφει τον αστικό μικρόκοσμο μιας σκληρής γειτονιάς, τις κοινωνικές προεκτάσεις που οδηγούν τα παιδιά σε θύματα ουσιαστικά, την ωμή έξαρση της βίας, αλλά και το έργο των δασκάλων, που κάτω από αυτές τις δύσκολες συνθήκες, τους διχάζει και τους οδηγεί σε γενικευμένα συμπεράσματα, που δεν είναι πάντα σωστά. Προκάλεσε πολλές αντιδράσεις, η προβολή του φιλμ. Οι παραγωγοί αναγκάστηκαν να αναφέρουν σε ένα μικρό εισαγωγικό(πριν τους τίτλους έναρξης),ότι πρόκειται για καθαρά μυθοπλασία και ότι δεν υπάρχει η παραμικρή ομοιότητα με την πραγματικότητα… Τα στεγανά βλέπετε, μιας άκρως πουριτανικής κοινωνίας, δεν επέτρεπαν το`55 να προβληθούν οι καταστάσεις της καθημερινότητας, έστω και στα χαμηλού κοινωνικού υποστρώματος σχολεία της χώρας…

Ο Richard Brooks  και Metro-Goldwyn-Mayer όμως τόλμησαν. Σε αυτή την ασπρόμαυρη ταινία, ξέφυγαν λιγάκι από τα κλισέ και τις «συνταγές» επιτυχίας, της βιομηχανίας του θεάματος, θέλησαν να είναι αυτοί που θα επαναληφθούν και έδωσαν δείγματα της τέχνης του κινηματογράφου. Πρωταγωνιστεί ο υπέροχος Glenn Ford, στον ρόλο του δασκάλου(βετεράνου του Β παγκοσμίου πολέμου), που βρίσκει θέση εργασίας σε ένα υποτιμημένο Γυμνάσιο, με παιδιά που εργάζονται ή παρανομούν για να επιβιώσουν, παράλληλα, η Anne Francis υποδύεται την σύζυγο του και δύο μετέπειτα μεγάλοι αστέρες, κάνουν την εμφάνιση τους στα θρανία. Εκφραστές διαφορετικών κοινωνικών παρατάξεων, παιδιά μεταναστών, αλλά και αμφισβητίες, σκληροί και ενάντια στο σύστημα, οι Sidney Poitier και Vic Morrow, είναι οι μαθητές που καλείται να αντιμετωπίσει το παιδαγωγικό σύστημα. Ο Morrow(ο λοχίας της «Μάχης»), κλέβει κυριολεκτικά την παράσταση, στην κορυφαία του εμφάνιση σε ταινία! Είναι να απορεί κανείς, πως ένα τέτοιο τεράστιο ταλέντο, χάθηκε στα τηλεοπτικά στούντιο… Οι εκφράσεις μόνο του προσώπου του και το απλανές βλέμμα, αιχμαλωτίζουν τόσο την κάμερα, όσο και τον θεατή. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ άλλον ηθοποιό σε αυτό τον ρόλο. Στην ταινία εμφανίζεται και ο νεαρός τότε, μετέπειτα μεγάλος σκηνοθέτης Paul Mazursky(A Star Is Born (1976) – Carlito’s Way (1993). Όσο για τον Poitier, να πούμε ότι η μοίρα του επιφύλαξε ένα παράξενο παιγνίδι. Το 1967 πρωταγωνίστησε στο To Sir, with Love(υπέροχο το ομώνυμο τραγούδι της Lulu), όπου υποδύθηκε αυτός τον ρόλο του δάσκαλου(σε σαφώς πιο ήπιες καταστάσεις και με χαμηλότερο δείκτη δυσκολίας, απ` ότι ο δικός του δάσκαλος).

Το “Blackboard Jungle”, ξεκινάει με την καλύτερη δυνατή εισαγωγή. Το Rock around the clock, η τεράστια επιτυχία των Billy Haley & his Comets, ένα τραγούδι που ευθύνεται όσο κανένα άλλο, για την διάδοση του rock ` n` roll, προλογίζει ουσιαστικά τα όσα θα συμβούν στην συνέχεια. Βλέπετε, είναι τα χρόνια της έκρηξης αυτού του ήχου και των όσων επακολούθησαν, αυτά που αφηγείται εν μέρει το φιλμ. Όχι ότι ο ήχος αυτής της μουσικής επανάστασης, ευθύνεται για την σκληρότητα της κοινωνίας, τον ρατσισμό και την βία. Απλά αποτέλεσε την μουσική υπόκρουση, μιας ταραγμένης εποχής. Η ταινία ήταν υποψήφια για 4 βραβεία Όσκαρ(όλα υποδεέστερα αν μπορούμε να τα πούμε, σε σχέση με τα μεγάλα), αλλά κανείς δεν τόλμησε να της δώσει έστω και ένα! Απόλυτα φυσιολογικό, πάντα σε σχέση με όσα σας ανέφερα παραπάνω. Έθιγε καταστάσεις όχι ιδιαίτερα ελκυστικές, στα μάτια όσων εθελοτυφλούν καθημερινά στις ζωές τους… Για την ιστορία, να πούμε ποιες ήταν οι 4 υποψηφιότητες. Καλύτερης μεταφοράς σεναρίου, φωτογραφίας, καλλιτεχνικής διεύθυνσης και μοντάζ. Απαράδεκτο κατ` εμέ, να μην είναι ο Morrow υποψήφιος για πρώτου ανδρικού ρόλου, ή ο Ford! Αυτά είναι κινηματογραφικά εγκλήματα!

Παρόμοιες ταινίες, είπαμε ότι γυρίστηκαν πολλές. Δείτε πιο κάτω ενδεικτικά, μερικές από αυτές. Όλες τους όμως, δεν απέφυγαν τα μελό στοιχεία και τις αισθηματικές περιπέτειες των πρωταγωνιστών. Ήταν κατά κάποιο τρόπο ταινίες που έγιναν …για να γίνουν και τίποτα παραπάνω. Τους έλειπε το νεύρο, η ένταση και η αληθοφάνεια. Να σας πω ότι όσες ακολουθούν είναι οι μεγάλες όπως λέμε, παραγωγές. Υπάρχει πληθώρα τέτοιων ταινιών, χαμηλού προϋπολογισμού, γνωστότερες σαν b movies.

Rebel without a cause(1955)

Naked youth(1959)

To sir with love(1967)

Up the down staircase(1967)

Class of 1984(1984)

Stand and deliver(1988)

Lean on me(1989)

One eight seven(1997)

Light it up(1999)

Manic(2001)

The class(2008)

Περισσότερα στοιχεία για το “Blackboard Jungle”, θα βρείτε στο πιο κάτω link.

http://en.wikipedia.org/wiki/Blackboard_Jungle

Το αυθεντικό trailer της ταινίας.

Αποσπασματικά βίντεο.

About Corto

Ασχολούμαι με το σκίτσο και τα κόμικς. Και στις δύο περιπτώσεις ακολουθώ το συναίσθημα. Θα προτιμούσα να μείνουν όλα αυτά στη σφαίρα του ερασιτεχνισμού, αλλά ...καμιά φορά η ζωή έχει άλλη γνώμη. Μισώ την υποκρισία και την αχαριστία και αρκούμαι στις μικρές στιγμές, που μπορούν να είναι παντού. Στη θέα ενός δέντρου, στον ήχο του κύματος...

Posted on Μαΐου 24, 2012, in 1955, Anne Francis, Blackboard Jungle, Classic Films, Glenn Ford, Βίκ Μόροου, Γκλέν Φόρντ, Η Ζούγκλα του Μαυροπίνακα, Κινηματογράφος, Κλασσικές Ταινίες, Κοινωνικές Ταινίες, Σίντνευ Πουατιέ, Metro Goldwyn Meyer, Richard Brooks, Sidney Poitier, Vic Morrow and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. 2 σχόλια.

  1. Ξέρω την »Στον κύριό μας με αγάπη», και όταν άκουγα για »Ζούγκλα του μαυροπίνακα» εκεί πήγαινε το μυαλό μου.
    Επίσης και η Ζούγκλα του Χόλυγουντ θα πρέπει να λέγεται γιατί απ’ ότι κατάλαβα πολλές εξαιρετικές ερμηνείες πέρασαν απαρατήρητες από τις επιτροπές.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: