ΦΙΛΜ ΝΟΥΑΡ

TOUCH OF EVIL(1958)

Ακόμη ένα αριστουργηματικό φιλμ, δια χειρός Orson Welles! Ο χαρισματικός κινηματογραφιστής και ηθοποιός, που πραγματικά έκανε άνω – κάτω το Χόλλυγουντ με τις ταινίες του και δημιούργησε σχολή, μας δίνει αυτή τη φορά ένα υποδειγματικό φιλμ νουάρ. Θα μπορούσαμε και να το αποκαλέσουμε σαν εγχειρίδιο κινηματογράφησης, όπως και σαν ένα από τα κορυφαία φιλμ του είδους που γυρίστηκαν ποτέ! Τίποτα δεν είναι υπερβολή, απ` όσα διαβάζετε. Η δημιουργία αυτή του Welles, έχει καταγραφεί σαν ότι πιο καινοτόμο επιχειρήθηκε ποτέ σ` αυτό το είδος ταινιών. Ο σκηνοθέτης – το τρομερό παιδί του Αμερικάνικου σινεμά – επαναπροσδιορίζει το φιλμ νουάρ, βγάζοντας το από τα εμπορικού τύπου στεγανά και δίνοντας μορφή στις εφιαλτικές αφηγήσεις με έναν μοναδικό τρόπο. Δεν έχετε δει τίποτα παρόμοιο, σας διαβεβαιώνω! Βέβαια, το αποτέλεσμα εκείνων των χρόνων, τον οδήγησε ένα βήμα από την κατάθλιψη! Διαβάστε πιο κάτω, θαυμάστε την «στήριξη» των στούντιο και την «εμπιστοσύνη» στους δημιουργούς και θα καταλάβετε περισσότερα, για το πώς το Χόλλυγουντ ξέρει να φοβίζει τα «κακά» παιδιά, σα μπαμπούλας…

Το έχω πει κατ` επανάληψη. Άνθρωποι σαν τον Orson Welles δεν επέδρασαν απλά καταλυτικά, επάνω σε όσα σήμερα βλέπουμε, σε δύσκολους καιρούς και με ρίσκο την καριέρα τους, αλλά αποτελούν επιτομή της τέχνης του κινηματογράφου, κυριολεκτικά! Δίχως το έργο τους, θα ήταν όλα πολύ διαφορετικά και σίγουρα πολύ πιο κοντά στα στερεότυπα που επιχειρεί να επιβάλει εδώ και 5-6 δεκαετίες, η βιομηχανία του θεάματος. Έδωσαν πολλά και κάποιοι εξ αυτών, έχασαν σχεδόν τα πάντα… Ο Welles δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία, αφού αναγνωρίστηκε η δουλειά του όταν ακόμη ήταν εν ζωή. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αντιμετώπισε τεράστια προβλήματα, προκειμένου να βγάλει προς τα έξω τη δουλειά του, παρά το γεγονός ότι ήταν εκείνα τα χρόνια ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στον χώρο.

Πάμε στα του φιλμ. Κατ` αρχάς ο Welles αντιμετώπισε την δυσπιστία των Universal Studios, που παρά το γεγονός ότι χρηματοδότησαν με 829 χιλιάδες δολάρια το project, ήταν επιφυλακτικοί ως προς τον τρόπο που επιλέχθηκαν τα πλάνα, αλλά και γενικότερα για το ωμό ύφος, που οδηγούσε πέρα από τα κλισέ και τα όμορφα πρόσωπα, σε μάλλον βρώμικες καταστάσεις και πολύ κοντά στην πραγματικότητα. Ο ρεαλισμός λοιπόν αυτός του σκηνοθέτη, ήταν και το μεγαλύτερο αγκάθι για να προβληθεί αυτούσια η δημιουργία του. Η Universal δεν ήθελε να βγει κάτι τέτοιο προς τα έξω, με τόσο σκληρές εικόνες και τόσο προχωρημένο σαν δομή. Ήθελε κάτι πιο εύπεπτο. Γι` αυτό και κατακρεούργησε την αρχική κόπια, βγάζοντας την στις αίθουσες με μόλις 75 από τα 118 λεπτά της(λίγο μετά τα παρακάλια του Welles, βγήκε χατιρικώς και σε εκδοχή 95 λεπτών!), κάνοντας ένα μοντάζ – σφαγείο! Ο Welles έγραψε ένα γράμμα συγκινητικό στην εταιρεία, 58 σελίδων παρακαλώ, όπου ζητούσε να αφήσουν την ταινία να προβληθεί όπως γυρίστηκε. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω… Ή αν προτιμάτε, στου κουφού την πόρτα, ούτε ο κινηματογραφικός …ταχυδρόμος δε χτυπάει!

Το 1998, ο Rick Schmidlin πήρε την αρχική, αυθεντική μορφή του φιλμ, το οποίο είχε πετσοκόψει ο συνάδελφος του παραγωγός Albert Zugsmith, για να επανορθώσει 40 χρόνια μετά την αρχική σφαγή! Αυτή την στιγμή στα dvd club, θα βρείτε το “Touch of Evil” στην κανονική διάρκεια του, των 118 λεπτών. Να πούμε ότι το φιλμ είναι μεταφορά στην μεγάλη οθόνη του ομώνυμου βιβλίου του Whit Masterson , σε σενάριο του σκηνοθέτη. Πάμε και στο καστ. Το πώς καταφέρνει και παντρεύει ο Welles επί σκηνής αυτά τα πρόσωπα, μόνον αυτός θα μπορούσε να το κάνει και δυστυχώς την συνταγή την πήρε μαζί του! Charlton Heston, Janet Leigh, Marlene Dietrich, Akim Tamiroff, Zsa Zsa Gabor, Keenan Wynn, Joseph Cotten και Dennis Weaver, μαζί φυσικά με τον ίδιο τον σκηνοθέτη – σεναριογράφο, ο οποίος εδώ είναι εκπληκτικός! Η ερμηνεία του είναι μια από τις κορυφαίες που είδαμε απί σκηνής, στην διάρκεια των δεκαετιών 1950 – 1960! Όσα και να σας πω, αν δεν δείτε την ταινία δεν μπορείτε καν να φανταστείτε τις δυσκολίες του ρόλου του και τον τρόπο που ενσαρκώνει μια καταραμένη κυριολεκτικά φιγούρα!!! Σε κάθε εργαστήριο – σχολή ηθοποιών, ο συγκεκριμένος ρόλος είναι μέσα στην εξεταστική ύλη, αν αυτό σας λέει κάτι!

Για να είμαστε όμως δίκαιοι, δεν υπάρχει ούτε ένας ηθοποιός από το καστ της ταινίας, που να υστέρησε. Ο Heston είναι ιδανικός στον ρόλο του αδέκαστου εισαγγελέα, που θυσιάζει ακόμη και την οικογενειακή του ζωή(όπως και την ίδια του τη γυναίκα), προκειμένου να επιτύχει σε μια δύσκολη υπόθεση, αλλά και για να μην γεννήσει την παραμικρή υποψία για το άτομο του. Είναι δύσκολος ο ρόλος του και πολύ απαιτητικός. Κόντρα σε ότι είχε παίξει μέχρι τότε. Από εκεί κι έπειτα, ο Welles παίρνει το δυσκολότερο κομμάτι, αυτό του σάπιου, αλκοολικού και χαμένου στο σκοτάδι αστυνομικού, που περνάει στην αντίπερα όχθη, γράφοντας ακόμη μια λερωμένη με αίμα σελίδα στο βιογραφικό του. Η Leigh είναι απαστράπτουσα, αλλά και δυναμική. Συγχρόνως είναι και το θύμα. Η απίστευτη Dietrich, στο ρόλο της ιδιοκτήτριας του καταγωγίου, που συχνάζει ο Welles, ειδικά στα κοντινά πλάνα, είναι αυτό που λέμε ένα πρόσωπο – μια ταινία! Όσο για τους  Akim Tamiroff, Zsa Zsa Gabor, Joseph Cotten, βρίσκονται στις καλύτερες στιγμές της καριέρας τους!

Για την μουσική επένδυση, δεν υπάρχει περίπτωση να μην σας αποσπάσει την προσοχή!, επιλέχθηκε ο μεγάλος Henry Mancini. Στην φωτογραφία δε, έχουμε τις αριστουργηματικές επιλογές του Russell Metty, που άφησαν εποχή. Μοντάζ για σεμινάριο από την ομάδα των Aaron Stell, Virgil Vogel, Walter Murch. Το “Touch of Evil” γυρίστηκε ασπρόμαυρο κατ` επιλογή του σκηνοθέτη, αφού ήθελε να δέσει τις σκιές και το ντελίριο των σκηνικών, με τις ερμηνείες των ηθοποιών του, αποδίδοντας πιστά το κλίμα ενός νουάρ. Κάνοντας το όσο σκοτεινό χρειάζεται ,για να τσιτώσει τα νεύρα των θεατών! Δεν σ` αφήνει δευτερόλεπτο με το ρυθμό του! Η ταινία μας μεταφέρει στην δεκαετία του`40, όπου στα σύνορα Μεξικού και Αμερικής γίνονται μια σειρά βρώμικες υποθέσεις, που συνδέονται μεταξύ τους σαν συγκοινωνούντα δοχεία και που κάπου πάνω τους, έχουν όλες το όνομα ενός αστυνομικού θρύλου της πόλης. Εκεί ανάμεσα, μπλέκει και ο Heston, που έχει πάει για γαμήλιο ταξίδι με την σύζυγο του, η οποία γίνεται το επίκεντρο μιας φιλονικίας διαρκείας, μεταξύ του νεαρού και επιτυχημένου εισαγγελέα και των μαφιόζων της περιοχής. Δεν ωφελεί να σας λέω επιπλέον κουβέντες, ειδικά για μια τέτοια ταινία. Την προτείνω ανεπιφύλακτα, σε όσους αγαπούν την τέχνη του κινηματογράφου. Μια ταινία – φετίχ για τους σινεφίλ!

Πολλά επιπλέον στοιχεία θα βρείτε παρακάτω.

http://en.wikipedia.org/wiki/Touch_of_Evil

Το αυθεντικό trailer της ταινίας.

Η εναρκτήρια σκηνή του φιλμ.

Ο Orson Welles συναντάει την MarleneDietrich…

Η πρώτη εμφάνιση του Welles στην ταινία. Προσέξετε τον καλά, γιατί αν δεν σας έλεγα ότι είναι αυτός, δεν θα τον γνωρίζατε!!!

Το ντοκιμαντέρ του restoration του 1998, σε τμήματα, ξεκινάει από εδώ. Είναι εξαιρετικό και θα σας βοηθήσει να κατανοήσετε πολλά από όσαν συνέβησαν στα στούντιο της Universal το `55…

Αν γράψετε τον τίτλο της ταινίας στο you tube, θα ανακαλύψετε ότι υπήρχε και ολόκληρη, διαθέσιμη για δωρεάν παρακολούθηση, αλλά λόγω πνευματικών δικαιωμάτων τα links καταργήθηκαν.

——————————————————————————————————————————————————————-

“13 ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΖΗΤΟΥΝ ΕΝΟΧΟ» (“THE WRONG MAN” – 1956) 4/4/2012

Συντάκτης corto

Κερασάκι στην φιλμ – νουάρ τούρτα μας, η σασπένς οπτική του κ. Χίτσκοκ! Το “Wrong Man” του 1956, ανήκει σε εκείνη την – μικρή είναι αλήθεια – κατηγορία των αστυνομικών, ασπρόμαυρων φιλμ, που μπλέκουν το βρώμικο, εγκληματικό γαιτανάκι καταστάσεων, με την αγωνία και τα απρόβλεπτα γεγονότα. Είναι δηλαδή ο τομέας του Χίτσκοκ! Εκεί που διέπρεψε και για χάρη των δημιουργιών του, κέρδισε μια θέση στο σινέ – πάνθεον! Η ταινία για την οποία θα μιλήσουμε σήμερα, ήταν μια καθαρή ανάμειξη του μετρ της σεναριακής ζάλης, στον χώρο(ενδεχομένως και τον χορό!), του νουάρ. Η συνεισφορά του; Ίσως…

Κάθε καλό νουάρ(και όχι μόνον), χρειάζεται μια δυνατή ιστορία. Για το “Wrong Man”, αυτό το ανέλαβε ο κ. Maxwell Anderson. Ύφανε λοιπόν ένα πολύπλοκο ιστό, που στην συνέχεια μαζί με τον σεναριογράφο Angus MacPhail, αφού τον πέρασαν από το απαραίτητο ντεκουπάζ(δημιουργία διαλόγων, μετατροπές για να μπουν και οι κάμερες, κλπ), σέρβιραν έτοιμη(;) δουλειά στον Χίτσκοκ. Ή δεν ήταν ακριβώς έτσι; Μήπως κι ο σκηνοθέτης θέλησε να προσθέσει μερικές πινελιές; Νομίζω ότι πρέπει να έγιναν όλα αυτά συγχρόνως, σε πολύ σωστή δοσολογία, τόση ώστε το τελικό αποτέλεσμα να είναι πέραν του δέοντως ελκυστικό! Για να συμβούν όμως αυτά, χρειάστηκε ο Alfred Hitchcock να αφήνει κάθε τόσο την σκηνοθετική καρέκλα του και να συμμετέχει στην παραγωγή. Επίσης, χρειάστηκε ξανά τις υπηρεσίες του πιστού του συνεργάτη Bernard Herrmann, ο οποίος δήλωσε κι εδώ παρόν, με τις μουσικές του. Στις επιλογές των πλάνων, αυτές που δίνουν Όσκαρ στην φωτογραφία μιας ταινίας, είχαμε τον Robert Burks, ενώ με τις μέρες έκατσε για να μοντάρει τα πλάνα, ο George Tomasini. Στα 1,2 εκατομμύρια δολάρια του budget, ξηλώθηκε και η Warner Bros. Το φιλμ, προβλήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου του`56 και δεν ξέρω αν ήταν αυτό ακριβώς που περίμεναν οι θεατές, για παραμονές Χριστουγέννων! Όμως, το τίμησαν δεόντως και έκοψε με το καλημέρα που λέμε, εισητήρια αξίας 2 εκατομμυρίων δολλαρίων! Not bad!

105 λεπτά, είναι αρκετά για να χαθούμε στην μαγεία του σεναρίου αυτού! Όπως πάντα σχεδόν έτσι και εδώ, δεν είχαμε παρά μια απλή ιδέα, που όμως εκτυλίσσεται σε εφιάλτη! Σας θυμίζει κάτι; Ε τότε, μάλλον έχετε δει κι άλλες ταινίες του Χίτσκοκ! Μέγας ψυχοβγάλτης! Σε πάει Αθήνα μέσω Καίρου! Είναι από τα φιλμ αυτά που αν χάσεις 5-6 λεπτά διαλόγων στην αρχή, καλύτερα να μην το δεις καθόλου, αφού στην συνέχεια διαπιστώνεις ότι δεν ξέρεις τι γίνεται και γιατί! Ο τρόμος είναι παντού, οι γωνίες και τα στενά σοκάκια κρύβουν …τα πάντα και οι σκιές παίρνουν ασύληπτα σχήματα! Οι γωνίες απ` όπου φιλμάρει ο Χίτσκοκ, σε ξαφνιάζουν όσες φορές κι αν δεις την κάθε του ταινία! Πόσο μάλλον εδώ, όπου δίνει κυριολεκτικά ρεσιτάλ! Σαν να θέλει να νικήσει τον εαυτό του… Η μουσική, που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αναγνώριση του συνολικού του έργου, είναι για ακόμη μια φορά καταλυτική. Φορτίζει και αποφορτίζει, σαν ένα μπαλόνι που φουσκώνει και ξεφουσκώνει, κάθε σκηνή! Δείτε μερικά λεπτά χωρίς ήχο και θα είναι σαν μην είδατε τίποτα! Ας τα αφήσουμε όμως όλα αυτά, τα επαινετικά περί Χίτσκοκ σχολής, για να περάσουμε στην ίδια την υπόθεση και τους πρωταγωνιστές.

Το 1956, όταν ο Henry Fonda δέχονταν τον ρόλο του βασικού πρωταγωνιστή, είχε ήδη αφήσει άναυδους τους θεατές και τους κριτικούς, με τις ερμηνευτικές του ικανότητες, σε φιλμ σαν τα The Grapes of Wrath(1939 – εκπληκτικό! Θα αναφερθούμε σε ξεχωριστό άρθρο σε αυτό το φιλμ), The Ox-Bow Incident(1944), The Fugitive(1947), Fort Apache(1948) και Jigsaw(1949). Χαρακτηριστικά και μόνο, τα αναφέρουμε αυτά, αφού ο Φόντα είχε παίξει μέχρι τότε σε 44 ταινίες! Όλες τους μεγάλες επιτυχίες και όλες ποιοτικότατες! Γενικά, οι επιλογές του ηθοποιού, ήταν από τις καλύτερες όλων των συναδέλφων του. Πρόσεχε πάρα πολύ τα σενάρια που έπαιρνε και δεν έκλεινε συμφωνίες για να βγάλει χρήματα. Γι` αυτό και αρνήθηκε μεγάλους και εμπορικούς ρόλους, αλλά έκανε απίστευτη καριέρα. Η συμπρωταγωνίστρια του στο “Wrong Man”, η Vera Miles, είχε συμμετάσχει στο φοβερό γουέστερν The Searchers, ενώ μετά συνεργάστηκε με τον Χίτσκοκ στο περίφημο Psycho(έπαιξε και στο Psycho II). Πολύ επιτυχημένη και η δική της καριέρα, στην διάρκεια της οποίας θα την θυμάστε οι φίλοι των γουέστερν και στο The Man Who Shot Liberty Valance, δίπλα στον Τζέημς Στιούαρτ, όπου έχει μια πάρα πολύ δυνατή παρουσία.Το καστ του “Wrong Man”, συμπληρώνουν οι εξαίρετοι καρατερίστες Anthony Quayle και Harold Stone.

Όταν σας έλεγα πριν για εφιάλτη, δεν ήταν μια λέξη για να κάνει εντυπωσιακό το κείμενο στα μάτια σας! Πάρτε λοιπόν μια γεύση… Ο Φόντα, ένας μουσικός σε τζαζ κλαμπ, με πενιχρά έσοδα(η τέχνη δεν γεμίζει στομάχια, όπως ξέρετε!), χρειάζεται χρήματα για την οδοντιατρική περίθαλψη της γυναίκας του. Έχει την φαεινή έμπνευση λοιπόν, να απευθυνθεί στο ασφαλιστικό γραφείο και να ζητήσει δανεικά. Είναι όμως αυτό που λέμε «λάθος στιγμή – σε λάθος μέρος»! Την ώρα που εισέρχεται στο γραφείο, γίνεται ληστεία! Κι ενώ μέχρι εδώ σας φαίνεται …κάπου το έχω  ξανακούσει, για δείτε και πιο κάτω… Μέσα στην αναμπουμπούλα, οι παρευρισκόμενοι τον αναγνωρίζουν σαν τον ληστή, όταν έρχεται η αστυνομία και δεν φτάνει αυτό, αλλά όταν έρχεται η στιγμή να γράψει ένα σημείωμα, που του ζητούν οι ντετέκτιβ για να πιστοποιήσουν τον γραφικό του χαρακτήρα, κάνει ένα ορθρογραφικό λάθος, το ίδιο ακριβώς με τον ληστή! Άντε τώρα, να τους πείσεις ότι δεν είσαι ελέφαντας! Ο Φόντα μπαίνει πίσω από τις μπάρες και ο ληστής αλωνίζει ελεύθερος! Ο δικηγόρος του ξεκινάει μια υπεράνθρωπη προσπάθεια, προκειμένου να αποδείξει την αθωότητα του πελάτη του, αλλά …δείτε το φιλμ για να μη σας τα λέω όλα εγώ!

Για τον Ελληνικό τίτλο του φιλμ, νομίζω ότι τα λέει όλα μόνος του και δεν χρειάζεται να διαβάσει κανείς ούτε περίληψη!!! Απίστευτη μεταφραστική μανία, να κάνουμε τους τίτλους να μας εξιστορούν την ταινία και φυσικά να τους αλλάζουμε τα φώτα!

Το αυθεντικό trailer της ταινίας.

Το πρελούδιο του Bernard Hermann για την ταινία.

Ο ίδιος ο σκηνοθέτης, σε μια συνέντευξη – χείμαρος, από το 1964!

Η απόδειξη περί κυρίαρχου του σασπένς, επί σκηνής…

——————————————————————————————————————————————————————

«JEOPRADY»(1956)

Μια ταινία που θα μπορούσε να είχε σκηνοθετηθεί από τον μεγάλο Χίτσκοκ, μετρ του σασπένς, αλλά …στην καρέκλα του σκηνοθέτη, κάθισε ένας θρύλος των ταινιών γουέστερν! Ο σπουδαίος John Sturges, υπογράφει με μαεστρία αυτό το φιλμ, που ισορροπεί μεταξύ αγχωτικού νουάρ και αγωνίας. Τρείς υπέροχες ερμηνείες, από τους Barbara Stanwyck, Barry Sullivan και Ralph Meeker, αλλά και τον πιτσιρικά Lee Aaker, είναι αυτό ακριβώς που χρειάζονταν, προκειμένου η ταινία να καθηλώσει τον θεατή. Και τα κατάφερε. Για κάθε ένα από τα σχεδόν 70 λεπτά, η αγωνία και το δράμα που δείχνει να πλησιάζει διαρκώς και αναπόφευκτα, πλημμυρίζουν τον θεατή σαν την παλίρροια, που μπορεί να σε παγιδέψει θανάσιμα…

Το εξαιρετικό σενάριο, εφιαλτικό αλλά και τόσο κοντά στον ρεαλισμό,  που έγραψαν οι Mel Dinelli και Maurice Zimm, είναι μια τρανή απόδειξη ότι η ποιότητα των παραγωγών εκείνης της δεκαετίας, απέχει έτη φωτός από τις σημερινές… Μιλάμε για τόσο μα τόσο απλά πράγματα, δυνατές ερμηνείες και πάνω απ` όλα, μια ιστορία καθημερινής τρέλας, από αυτές που δεν χωρούν ούτε στα ψιλά γράμματα των εφημερίδων. Ένα σενάριο της ζωής, που είναι αρκετό για να σφίξει το στομάχι του καθενός. Σαν να ζούσε τις ίδιες καταστάσεις. Χωρίς πομπώδη και περιττά εφέ, χωρίς υπερβολές οποιουδήποτε είδους, με μόνον 4 ηθοποιούς, σκιαγραφώντας παράλληλα χαρακτήρες, καταφέρνει ότι δεν μπορούν οι ταινίες της εποχής μας. Πάρα πολύ καλή η μουσική του Dimitri Tiomkin και η φωτογραφία του Victor Milner. Η ταινία τα πήγε πολύ καλά και εισπρακτικά, φέρνοντας στην MGM κέρδη 1,2 εκατομμυρίου δολαρίων, με ελάχιστο μπάτζετ. Ένα από τα νουάρ που δεν έχει προβληθεί από την Ελληνική τηλεόραση, δεν κυκλοφορεί σε dvd και φυσικά, διατηρώ πολλές επιφυλάξεις, αν έχει προβληθεί στις αίθουσες μας.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Μια τριμελής οικογένεια, ξεκινάει για ένα ταξίδι στο Μεξικό, με σκοπό το ψάρεμα και την κατασκήνωση για δύο εβδομάδες. Όλα φαίνονται ιδανικά, για τα ανυποψίαστα θύματα. Μέχρι, που θα βρεθούν στην ερημική παραλία και ο πατέρας θα εγκλωβιστεί θανάσιμα, σε έναν πάσαλο της κατεστραμμένης, παλιάς προβλήτας… Ο υγρός εχθρός πλησιάζει, όπως το θηρίο το θύμα του…

 

  1. ΦΟΒΕΡΟ ΣΤΕΚΙ ΓΙΑ ΝΟΣΤΑΛΓΟΥΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ…
    ΑΝΑΜΕΝΩ ΜΕ ΠΡΟΣΜΟΝΗ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΕΣ ΧΙΤΣΚΟΚΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ…

    Μου αρέσει!

  2. ΕΠΙΣΗΣ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΡΩΤΗΣΩ ΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΟ ΠΟΛΛΑ POSTERS ΑΠΟ ΧΙΤΣΚΟΚ ΤΑΙΝΙΕΣ…
    ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

    Μου αρέσει!

    • Καλησπέρα, αγαπητέ σινεφίλ!

      Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Υπάρχει πλήθος ταινιών νουάρ και φυσικά τα πόστερ τους, τα οποία θα προστεθούν(οι παρουσιάσεις), σε περίπου 2,5 μήνες.

      Σου εύχομαι ολόψυχα καλα Χριστούγεννα, με αγάπη και κινηματογράφο και ότι άλλο σε κάνει ευτυχισμένο!

      Χαίρομαι που είσαι μαζί μας! Κάθε σου σχόλιο, ή πληροφορία, που μπορεί να συμπληρώσει τα στοιχεία που παραθέτουμε, είναι ευπρόσδεκτο, όπως και η άποψη σου για κάθε μια από τις ταινίες που παρουσιάζονται.

      Μου αρέσει!

  3. ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.
    ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ.
    ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ… ΕΝΤΕΛΩΣ ΦΙΛΙΚΑ…ΝΑ ΔΙΑΛΕΞΕΤΕ ΤΙΣ 6( Η ΟΣΕΣ ΝΟΜΙΖΕΤΕ) ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ Κ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΚΑΤΑ ΤΟ ΓΟΥΣΤΟ ΜΑΣ…
    ΕΠΙΣΗΣ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΣ ΤΟ BLOG ΜΟΥ(thinkdifferentthinkaek.com) Κ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ.
    ΘΑ ΤΟ ΕΚΤΙΜΟΥΣΑ ΠΟΛΥ ΑΚΟΜΑ Κ ΑΝ ΔΕ ΣΕ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ.

    Μου αρέσει!

    • Καλημέρα, Αντώνη(αν δεν κάνω λάθος)

      Σε ευχαριστώ, για την θετική άποψη που έχεις για όλα όσα διαβάζεις στην σελίδα. Επίσης, να σου πω ότι η πρόταση σου είναι ενδιαφέρουσα και ότι με τον καινούργιο χρόνο πρώτα ο Θεός, σταδιακά θα αλλάξουμε κάποια πράγματα στο Cine Oasis, ώστε να γίνει πιο δραδιαστικό και να έρθουμε κοντά οι φίλοι της 7ης τέχνης μέσα από αυτό, συμμετέχοντας περισσότερο ο καθένας.

      Περιεργάστηκα στην ιστοσελίδα που μου υπέδειξες. Αν και δεν είμαι ο πλέον αρμόδιος για να καταθέσω άποψη περί αθλητικών(μπορώ να πω ότι αυτό το κομμάτι του πολιτισμού δεν το έχω καν εξερευνήσει), θεωρώ ότι είναι στημένο ωραία σαν design και μου αρέσει η αναφορά στην Πόλη και την καταγωγή της ομάδας, από ότι κατάλαβα. Μπορώ να πω ότι αυτό με συγκινεί ιδιαίτερα, καθώς η καταγωγή και των 2 γονιών μου είναι από το Νασλί, στα προάστια της Κωνσταντινούπολης.

      Μου αρέσει!

  4. Σε ευχαριστω πολυ για το χρονο σου . Η αποψη σου ειναι ενα κριτηριο για μενα ,ιδιαιτερα τωρα που γνωριζω πως δεν εχεις ιδιαιτερη σχεση με το φαινομενο ΑΕΚ
    αν κ οι ριζες σου καλλιστα θα μπορουσαν να σε ωθησουν να τρεφεις μια συμπαθεια προς αυτο.
    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ Κ ΚΑΛΑ

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: