ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΦΙΛΜ

ΚΛΑΣΣΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ – «ΤΟ ΓΕΡΑΚΙ ΤΩΝ ΘΑΛΑΣΣΩΝ»(“SEA CHASE”) 1955 19/3/2012

Συντάκτης corto

Τζών Γουέην και Λάνα Τάρνερ, δύο λαμπερά Χολυγουντιανά αστέρια, σε μια παραγωγή που συνδιάζει το δραματικό στοιχείο, όπως και το αυτό της περιπέτειας, με φόντο την έναρξη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και τις αγριεμένες θάλλασες της Ωκεανίας και της Ασίας. Νησιά τροπικά και καταδίωξη, μαζί με το απαραίτητο ρομάντζο, αποτελούν το βασικό θέμα πάνω στο οποίο κινείται το σενάριο. Υπάρχουν βέβαια κι άλλα, για όποιον δεν αρκείται στα πιο πάνω. Συγκρούσεις χαρακτήρων και πολιτισμών, φανατισμός, αξίες και αρκετά ακόμη. Το σύνολο όλης αυτής της δίωρης ναυτικής περιπέτειας, είναι πέρα από ικανοποιητικό και δεν συγκαταλέγεται σε καμία περίπτωση στις βαρετές ταινίες του είδους.

Μια χορταστική λοιπόν περιπέτεια, δίχως απαιτήσεις βραβείων και ρεσιτάλ ερμηνείας, αλλά αξιοπρεπέστατη, είναι αυτό που περιμένει όποιον επενδύσει για δύο ώρες στο «Γεράκι των Θαλλασών»(“Sea Chase”). Το φιλμ του John Farrow από το 1955, γυρισμένο στα υπέροχα σινεμασκόπ  – χρώματα της εποχής, σέβεται τον θεατή και είναι πολύ προσεγμένο σαν παραγωγή. Με γυρίσματα στα νησιά του Καναδά, που όμως είναι αρκετά καλά καμουφλαρισμένα σαν πλάνα, ώστε να σε ταξιδεύουν σε άλλες εξωτικές περιοχές, ανήκει σε μια γενιά ταινιών που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Βασίζεται πάνω στο ομώνυμο βιβλίο του James Warner Bellah και βγήκε στις αίθουσες από τα στούντιο της Warner Bros.

 

Πρωταγωνιστούν οι John Wayne, Lana Turner, David Farrar και Lyle Bettger, ενώ στο καστ συναντάμε και τους Tab Hunter, James Arness, Richard Davalos, John Qualen, Paul Fix, Luis Van Rooten, Peter Whitney και Claude Akins. Ο σκηνοθέτης έχει δώσει έμφαση στα εξωτερικά γυρίσματα, αλλά και στις συγκρούσεις που προκαλούν οι διαφορετικές ιδεολογίες των πρωταγωνιστών του. Η Lana Turner βρίσκεται στην μέση όλων αυτών, χωρίς απαραίτητα να αποτελεί και το επίκεντρο τους. Σίγουρα την έχουμε δει σε πολύ πιο σέξι και θηλυκούς ρόλους, αλλά κι εδώ δεν είναι κακή, με το τζην και τα κοντομάνικα! Ο John Wayne απ` την άλλη, αφήνει για λίγο τις σέλλες και τα καουμπόικα καπέλα, για να γίνει ναυτικός. Ικανοποιητική εμφάνιση, από την περίοδο της καριέρας του ηθοποιού, που μπήκε σε καταδρομικά, εμπορικά καράβια, σχεδίες, ατμόπλοια, υποβρύχια και διάφορα ακόμη σκάφη, βγάζοντας ένα …θαλασσινό look προς τα έξω!

Η υπόθεση μας πάει στην Αυστραλία, σαν εκκίνηση, όπου το ξεχασμένο και με αρκετά προβλήματα εμπορικό καράβι που κυβερνάει ο Γουέην, μεταφέρει τα διλήματα των επιβατών του, σχετικά με τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, που έχει κυρηχτεί από την χώρα τους. Ο Γουέην λοιπόν περνάει …απέναντι αυτή τη φορά και γίνεται Γερμανός καπετάνιος. Είναι αντίθετος με όσα πρεσβεύει ο Ναζισμός και προσπαθεί να βρει την καλύτερη λύση γι` αυτόν και το πλήρωμα. Στην εξέλιξη του σεναρίου, θα ξεκινήσει ένα ταξίδι δίχως καν καύσιμα, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να φτάσει στην πατρίδα του, δίχως να αναγκαστεί να αυτομολήσει, αλλά και να πιαστεί από τον φίλο του, Άγγλο αξιωματικό, που τον καταδιώκει. Η Τάρνερ θα μπει σαν λαθρεπιβάτης και … τα υπόλοιπα στην οθόνη σας!

Περισσότερα στοιχεία για την ταινία, μπορείτε να αντλήσετε ακολουθώντας τον παρακάτω σύνδεσμο.

http://en.wikipedia.org/wiki/The_Sea_Chase

Το trailer της ταινίας

Αποσπασματικό βίντεο

—————————————————————————————————————————————————————–

“HEAVEN KNOWS MR. ALLISON”(1957) 30/4/2012

Συντάκτης corto

Για ένα εντελώς διαφορετικό φιλμ, από αυτά που μας είχε συνηθίσει ο μεγάλος κινηματογραφιστής John Huston, θα μιλήσουμε αυτή τη φορά. Η διαφορετικότητα έγκειται στο είδος της ταινίας και στον τρόπο που ο σκηνοθέτης της προσεγγίζει. Δεν πρόκειται για μια αμιγώς ταινία δράσης, αλλά για μια αντιπαράθεση βιωμάτων, των κεντρικών της χαρακτήρων. Δύο διαφορετικοί κόσμοι εκπροσωπούνται. Από την μια ο σκληροτράχηλος δεκανέας των πεζοναυτών, που γίνεται κυνικός, αλλά διατηρεί την ευγένεια του, κι απ` την άλλη η μαθητευόμενη καλόγρια, που με την ηρεμία του πνεύματος και την πίστη, αντιπαρέρχεται τις δυσκολίες και τις δραματικές καταστάσεις, που από κοινού θα ζήσουν. Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η ματιά του Huston και εξαιρετικές οι ερμηνείες που παίρνει από τους έμπειρους πρωταγωνιστές του. Το “Heaven knows mr. Allison”, έχει γλυκόπικρα συναισθήματα για τον θεατή, αντικρουόμενες απόψεις, αλλά και μια αγνότητα που δεν είναι επιφανειακή. Βρίσκεται πάνω από κάθε φράση και σκέψη, ασχέτως αν τριγύρω της επιπλέουν βρίσκονται εκατοντάδες ναυτικά μίλια θαλάσσιου νερού. Ασχέτως αν οι καταστάσεις είναι βίαιες και οι άνθρωποι δείχνουν να έχουν χάσει τους πραγματικούς σκοπούς της ζωής, μέσα στην μανία της κυριαρχίας ο ένας πάνω στον άλλον…

Χαίρομαι όταν έχω μια τέτοια ταινία να με περιμένει για προβολή, δίπλα στο dvd player. Είναι μια πρόκληση και συγχρόνως αυτή της η διαφορετικότητα, προδιαθέτει για έντονες στιγμές, όπου η εικόνα και οι ερμηνείες θα είναι αντιμέτωποι, για το ποιος πραγματικά είναι ο καλύτερος. Στο “Heaven knows mr. Allison”, δεν υπάρχει νικητής. Το έρημο νησάκι του Ειρηνικού, με τα νερά που κινούνται σε όλες τις αποχρώσεις του μπλε και την καταπράσινη τροπική βλάστηση να το πολιορκεί, κλέβει αρχικά την παράσταση. Όταν εμφανίζονται όμως οι μορφές των δύο πρωταγωνιστών, δίνει την αίσθηση ότι απλά είναι ένα όμορφο σκηνικό, που περιμένει τους θεατρίνους να περάσουν από μπροστά του, για να αφήσουν το ταλέντο τους στον θεατή. Αν φοβάστε τις ταινίες(είναι αλήθεια ότι και οι σκηνοθέτες τις φοβούνται, κάνοντας τες ένα είδος σινέ – ταμπού), όπου δεν υπάρχουν παρά 2 πρόσωπα για πρωταγωνιστές και τις αποφεύγετε κατά κάποιον τρόπο, εδώ οι Deborah Kerr και Robert Mitchum θα σας κάνουν να αλλάξετε άποψη. Ο John Huston είχε αλλάξει πριν τους δει μπροστά από τις κάμερες του, όταν έπιασε στα χέρια τη νουβέλα του Charles Shaw, από το 1952. Μαζί με τον σεναριογράφο και συνεργάτη του John Lee Mahin, την τροποποίησαν και έτσι πήρε το δρόμο για τον κόσμο του σελιλόιντ.

Ανέφερα στις πρώτες γραμμές της παρουσίασης, για την διαφορετικότητα του φιλμ αυτού, σε σχέση με τα όσα μας είχε δώσει πριν το γυρίσει, ο σκηνοθέτης του John Huston. Ας δούμε εν συντομία μερικές από τις ταινίες που είχαν προηγηθεί χρονικά και που έφεραν την σφραγίδα του.

Το Γεράκι της Μάλτας(The Maltese Falcon), με τον Χάμφρευ Μπόγκαρτ. Ένα από τα κορυφαία φιλμ νουάρ. 1941.

Ο θησαυρός της Σιέρα Μάντρε(The Treasure of the Sierra Madre), κι εδώ πρωταγωνιστεί ο Μπόγκυ, αλλά την παράσταση κλέβει ο πατέρας του σκηνοθέτη, στον ρόλο του γέρο – χρυσοθήρα. 1948.

Στη βοή της καταιγίδας(Key Largo), πάλι με τον Μπόγκαρτ. 1948.

Η Ζούγκλα της Ασφάλτου(The Asphalt Jungle), με τους Στέρλινγκ Χέυντεν και Μέρλιν Μονρό. Εξαιρετικό αστυνομικό. 1950.

Η βασίλισσα της Αφρικής(The African Queen), το οποίο έδωσε το Όσκαρ στον Μπόγκαρτ, έπειτα από μια καταπληκτική πορεία του στην έβδομη τέχνη. Είναι ένα κύκνειο άσμα για δύο σπουδαίους ηθοποιούς. Συμπρωταγωνιστεί η Κάθριν Χέπμπορν. Και οι δύο τους είναι συγκλονιστικοί. Η ταινία έχει κάποια κοινά στοιχεία με το “Heaven knows mr Allison”. 1951.

Moulin Rouge, με το φοβερό ζευγάρι José Ferrer και Zsa Zsa Gabor, να μαγεύει τους πάντες με το μπρίο του. 1952.

Moby Dick, με τον Γκρέκορυ Πεκ στο φόρτε του, το πασίγνωστο βιβλίο του Χέρμαν Μέλβιλ περνάει στην μεγάλη οθόνη, με τον καλύτερο τρόπο. 1956.

Ας επιστρέψουμε στο “Heaven knows mr Allison”. Την φράση που αφήνει η Deborah Kerr να αιωρείται, όταν πλησιάζει το φινάλε, στον άνθρωπο που την έσωσε από σίγουρο θάνατο, την ερωτεύτηκε και έπειτα σεβάστηκε τον σκοπό στον οποίο αφιέρωσε την ζωή της, στον πεζοναύτη Robert Mitchum. Είναι μια φράση που κρύβει πολλές ερμηνείες. Ορισμένες από αυτές τις βλέπουμε να ξετυλίγονται στην οθόνη μας, σε όλη τη διάρκεια του φιλμ. Η υπόθεση φέρνει το ναυαγό Mitchum σε ένα έρημο νησί του Ειρηνικού, όπου συναντάει τον μοναδικό άνθρωπο που έχει επιβιώσει, την μοναχή Kerr. Μαζί θα γνωρίσουν ο ένας τον κόσμο του άλλου, θα κινδυνέψουν από τους Ιάπωνες, θα περάσουν πολύ έντονες στιγμές, όπου ο ένας θα νοιαστεί για την ζωή του άλλου και θα προσφέρει την δική του, σε ένα ρεσιτάλ αλτρουισμού, που εν κατακλείδι αποδεικνύει ότι δεν τους χωρίζει τίποτα. Ο Huston χρησιμοποιεί την δράση στα σημεία που θέλει δώσει γρήγορο ρυθμό στο φιλμ. Έχει τραβήξει έξυπνα τα πλάνα του, με την βοήθεια του διευθυντή φωτογραφίας Oswald Morris. Είναι εξ ολοκλήρου φυσικά και δεν υπάρχει ίχνος στούντιο! Όπως και ο φωτισμός, άλλωστε. Η μουσική του Georges Auric είναι άκρως ταξιδιάρικια, ενώ έχει γίνει άψογο μοντάζ από τον Russell Lloyd. Η ταινία έχει διάρκεια 106 λεπτά, είναι γυρισμένη έγχρωμη(σινεμασκόπ), ενώ βγήκε από τα στούντιο της Twentieth Century-Fox Film Corporation, στις 13 Μαρτίου του 1957.

Η Deborah Kerr είχε μια σχετική εμπειρία, υποδυόμενη την καλόγρια, αφού είχε παίξει και στο Black Narcissus των Michael Powell και Emeric Pressburger, το 1947. Εκεί είχε για συμπρωταγωνιστές τους Sabu και Jean Simmons. Μια ταινία που θα βρούμε προσεχώς μπροστά μας. Ακόμη, να αναφέρουμε ότι είναι η δεύτερη της ταινία με θέμα τον πόλεμο μεταξύ Αμερικανών και Ιαπώνων, αφού είχε προηγηθεί το καταπληκτικό “From Here to Eternity”(«Όσο υπάρχουν άνθρωποι»), όπου μεταξύ άλλων άφησε πίσω της και ένα από τα κορυφαία κινηματογραφικά φιλιά! Αυτό στην παραλία, με το κύμα να σκεπάζει την Kerr και τον Lancaster! Αποκλείεται να μην το έχετε δει!

Κι ένα υπό τύπον παραλειπόμενο, από την χρονιά που γυρίστηκε το φιλμ, σε σχέση με τον Robert Mitchum. Το 1956 ο ηθοποιός με το χαρακτηριστικό λακάκι στο πιγούνι και το νωχελικό ύφος, δοκίμασε την τύχη του και στο πεντάγραμμο. Ο δίσκος 33 στροφών που κυκλοφόρησε η Capitol, με τίτλο “Calypso is like so”,  είναι μια εντελώς προσωπική δουλειά του Mitchum, στην οποία δεν επιχείρησε να κριθεί από τους ακροατές, αλλά να περάσει τα ακούσματα του προς τα έξω, με αποδέκτες τους θαυμαστές του συγκεκριμένου ήχου. Δέκα χρόνια αργότερα, έκανε και μια δεύτερη απόπειρα στην Monument, αλλά δεν έχει την αυθεντικότητα αυτής εδώ. Το άλμπουμ ακούγεται πολύ ευχάριστα.

Επιπλέον στοιχεία για την ταινία, θα βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο.

http://en.wikipedia.org/wiki/Heaven_Knows,_Mr._Allison

Επιπλέον στοιχεία για τον ηθοποιό, θα βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο.

http://en.wikipedia.org/wiki/Robert_Mitchum

Τα screen shots του φιλμ που χρησιμοποιήθηκαν για το άρθρο, είναι από το προσωπικό μου αρχείο. Υπάρχει πληθώρα φωτογραφιών στο διαδίκτυο, αλλά εδώ και αρκετό καιρό επιλέγω να χρησιμοποιώ αυτές του αρχείου μου, τόσο για λόγους ευκρίνειας, όσο και για να εμπλουτιστεί η συλλογή φωτογραφιών του google(και να μην βλέπουμε τις ίδιες και τις ίδιες εικόνες!). Τα βίντεο, των οποίων τους συνδέσμους παραθέτω, είναι από τα διαθέσιμα του you tube(που δεν χρειάζεται ενίσχυση!). Μπορείτε χρησιμοποιώντας το όνομα κάθε ταινίας(και την χρονιά της), να βρείτε ακόμη περισσότερα.

Το αυθεντικό trailer του φιλμ.

Αποσπασματικό βίντεο.

Γράφοντας τις λέξεις κλειδιά  -watch on line – και έπειτα τον τίτλο της ταινίας, βρίσκουμε την σελίδα της stagevu, όπου μπορείτε να δείτε δωρεάν το φιλμ. Αυτό μπορείτε να κάνετε σχεδόν σε κάθε ταινία που επιθυμείτε, καθώς το υλικό της σελίδας αυτής είναι τεράστιο! Δοκιμάστε το…

http://stagevu.com/video/ilouzkdjjijs

Το Coconut water, από τις εξωτικές μελωδίες του άλμπουμ του Mitchum, που σας έλεγα πριν.


————————————————————————————————————————————————-

“NON BUT THE BRAVE”(1965)

Πριν 2 χρόνια περίπου, κυκλοφόρησε μια κασετίνα με 5 από τις ταινίες του Frank Sinatra και τίτλο  Collection. Είναι αυτό ακριβώς που λέει. Μια επιλογή από την μεγάλη φιλμογραφία του Sinatra και όχι κάτι σαν τις καλύτερες ταινίες, ή τις πιο αντιπροσωπευτικές. Εκεί θα βρείτε φιλμ που έκαναν πολλά εισιτήρια στο εξωτερικό(ειδικά στην Αμερική), αλλά δεν είχαν θα έλεγα τόσο μεγάλης ανταπόκρισης και στη χώρα μας, ίσως και λόγω του ανύπαρκτου σχεδόν marketing που είχαμε στην δεκαετία του`60, αλλά και της ελλιπέστατης διανομής σε Πανελλαδικό επίπεδο. Οι παλιοί θα θυμάστε, ότι οι κινηματογράφοι της επαρχίας έδειχναν μόλις και μετά βίας το 1/5, των ταινιών που προβάλλονταν στα αστικά κέντρα, κάθε χρονιά. Ευτυχώς που υπήρχαν τα θερινά σινεμά και βλέπαμε έστω με καθυστέρηση 2, 3 ή και περισσοτέρων ετών, τις ταινίες εκείνες(ένα μέρος τους τουλάχιστον). Τέλος πάντων. Ας μείνουμε στην σημερινή ταινία, που είναι αντιπολεμική, με όμορφα μηνύματα και καλές ερμηνείες. Είναι η πρώτη απόπειρα του Sinatra για παραγωγή, σκηνοθεσία και φυσικά ερμηνεία ταυτόχρονα! Λέγεται “Non but the brave” και κουβαλάει αρκετή δόση κινηματογραφικής ιστορίας πίσω της.

Πριν δούμε την εκδοχή του Sinatra από το 1965, ας πάμε 37 χρόνια πίσω. Το 1928, είναι η χρονιά που βγαίνει αυτή ακριβώς η ταινία, για πρώτη φορά στις αίθουσες. Ήταν μια παραγωγή των στούντιο της Fox Film Corporation(του ιδίου του William Fox παρακαλώ!), σε 60 λεπτά διάρκεια, ασπρόμαυρη βέβαια. Έπαιζαν οι τότε δημοφιλείς Charles Morton και Sally Phipps, ενώ σκηνοθετούσε ο Albert Ray. Πρόκειται για μια ταινία του βωβού κινηματογράφου. Ο Sinatra ενθουσιάστηκε από τον τρόπο που πέρασαν κάποια σημαντικά μηνύματα και αξίες, μέσα από την ταινία αυτή και θέλησε να κάνει ένα remake, δίνοντας της χρώμα και πολλά επιπλέον στοιχεία. Πιστεύω προσωπικά ότι τα κατάφερε και πολύ καλά μάλιστα. Δεν διεκδικεί(ούτε διεκδίκησε), κανένα βραβείο ποιότητας, ή κάποιου είδους επιβράβευση. Είναι όμως πολύ καλά γυρισμένη και δείχνει κι άλλες πτυχές του μεγάλου αυτού ταλέντου, που άκουγε στο όνομα Frank Sinatra.

Το “Non but the brave” προβλήθηκε και στην Ιαπωνία, με μεγάλη επιτυχία. Το σημαντικότερο μέρος της το οφείλει στους διαλόγους. Εκεί ο Sinatra καινοτόμησε, αφήνοντας τους Ιάπωνες ηθοποιούς να μιλούν την μητρική τους γλώσσα και δεν ακολούθησε την επιβεβλημένη από το Χόλλυγουντ συνταγή, όπου οι διάλογοι ήταν όλοι στα Αγγλικά. Κατ` αυτό τον τρόπο η ταινία αποκτάει μια αυθεντικότητα αξιοπρόσεχτη. Μην ξεχνάτε ότι ήμασταν στο 1965 και τα στεγανά της Αμερικάνικης βιομηχανίας θεάματος, καλά κρατούσαν. Στην Ιαπωνία ο τίτλος του φιλμ ήταν Yūsha nomi, ενώ βασίζεται στη νουβέλα του Kikumaru Okuda, την οποία προσάρμοσαν για την μεγάλη οθόνη οι John Twist και Katsuya Susaki. Συνεπώς έχουμε να κάνουμε με μια συμπαραγωγή, Ιαπώνων και Αμερικανών και αυτό ήταν το δεύτερο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της.

Στην παραγωγή, συναντάμε σαν παραγωγούς και τους William H. Daniels, Howard W. Koch, όπως και τον συγγραφέα Kikumaru Okuda. Στους βασικούς ρόλους, εμφανίζονται οι Frank Sinatra, Clint Walker Tatsuya Mihashi και Tommy Sands. Ο Walker, για τον οποίο αξίζει να αναφέρουμε ορισμένα επιμέρους στοιχεία, ήταν ένα είδους καρατερίστα, για να εμπλουτίζει το καστ περιπετειών. Ιστορικών, πολεμικών και γουέστερν. Μάλιστα, στην τελευταία κατηγορία αυτή φιλμ, συμμετείχε σε πολλά. Σαν ηθοποιό, θα τον χαρακτήριζα μονοκόμματο και όχι ιδιαίτερων απαιτήσεων. Μοιάζει περισσότερο με το Χολιγουντιανό πρότυπο των `80 και των `90 περισσότερο, παρά με αυτό της εποχής του. Οι φίλοι των πολεμικών ταινιών, ίσως τον θυμάστε από την συμμετοχή του στο «Και οι 12 ήταν καθάρματα»( The Dirty Dozen), του 1967. Oi πρώτeς του εμφανίσεις, είναι στο αριστούργημα του Cecil de Mil The Ten Commandments(1956), όπως και στο Jungle Gents, που προηγήθηκε κατά 2 χρόνια χρονικά και στο οποίο υποδύεται τον Ταρζάν! Από εκεί κι έπειτα, αξίζει να τον θυμόμαστε και για τα Yellowstone Kelly(γουέστερν 1959), Send Me No Flowers(αισθηματικό δράμα 1964), The Night of the Grizzly(περιπέτεια) και Maya(και τα δύο από το 1966), The Great Bank Robbery(1969) και Pancho Villa(γουέστερν 1972). Οι μεγάλες του επιτυχίες, ήρθαν σε τηλεοπτικές σειρές. Εκεί έκανε μια αξιοζήλευτη καριέρα. Πρωταγωνίστησε στα Yuma(1971), Hardcase(1972), The Bounty Man(1972), Scream of the Wolf(1974) και Killdozer!(1974), μεταξύ άλλων. Κάποια στιγμή μάλιστα, εμφανίστηκε και σαν quest star, σε ένα επεισόδιο του Kung Fu: The Legend Continues(1994).

Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο του “Non but the brave”, είναι και η μουσική επένδυση. Εδώ έχουμε τον συνθέτη των Όσκαρ John Williams(συνεργάτης του Spielberg με 40 παρακαλώ αγαλματάκια του θείου Όσκαρ στα ράφια της τροπαιοθήκης του! Θα τον χαρακτήριζα σαν τον απόλυτο κινηματογραφικό θρύλο, σε ότι αφορά τις μουσικές συνθέσεις). Ο Williams δεν υπέγραψε όμως την μουσική της ταινίας ακριβώς με το ονοματεπώνυμο του, παρά σαν Johnny Williams, προφανώς για λόγους δέσμευσης του με κάποιο στούντιο(μάλλον δεν πήρε την άδεια για να συμμετάσχει στο φιλμ του Sinatra, οπότε για να αποφύγει δικαστικές περιπέτειες, άλλαξε κάπως το όνομα του. Μια τακτική που ακολουθήθηκε από πολλούς.). Πολύ καλό μοντάζ από τον Sam O’Steen και φωτογραφία από τον Harold Lipstein. Η ταινία έχει διάρκεια 106 λεπτά και γυρίστηκε στην Χαβάη. Την διανομή ανέλαβε η Warner Bros. Pictures. Στο καστ, υπάρχει και μια μικρή έκπληξη, για όσους τα ψάχνουν αυτά. Παίζει έναν μικρό ρόλο και ο γιός του Sinatra, Richard Sinatra!

Η ταινία διαπραγματεύεται μια σύγκρουση μεταξύ Ιαπώνων και Αμερικανών, στην διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, σε ένα νησάκι του Ειρηνικού. Σαν στόρι μπορεί να μοιάζει τετριμμένο, όμως δεν είναι. Η πρωτοτυπία του έγκειται στο γεγονός ότι και οι αντιμαχόμενες πλευρές, είναι αποκομμένες από το κυρίως στράτευμα τους, οπότε κάποια στιγμή θα έρθει και η στιγμή να συνυπάρξουν στην κοινή προσπάθεια για επιβίωση. Πέραν λοιπόν από τις συγκρούσεις, έχουμε και την συνεργασία, που βγάζει πολύ ανθρωπιά και έντονα συναισθήματα, τα οποία αρχικά είχε καλύψει ο μανδύας του στρατιωτικού κανόνα και των διαφορών των πατρίδων τους. Οι ίδιοι δεν έχουν και πολλά να χωρίσουν. Το αντίθετο μάλιστα, αφού οι ιστορίες του καθενός, μοιάζουν πολύ με αυτές του άλλου. Θα παιχτούν αρκετές δραματικές καταστάσεις και αυτό που θα κυριαρχήσει σαν νότα, είναι μια αντιπολεμική ραψωδία, που αντηχεί πάνω σε κάθε κλαδί δέντρου, στο τροπικό νησί. Αξίζει να το δείτε και να προσέξετε τις ερμηνείες όλων, ειδικά των Ιαπώνων, που είναι εξαιρετικές. Μπράβο στον Sinatra, που έδειξε ευαισθησίες αξιοπρόσεχτες, αλλά και ταλέντο σε άλλους τομείς, από αυτούς που τον είχαμε συνηθίσει. Το καστ για παράδειγμα, είναι προσεγμένο και αν και αποτελείται από άγνωστους ηθοποιούς, δείχνει ακριβώς το αντίθετο προς τα έξω.

Πολλά επιπλέον στοιχεία, σας περιμένουν στον παρακάτω σύνδεσμο.

http://en.wikipedia.org/wiki/None_But_the_Brave

Λίγα βίντεο δυστυχώς, στο you tube. Δυστυχώς, κανένα από τα site που δίνουν δυνατότητα δωρεάν παρακολούθησης ταινιών, δεν έχει στη βάση δεδομένων του το φιλμ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: