BEND OF THE RIVER(1952)

BEND OF THE RIVER(1952) 1/6/2011

Συντάκτης corto

 

Επιστροφή στην παρουσίαση σημαντικών γουέστερν, μέσα από το αφιέρωμα μας που ξεκίνησε έπειτα από δικές σας παροτρύνσεις, πριν ένα μήνα σχεδόν και στο οποίο ήδη έχουμε σταθεί σε πολύ μεγάλες ταινίες, κυρίως από την δεκαετία του`50 και του`60. Όλες οι παραγωγές που σας έχουμε θυμίσει ως τώρα, είναι Αμερικάνικες. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα μείνουμε σε αυτές! Στο τρίτο τμήμα αυτού του αφιερώματος(χρονικά το προσεγγίζουμε στις αρχές του Ιουλίου, αφού θα μεσολαβήσουν κι άλλα κινηματογραφικά πράγματα… Θα είναι ένα μακρύ κινηματογραφικό καλοκαίρι το φετινό, αγαπητοί μου!), θα έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε άρθρα και για τις ταινίες του Λεόνε και των υπολοίπων Ιταλών σκηνοθετών. Σήμερα, σαν έναρξη του δεύτερου κύκλου παρουσιάσεων αυτού του είδους ταινιών, έχουμε μια ταινία από τις συνολικά πέντε που γύρισε ο James Stewart με τον Anthony Mann. Έχουμε ήδη αναφερθεί θυμίζω, στο The Man from Laramie (1955), ενώ στις επόμενες ημέρες θα μιλήσουμε και για τα άλλα τρία αυτά φιλμ, κάνοντας ένα πορτρέτο κατ` αυτό τον τρόπο, στην συνεργασία αυτών των δύο. Όπως διαβάσατε και από τον τίτλο, η αρχή γίνεται με το Bend of the River του 1952, το δεύτερο χρονικά γουέστερν, με το οποίο ξεκίνησαν οι Stewart & Mann να περιπλανιόνται στα τοπία της σινέ – άγριας δύσης. Ήταν και τα πέντε υπέροχα πάντως και σας τα προτείνω ανεπιφύλακτα! Στο “Bend of the river” ο James Stewart έχει ακόμη τρείς λόγους για να βγάλει μια έξοχη ερμηνεία και ό ένας είναι πιο ισχυρός σαν κίνητρο, από τον άλλον!

Κι έχουν ονόματα αυτοί οι «λόγοι». Arthur Kennedy, Rock Hudson, Julie Adams! Ένας κι ένας οι συμπρωταγωνιστές! Η «στροφή του ποταμού» σε ελεύθερη μετάφραση, ήταν «στροφή του φιδιού» κανονικά, όπως και ο τίτλος του βιβλίου του Bill Gulick, Bend of the Snake, αλλά για χάρη της έβδομης τέχνης άλλαξε και γι` αυτό ευθύνεται ο Borden Chase, που τροποποίησε το σενάριο λιγάκι. Το έκανε πιο ελκυστικό στις κάμερες του Irving Glassberg(ω ναι! Κι εδώ σπουδαία δουλειά στην φωτογραφία!). Στην παραγωγή συνεργάστηκαν οι Aaron Rosenberg και Frank Cleaver, σκηνοθέτης είπαμε ο Anthony Mann, λιτές μουσικές από τον Hans J. Salter, 91 έγχρωμα λεπτά και η Universal στην διανομή. Απλά πράγματα δηλαδή! Η υπόθεση έχει να κάνει με τον «πυρετό του χρυσού», που έπιασε όλους τους άποικους στην Καλιφόρνια του 1847 και με την φιλία που μεταμορφώνεται σε έχθρα, μεταξύ δύο συνταξιδιωτών που τους φέρνει η μοίρα μαζί για κάποια μίλια. Ο Stewart σώζει τον Kennedy από το λυντσάρισμα για κλοπή αλόγου και εκείνος ανταποδίδει σώζοντας τον από μια ινδιάνικη ενέδρα, που απειλεί το καραβάνι του οποίου ηγείται ο πρώτος. Πάτσι; Όχι ακριβώς! Η νουβέλα θέλει κι άλλα ακόμη για να κεντρίσει το ενδιαφέρον των θεατών, οπότε κάπου εκεί μπαίνει η Adams που τραυματίζεται και κατόπιν ερωτεύεται τον Hudson(άψογος σαν χαρτοπαίκτης, σε ρόλο αντί – Ντήν Μάρτιν!). Έχει κι άλλα το έργο! Ινδιάνους και καουμπόηδες, αλλά σε περίεργους ρόλους και φυσικά τον αιώνιο πειρασμό του ανθρώπινου γένους, «να μείνω και να αγιάσω, ή να φύγω και να τα αρπάξω», που γεννιέται και στο μυαλό του Kennedy, όπερ και μεταφράζεται σε κόντρα μεταξύ συντρόφων, αφού ο Stewart ουδέποτε τα άφησε αυτά ατιμώρητα επί σκηνής! Σιγά μην τα άφηνε τώρα! «Στη στροφή» τον περιμένει τον Kennedy(ξεκοπή είχε πάρει τους «κακούς» ρόλους στα γουέστερν!) και επαληθεύει τον τίτλο του φιλμ! Η ταινία βλέπεται και ξαναβλέπεται και δεν είναι καθόλου «μια απ` τα ίδια», αφού ο Mann φιλμάρει έξυπνα και στακάτα, αλλά αφήνει και λάσκο το «σκοινί» στους ήρωες του, για να προσθέσουν εκείνοι πινελιές της προσωπικότητας του ο καθένας. Μη μου πείτε ότι δεν είχαν να «δώσουν» περισσότερα σε ένα σενάριο, οι Stewart, Hudson και Kennedy! Αυτά καταφέρνει να βγάλει στην επιφάνεια ο σκηνοθέτης και με την βοήθεια των συντελεστών του κάνει μια αξιοπρεπέστατη ταινία γουέστερν. Το μόνο που με βρίσκει κάπως αντίθετο, είναι η επανάληψη της εκδικητικότητας, η οποία βρίσκει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θέση στα φιλμ του Mann. Αυτό το κυνηγητό και η προδοσία, που χωρίζει δύο φίλους ή έστω συντρόφους για κάποιο διάστημα, είναι αρκετά «μασημένο» μοτίβο και χαλάει γενικά τις όμορφες προσπάθειες να αναπλαστεί ένα κλίμα όπως αυτό του Φαρ Ουέστ, που και ενδιαφέρον ήταν ανέκαθεν από μόνο του, αλλά και πολλά στοιχεία δίνει για να πλέξεις καταστάσεις. Δεν χρειάζεται να είναι πάντα «συνταγές», γιατί αν δείτε και τους μάγειρες στις εκπομπές, τα «πειράζουν» λιγάκι τα «φαγητά» τους…

Γιώργος Κοσκινάς

ΤΟ TRAILER ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: