ΚΩΜΩΔΙΕΣ

«ΜΕΡΙΚΟΙ ΤΟ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΚΑΥΤΟ»(SOME LIKE IT HOT – 1959)

Μονάχα ένας Billy Wilder, θα μπορούσε να κάνει μια τέτοια ταινία! Σενάριο(βασισμένο στο στόρι των Robert Thoeren και Michael Logan), παραγωγή και φυσικά σκηνοθεσία. Ο δημιουργός που ανήγαγε την κομεντί σε τέχνη και έκανε μια ολόκληρη σχολή, είναι εδώ στα καλύτερα του. Μια κωμωδία καταστάσεων, που φέρνει πολύ σε θεατρική προσαρμογή, αλλά δεν είναι, που έχει την γοητεία του κλασσικού και την μοναδική λάμψη της διαχρονικότητας, με τα πιο απλά συστατικά. Στηριγμένη στο ταλέντο των πρωταγωνιστών του και με ένα πολύ κεφάτο σενάριο, προκαλεί γέλια μέχρι δακρύων, ακόμη και στις μέρες μας, όπου η κωμωδία έχει ξεφύγει πια από τα αρχικά της πρότυπα και όρια. Παρ` όλα αυτά, το “Some Like it Hot” και η Marilyn του “I wanna be loved by you”, μόνο αδιάφορους δεν μας αφήνουν!

Σήμερα λοιπόν, το Cine Oasis θα σας θυμίσει μια παραγωγή που ανέβασε ακόμη πιο ψηλά στον ουρανό των σινε – αστέρων την United Artists. Παράλληλα, ανέδειξε και τους ήδη καταξιωμένους Tony Curtis, Jack Lemmon, δίνοντας ακόμη μεγαλύτερη αξία στις Χολιγουντιανές μετοχές τους. Το “Some Like it Hot” ήταν η απόλυτα σκανδαλιστική ταινία του`59 και μια τεράστια εισπρακτική επιτυχία για την United Artists. Την παραγωγή είχε επιμεληθεί η θυγατρική της, Mirisch Company. Κόστισε 2,8 εκατομμύρια δολάρια και έφερε κέρδη 25 εκατομμυρίων, την πρώτη χρονιά προβολής της! Η διάρκεια της ήταν 122 λεπτά(σχετικά μεγάλη για κωμωδία), ενώ γυρίστηκε ασπρόμαυρη, που δεν ξέρω αν είναι απόλυτα κακό στην περίπτωση της. Φυσικά και υπήρχε η δυνατότητα να γυριστεί έγχρωμο το`59, όμως ο Wilder δεν τα πήγαινε ποτέ καλά με το χρώμα. Ξέρετε, καμιά φορά αυτά τα ασπρόμαυρα φιλμ ασκούν μια εξτρά γοητεία επάνω μας.

Στο καστ έχουμε ακόμη τα ονόματα των George Raft, Joe E. Brown και Pat O’Brien. Όλοι τους σε πολύ καλές ερμηνείες. Γενικά, δεν μπορώ να βρω ακόμη και κομπάρσο που να υστέρησε με την παρουσία του! Η επιλογές του Wilder για τις φάτσες ακόμη και των γκάγκστερ, ήταν καταπληκτικές! Προσέξτε τους και θα με θυμηθείτε. Εξαιρετικό μοντάζ από τον Arthur P. Schmidt(αψεγάδιαστο!), και μουσική με την υπογραφή του Adolph Deutsch, που χωρίς να κάνει τίποτα τρελά πράγματα με τις νότες, είναι στα στάνταρ του μέσα και ακριβώς ότι χρειάζεται για το φιλμ. Μπορεί κάποιοι άλλοι συνάδελφοι του να έκαναν περισσότερο εντυπωσιακά, έως υπερβολικά πράγματα σαν συνθέσεις, όμως απ` την άλλη, πιστεύω ότι η δική του δουλειά ταίριαξε καλύτερα στον κλίμα.

Για λόγους καθαρά ενημέρωσης των νεότερων ηλικιακά αναγνωστών μας, να πούμε και μερικά για την υπόθεση. Οι Marilyn Monroe και Tony Curtis είναι δύο σχεδόν χρεωκοπημένοι μουσικοί, που παίζουν για το μεροκάματο στην εποχή της ποτοαπαγόρευσης(στο Σικάγο των παρανόμων), και που διαρκώς μπλέκουν σε καταστάσεις καθόλου ευχάριστες, είτε γιατί βρίσκονται στο εντελώς ακατάλληλο σημείο, την εντελώς ακατάλληλη στιγμή, είτε γιατί οι επιλογές του δεύτερου για να ανακάμψουν οικονομικά, είναι τραγικά κακές! Μ` αυτά και με τα` άλλα, δίχως πανωφόρια και με τους μαφιόζους στο κατόπι τους(ήταν μάρτυρες μιας δολοφονίας), αναγκάζονται να φύγουν για την Φλώριντα μεταμφιεσμένοι σε γυναίκες, ώστε να μπουν στην ορχήστρα που θα έπαιζε σε ένα ξενοδοχείο του καλοκαιρινού θέρετρου! Η ιδέα αυτή θα τους φέρει μπροστά σε απίθανες καταστάσεις! Βάλτε στο μυαλό σας τα πιο τρελά! Κάπου εκεί θα γνωρίσουν και την Sugar Cane, ή Marilyn αν προτιμάτε. Ο Lemon δίνει ρέστα γενικά! Δεν το έχω δει σε καλύτερη ερμηνεία! Δείτε τη σκηνή που ετοιμάζονται για αναχώρηση με το τρένο, ή στην μοναδική σκηνή του ταγκό!

Δύο τραγούδια λέει η Marilyn όλα κι όλα, αλλά και στις δύο περιπτώσεις κλέβει τα βλέμματα όλων, τόσο με το νάζι όσο και με τα σούπερ αποκαλυπτικά της φορέματα! Είναι εκείνη ακριβώς η ζωντανή κούκλα, των φαντασιώσεων του Αμερικάνικου πληθυσμού(και όχι μόνον), της δεκαετίας του`60! Τώρα, αν είναι και καλή ή όχι ηθοποιός, νομίζω ότι δεν ενδιαφέρει και πολύ κανέναν μας! Ο Wilder έχει κάνει εδώ και κάτι ακόμη αξιομνημόνευτο. Έχει παντρέψει την εξωφρενική σεναριακά κωμωδία, με το μαύρο χιούμορ. Τα γέλια και οι γκάφες εναλλάσσονται με τους κροταλισμούς πολυβόλων και ενώ κάποιοι ξεκαρδίζονται, ή προσπαθούν να κρατηθούν γιατί γυρίζεται η ταινία και είναι μέσα στα πλάνα, κάποιοι άλλοι πέφτουν αιμόφυρτοι και γεμάτοι σφαίρες στο πάτωμα!

Το μαύρο φόρεμα της Marilyn, ή έστω αυτό το μικρό κομμάτι ύφασμα που την σκέπαζε σεμια σκηνή του φιλμ, πήρε το βραβείο Όσκαρ καλύτερου κουστουμιού(σχεδιάστρια η Orry-Kelly), ο Jack Lemmon έφυγε με ένα πλατύ χαμόγελο και το βραβείο Α ανδρικού ρόλου από την τελετή απονομής, ενώ η ταινία απέσπασε ακόμη τα αντίστοιχα βραβεία για καλύτερη καλλιτεχνική διεύθυνση(Ted Haworth και Edward G. Boyle), ασπρόμαυρης διεύθυνσης φωτογραφίας(Charles Lang), και φυσικά καλύτερης ταινίας και σεναρίου στον Billy Wilder. Δεν τα πήγε κι άσχημα, έτσι; Δεν υπάρχει λίστα με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών, που να μην συμπεριλαμβάνει το “Some Like it Hot”. Πέρασε στην ιστορία του κινηματογράφου και θα έλεγα δικαιωματικά.

Πολλά περισσότερα στοιχεία θα βρείτε ακολουθώντας τον παρακάτω σύνδεσμο.

http://en.wikipedia.org/wiki/Some_Like_It_Hot

Πάμε και στα βίντεο. Τι να επιλέξει κανείς, βέβαια. Τέλος πάντων. Θεωρούμε ότι τα παρακάτω είναι άκρως αντιπροσωπευτικά. Το πρώτο είναι το αυθεντικό trailer του φιλμ. Τα υπόλοιπα, τα συνιστούν και οι οφθαλμίατροι για ασκήσεις των ματιών!

——————————————————————————————————————————————————————-

«ΤΟ ΚΑΤΣΑΡΙΔΑΚΙ»(“The Love Bug” – 1968)

Καλοκαιράκι, με πιο χαλαρούς ρυθμούς, οπότε οι ανάλαφρες εκείνες και αθώες κωμικές ταινίες, παλαιότερων δεκαετιών, είναι ότι πρέπει! Προσωπικά τις έχω συνδέσει άρρηκτα με χρόνια βυθισμένα στα γαλάζια νερά, φέτες με καρπούζι, ώρες ατέλειωτες παιγνίδι και κεφτεδάκια φτιαγμένα με πολίτικη συνταγή, από την γιαγιά! Μετά τον Τζέρυ Λιούις, ας θυμηθούμε αυτή την φορά τον Χέρμπι και την πρώτη του εμφάνιση στη μεγάλη οθόνη. Το γνωστό «Κατσαριδάκι», ή “Love Bug” αν προτιμάτε, έρχεται σε αυτή την ταινία της Walt Disney Productions, το 1968, εν μέσω κοινωνικών κλυδωνισμών και ψυχεδελικών αμφισβητήσεων, από τα «παιδιά των λουλουδιών»! Άλλωστε αυτό είναι κάτι που εν μέρει σατιρίζει, σε κάθε ευκαιρία που της δίνεται, ενώ είναι γυρισμένη στο λίκνο του χίπυ πολιτισμού, το Σαν Φρανσίσκο! Μάλιστα, σε κάποια σκηνή της ταινίας, ρωτάει ένας ανώτερος αξιωματικός της αστυνομίας, ένας κατώτερο συνάδελφο του, με αφορμή το γεγονός ότι ο δεύτερος του είπε για κάποια αλλόκοτα πράγματα: «…μήπως έμεινες για πολύ στο Height – Ashbury;…» Τι ήταν αυτό; Η απόλυτη χίπι συνοικία παγκοσμίως!

Το “Love Bug”, ήταν μια ιδέα των Bill Walsh(παραγωγός της ταινίας), και Don DaGradi, για την οποία έδωσε χωρίς δισταγμό το πράσινο φως η Ντίσνευ και σκηνοθέτησε ο Robert Stevenson. Η πολύ χαρακτηριστική μουσική του George Bruns, σίγουρα θα είναι οικεία στα αυτιά αρκετών από εσάς, που διαβάζετε τούτες τις γραμμές. Πολύ κεφάτη, έως απολαυστική, η μουσική υπόκρουση! Πρωταγωνιστούν οι Dean Jones, Michele Lee, David Tomlinson (Mary Poppins, Bedknobs and Broomsticks, κ. α.), Buddy Hackett. Ο Jones επαναπροσδιόρισε την καριέρα του, συμμετέχοντας σε αυτή την σειρά ταινιών(έπαιξε σε 4 συνολικά), και βγήκε σαφώς κερδισμένος. Ο συμπαθέστατος Tomlinson απ` την άλλη, ήταν ο κακός αυτή τη φορά, αλλά σταθερά αφοσιωμένος στην Ντίσνευ. Ο Βρετανός ηθοποιός, έπαιξε σε πολλά φιλμ της εταιρείας. Το πρώτο «Κατσαριδάκι», έχει συνολική διάρκεια 108 λεπτά και έφερε παρακαλώ εισπράξεις 51 εκατομμυρίων δολαρίων, σε μια εποχή που τα περισσότερα στούντιο επένδυαν σε «ψαγμένες» ταινίες, γουέστερν και πολεμικά! Η απόλυτη δικαίωση για την Buena Vista Distribution(θυγατρική του ομίλου Ντίσνευ, υπεύθυνη για τις κινηματογραφικές παραγωγές).

Με επίκεντρο όλων λοιπόν, την Καλιφόρνια των αντιπολεμικών διαμαρτυριών και των μουσικών αλλαγών που επέφεραν οι χίπηδες, ένας «σκαραβαίος», ή Volkswagen αν προτιμάτε, εμφανίζεται για να προσφέρει άφθονο γέλιο. Είναι αλλιώτικος φυσικά, από τους υπόλοιπους και η διαφορά του έγκειται στο γεγονός του ότι είναι …ζωντανός! Έχει καρδιά και νου, αλλά όχι και ομιλία …ακριβώς! Πάντως κορνάρει περίεργα, μερικές φορές! Από την σειρά αυτών των ταινιών, το συγκεκριμένο μοντέλο ονομάστηκε «κατσαριδάκι», στην καθομιλουμένη! Μπάινει στην ζωή ενός μάλλον αποτυχημένου οδηγού αγώνων ταχύτητας, για να τον απογειώσει κυριολεκτικά. Στην ουσία, το όχημα επιλέγει τον οδηγό και όχι όπως γίνεται συνήθως. Ο κακός της υποθέσεως, Tomlinson, είναι ο ιδιοκτήτης μιας έκθεσης αυτοκινήτων και επίσης οδηγός αγώνων ταχύτητας, που εποφθαλμιά την επιτυχία του «Χέρμπι» και του οδηγού του και επιδιώκει με χίλιους δύο στανικούς τρόπους, να το αποκτήσει. Όλοι τους θα γίνουν ένα τρελό κουβάρι, σε ένα αγώνα ταχύτητας(El Dorado), διάρκειας δύο ημερών, όπου μεταξύ άλλων θα κάνουν την εμφάνιση τους και οι Κινέζοι του Φρίσκο και θα γίνει ένα απίστευτο μπάχαλο καταστάσεων!

Το νούμερο στο καπό, για να το θυμηθούμε κι αυτό, είναι φυσικά το 53, ενώ η τελευταία σκηνή του φιλμ με τον τερματισμό, επιφυλάσσει πολλές οπτικές εκπλήξεις… Πολύ φρεσκάδα και ζωντάνια, από μια ταινία που ακόμη και σήμερα, 44 χρόνια μετά, προσφέρει διασκέδαση με τα πηγαία της, ευρηματικά γκανγκ! Η τεράστια επιτυχία της πρώτης ταινίας, οδήγησε μέχρι και στην κυκλοφορία σχετικού view master, με σκηνές του φιλμ!  Όλοι οι άνω των 35 ετών, θα έχετε δει τουλάχιστον μια από εκείνες τις ταινίες. Όταν μάλιστα έρθει η στιγμή να σας παρουσιάσουμε το «Κατσαριδάκι πάει στο Μόντε Κάρλο», θα ανασύρετε πολλές μνήμες, από το σεντούκι του χρόνου του κλέφτη, που απαγάγει τα καλύτερα μας χρόνια, μέσα στα θερινά σινεμά…

 

Επιπλέον πληροφορίες για το φιλμ.

http://en.wikipedia.org/wiki/The_Love_Bug

Το trailer της ταινίας.

Χαρακτηριστικές σκηνές.

——————————————————————————————————————————————————————

«ΤΟ ΠΑΡΤΥ»(“The Party” – 1968)

Τι πρόλογο να κάνει κανείς, για μια από τις 10 καλύτερες κωμωδίες όλων των εποχών; Δύσκολο να βρεθούν λόγια… Όλοι έχετε δει τουλάχιστον 1-2 φορές, αυτό το υπέροχο φιλμ του Blake Edwards, που ανήκει στα διαχρονικά αριστουργήματα της έβδομης τέχνης,  ανεξαρτήτου κατηγοριών, ή είδους που να προτιμάει καθένας. Είναι υπεράνω υποψίας και αμφισβήτησης. Δεν υπάρχει σχετική λίστα αξιολόγησης, που να μην συμπεριλαμβάνει το θεότρελο αυτό «Πάρτι»! Λογικό και αναμενόμενο λοιπόν, για όσους διαβάζουν τις παρουσιάσεις μας και έχουν μπει στο κλίμα του Cine Oasis, να αποτελεί την συνέχεια στο πρώτο μας καλοκαιρινό αφιέρωμα. Αυτά με τους προλόγους! Ας πάμε στην ίδια την ταινία.

Πολλοί είναι εκείνοι, ανάμεσα τους και ο William Luhr(βιογράφος του σκηνοθέτη), που θεωρούν την ταινία σαν την πιο πειραματική κωμωδία, που γυρίστηκε και προβλήθηκε ποτέ. Ο ιστορικός του κινηματογράφου Saul Austerlitz απ` την άλλη, την τοποθετεί ανάμεσα στις νεορεαλιστικές κωμωδίες, που δέχτηκαν επιρροές από τον Jacques Tati. Όλοι έχουν να πουν κάτι και να χαρακτηρίσουν αυτό το παραλήρημα αυτοσχεδιασμού του Edwards. Σίγουρα ο κάθε ένας από όσους είδαμε το φιλμ, έχει να προσθέσει την δική του άποψη και την περιμένουμε στα σχόλια αυτής της παρουσίασης. Στην συγγραφή του σεναρίου(ας πούμε μια βασική ιδέα, πάνω στην οποία ο σκηνοθέτης έχτισε έναν σκελετό και μετά… ξέφυγε εντελώς!), συνεργάστηκε η δυάδα των Frank Waldman και Tom Waldman. Τις μουσικές ανέλαβαν οι Don Black και Henry Mancini(στενός συνεργάτης του Edwards), την παραγωγή την ανέλαβε ο σκηνοθέτης, το μοντάζ ο Ralph E. Winters και την φωτογραφία ο σπουδαίος Lucien Ballard. Η The Mirisch Corporation, θυγατρική της United Artists, ήταν αυτή που σφράγισε την παραγωγή και έκανε την διανομή στις αίθουσες. Απρίλιος 1968 και 99 λεπτά διάρκειας, που είναι πολύ λίγα! Μια extended version, δεν θα χαλούσε κανέναν!

Το μόλις 63 σελίδων σενάριο, όπως είπε σε κάποια συνέντευξη του ο Sellers, ήταν το μικρότερο που πήρε ποτέ στα χέρια του! Ο μεγάλος κωμικός, είχε παίξει ξανά ρόλο Ινδού, στο φιλμ The Millionairess, αλλά και του γκαφατζή, σαν Inspector Clouseau (στις ταινίες του Ροζ Πάνθηρα, για τις οποίες θα μιλήσουμε τις προσεχείς εβδομάδες), ενώ ο Edwards θεωρούνταν τότε σαν ένας από τους ακριβότερους σε κασέ σκηνοθέτες, μετά την επιτυχία του The Great Race(θα αναφερθούμε και σ` αυτό το φιλμ, στο αφιέρωμα μας). Τέλος, πολλές σκηνές της ταινίας, γυρίστηκαν στα στούντιο της MGM! Πρωταγωνιστούν οι Peter Sellers, Claudine Longet, Gavin MacLeod, J. Edward McKinley, Denny Miller και Steve Franken.

Οι πρώτες σκηνές της ταινίας, προδικάζουν τον θεατή για το επερχόμενο ντελίριο γέλιου! Ο Sellers υποδύεται τον Ινδό κομπάρσο, που καταστρέφει κυριολεκτικά μια ολόκληρη ταινία! Στην συνέχεια, ο παραγωγός αντί να γράψει το όνομα του στην λίστα με τους ανεπιθύμητους ηθοποιούς, το γράφει στην αντίστοιχη με τους καλεσμένους, ενός πάρτι που έμελε να αφήσει εποχή! Ο Μπακσί(Σέλερς), πάει στο πάρτι και δεν αφήνει τίποτα όρθιο! Από τα πόμολα στις πόρτες, τις περούκες, τα παπούτσια, μέχρι τις τουαλέτες, το μπαρ και ολόκληρο το σπίτι! Ο Σέλερς δίνει ρέστα σαν Ινδός, με μια καταπληκτική προφορά και σαν κωμικός, με τον φρενήρη του ρυθμό υποκριτικής, όπου σαρώνει ότι περνάει μπροστά από τις κάμερες! Μακράν η κορυφαία του ταινία, κατ` εμέ. Ποια σκηνή να σας πω και ποια να αφήσω πίσω; Δείτε τι κάνει με το παπούτσι ο αθεόφοβος, λίγο μετά την είσοδο του στο πάρτι! Έχω πιάσω τον εαυτό μου να κλαίει από τα γέλια, βλέποντας αυτό το φιλμ! Αν θέλετε να αποκτήσετε την ταινία, για κατ` ιδίαν ξεκαρδιστικές προβολές και ασκήσεις φοβερού γέλιου, προτιμήστε την ειδική έκδοση για 40 χρόνια από την πρώτη της προβολή. Έχει ένα ακόμη dvd bonus, με ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ έξτρα! Δεν θα μετανιώσετε για την αγορά!

Πολλά περισσότερα στοιχεία για την ταινία, μπορείτε να βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο.

http://en.wikipedia.org/wiki/The_Party_%28film%29

Το αυθεντικό trailer της ταινίας. Αν αντέξετε, δείτε και την υπόλοιπη!

http://www.youtube.com/watch?v=SU9s8L7Sewg

Ο Σέλερς εν δράση!

——————————————————————————————————————————————————————

«Ο ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΑΣ ΤΟΥ ΣΕΝΤ ΤΡΟΠΕ»(“Le Gendarme de Saint – Tropez” – 1964)

 Το λεωφορείο του γέλιου, δεν γίνεται να μην κάνει στάση …Louis de Funès! Συνεπώς, το πρώτο μας φετινό καλοκαιρινό αφιέρωμα, συμπεριλαμβάνει και τον μεγάλο, αμίμητο, ασύλληπτο και εξωφρενικό Γάλλο χωρατατζή, μετρ των ξεκαρδιστικών μεταμφιέσεων και των ανεπανάληπτων μορφασμών! Υπάρχουν κωμωδίες και υπάρχουν και ταινίες που παίζει ο Λουί ντε Φινές! Αυτή πρέπει μάλλον να είναι και η διαφορά μεταξύ τους! Στην πρώτη περίπτωση γελάς, ενώ στην δεύτερη μπορεί και να διπλωθείς στα καθίσματα του κινηματογράφου, ή να ικετεύεις τον τεχνικό, να σταματήσει την προβολή, γιατί κοντεύεις να κατουρηθείς πάνω σου! Εδώ, στην σημερινή ταινία, δεν θα μπούμε σε τέτοιες ακραίες διαδικασίες, μιας και σαν επιλογή είναι χαρακτηριστική του τρελού ταλέντου του ηθοποιού, αλλά με χρώμα από ελαφρές, καλοκαιρινές καταστάσεις. Γλυτώσατε τον πόνο στο στομάχι, νομίζετε, επειδή είναι ο «Χωροφύλακας του Σεντ Τροπέ»; Χα! Για βγάλτε το dvd από την θήκη…

Επειδή είναι η πρώτη ταινία του Γάλλου κωμικού, που παρουσιάζουμε στο Cine Oasis, ένα link για να γίνουν σωστά οι συστάσεις! Έργα και ημέρες, του αθεόφοβου Πορτογαλο – Ισπανο – Γάλλου, από το Courbevoie!

http://en.wikipedia.org/wiki/Louis_de_Fun%C3%A8s

Όπως θα προσέξατε, η σημερινή ταινία είναι η πρώτη, από την σειρά αυτή των 6 ταινιών, που γυρίστηκαν πάνω στην ίδια ιδέα. Οι άλλες 5, είναι οι παρακάτω:

Le gendarme à New York(1965)

Le gendarme se marie(1968)

Le gendarme en balade(1970)

Le gendarme et les extra-terrestres(1979)

Le gendarme et les gendarmettes(1982)

Ας δούμε ορισμένα στοιχεία του φιλμ, όσων αφορά στους συντελεστές. Κατ` αρχάς, σκηνοθέτης ήταν ο Jean Girault, με μια έμφαση στις κωμωδίες, ενώ να αναφέρουμε ότι έγραψε και πολλά σενάρια. Σ` αυτό εδώ(»(“Le Gendarme de Saint – Tropez”), τον βοήθησαν και οι πένες των Richard Balducci, Jacques Vilfrid. Η άκρως καλοκαιρινή μουσική, είναι του Raymond Lefèvre. Η εταιρεία που ανέλαβε την διανομή, ήταν η SNC – Franca Films. Πρεμιέρα για το φιλμ, 9 Σεπτεμβρίου του 1964(ήμουν 2 μηνών…), στο φινάλε εκείνου του καλοκαιριού. Ήταν μια Γαλλό – Ιταλική συμπαραγωγή και γυρίστηκε έγχρωμη, με διάρκεια 95 λεπτά.

Ο ντε Φινές είναι ο διοικητής του αστυνομικού τμήματος, ενός μικρού χωριού κοντά στο περίφημο Saint-Tropez. Αναλαμβάνει μια σημαντική αποστολή. Να εμποδίσει την εξάπλωση του γυμνισμού, στις παραλίες του διάσημου θέρετρου! Απολαυστικότατος ο Louis de Funès, όπως και οι υπόλοιποι ηθοποιοί του καστ. Οι Geneviève Grad, Michel Galabru, Jean Lefebvre και Christian Marin, υποδύονται τους βασικούς ρόλους. Στην πορεία του σεναρίου, ο ντε Φινές θα μπλέξει και με μια σπείρα κακοποιών, που επιχειρούν να κλέψουν έναν σημαντικό πίνακα ζωγραφικής του Rembrandt. Το όργιο των απρόβλεπτων καταστάσεων, με τις οποίες εμπλουτίζεται η ταινία, είναι ατελείωτο και διασκεδαστικό, μέχρι το τελευταίο λεπτό διάρκειας της ταινίας!

Η ταινία άφησε εποχή, με τον cool τρόπο που βλέπαμε να κυλάει η ζωή, σε μια περιοχή όπως αυτή του Σεντ Τροπέ(και της οποίας τη μορφή είδαμε μόνο από το σινεμά, στην συντριπτική μας πλειοψηφία…), με το δροσερό της ρυθμό που σε συνεπαίρνει, αλλά και με το υπέροχο χιούμορ της και φυσικά, τις αλησμόνητες ερμηνείες των ηθοποιών! Το κλίμα δε που αναπλάθει, είναι ακόμη και σήμερα στα μάτια μας μοναδικό! Μπορεί λοιπόν στο Σεντ Τροπέ να μην πήγαμε, αλλά με αυτή την ταινία περάσαμε αξέχαστα καλοκαίρια, ξέγνοιαστα και με κείνο το αεράκι να σου χαϊδεύει το κορμί! Το καλύτερο παγωτό, το πιο ζουμερό φρούτο, η πιο γαλάζια παραλία! Αν κοιτάξετε στο νου σας λιγάκι παραπέρα, θα βρείτε και την φιγούρα του «Χωροφύλακα», να σας κάνει εκείνες τις απίθανες γκριμάτσες!

Ορισμένα ακόμη στοιχεία για το φιλμ.

http://en.wikipedia.org/wiki/Le_gendarme_de_Saint-Tropez

Το αυθεντικό trailer της ταινίας.

Χαρακτηριστικά, αποσπασματικά, βίντεο.

—————————————————————————————————————————————————————

«ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΓΚΑΓΚΣΤΕΡ»(“The Delicate Delinquent” – 1957)

Φοβερός και τρομερός Jerry Lewis! Παραδίδει μαθήματα υποκριτικής στην κωμωδία, με ένα σεμνό αντίτιμο(2 ευρώ, όσο κοστίζει η ενοικίαση του dvd)! Προτρέπω όλους τους μιμητές – κακέκτυπα, ατάλαντους και αδιάφορους κωμικούς των ημερών, να το νοικιάσουν στα κρυφά(ας μην το πουν στον ατζέντη τους), ώστε να το δουν και να μάθουν πέντε πράγματα, από αυτά που δεν διδάσκονται στις σχολές και τα σεμινάρια! Το “The Delicate Delinquent” του 1957, είναι μια ακόμη καταπληκτική κωμωδία, από εκείνες που άφησαν εποχή! Δεν υπάρχουν λόγια, για να περιγράψει κανείς τα κατορθώματα του Λιούις επί σκηνής, αλλά θα επιχειρήσω πιο κάτω, μια μικρή προσπάθεια.

Ο μεγάλος Αμερικανός κωμικός, εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην σκηνή, το 1939 σε ένα σόου του Dean Martin. Ξεκίνησε να δουλεύει στα καζίνο του Λας Βέγκας, με μεροκάματα των 150 δολαρίων, στη δεκαετία του`40, για να καταλήξει στα 30.000 δολάρια την εβδομάδα, λίγα χρόνια μετά! Συνολικά πρωταγωνίστησε σε 60 ταινίες(ξεκίνησε με το My Friend Irma, το 1949), αφήνοντας σε κάθε μια από αυτές το ανεξίτηλο στίγμα, ενός τεράστιου ταλέντου. Το “The Delicate Delinquent”, για το οποίο θα μιλήσουμε σήμερα, ήταν η 18η του ταινία. Την σκηνοθεσία έκανε ο ηθοποιός Don McGuire. Ήταν και η μοναδική ταινία που σκηνοθέτησε! Στο παρακάτω link, μπορείτε να δείτε ένα βιογραφικό του.

http://www.filmsandtv.com/movies/donmcguire.php

Το σενάριο γράφτηκε από τους Don McGuire και Jerry Lewis και η ταινία βγήκε στις αίθουσες από την Paramount Pictures, στις 6 Ιουνίου του 1957. Παίζουν ακόμη, οι Darren McGavin και Martha Hyer. Την καριέρα του πρώτου, θα την ζήλευαν πολλοί μεγάλοι σταρ της εποχής μας. Έπαιξε σε 50 ταινίες και εμφανίστηκε σε 68 τηλεοπτικές σειρές! Από ιστορικά φιλμ και δράματα εποχής, μέχρι γουέστερν και αστυνομικές ταινίες(έπαιξε και δίπλα στον Σβαρτσενέγκερ, στο Raw Deal του 1986!)! Στην τηλεόραση, μεταξύ άλλων εμφανίστηκε σε 3 επεισόδια του Alfred Hitchcock Presents, άλλα τόσα του Gunsmoke, δύο του Walt Disney’s Wonderful World of Color, και σε ένα του Kojak! Στο επόμενο link, σας περιμένει κι ένα δικό του βιογραφικό.

http://en.wikipedia.org/wiki/Darren_McGavin

Όσο για τον Jerry Lewis, μπορείτε να ανακαλύψετε την δική του πορεία στην μεγάλη και όχι μόνον, οθόνη, με την βοήθεια της Wikipedia. Απλά, ακολουθείτε τον πιο κάτω σύνδεσμο.

http://en.wikipedia.org/wiki/Jerry_Lewis

Η ιδέα για το “The Delicate Delinquent”, γεννήθηκε μέσα από ένα σενάριο που παρέμενε στα αζήτητα, στα περιβόητα ράφια των αρχείων του Χόλλυγουντ. Πρόκειται για το Damon and Pythias(Δάμων και Πυθίας), μια εκδοχή του Δάμων και Φιντία, που έγινε μέχρι και Ντίσνευ δημιουργία(η ομώνυμη ιστορία, κυκλοφόρησε το 1975, στο τεύχος 446 του Μίκυ Μάους)! Ο τίτλος έδενε πολύ, με όσα είχε στο μυαλό του ο Λιούις και φυσικά πάτησε για τα καλά πάνω στο σενάριο αυτό, ώστε να δώσει την τελική μορφή στο δικό του πλάνο. Ένας αστυνομικός(Darren McGavin), έρχεται για να υπηρετήσει στο τμήμα μια κακόφημης συνοικίας. Έχει διαφορετικές αντιλήψεις από τους συναδέλφους του και μια ριζοσπαστική ιδέα. Να σώσει έστω έναν νέο, από την κατρακύλα της συμμετοχής σε μια συμμορία και να τον επανεντάξει στην κοινωνία. Τον βρίσκει στο πρόσωπο του Jerry Lewis, που δεν είναι αυτό ακριβώς που θα λέγαμε κακοποιός, αφού κι αυτοί τον έχουν απορρίψει(όπως και όλος ο κοινωνικός του περίγυρος), θεωρώντας τον χαζό. Μεταξύ των δύο, θα γεννηθεί εκείνη η φιλία, που δικαιολογεί και την προτίμηση του ηθοποιού στο πιο πάνω σενάριο, που λέγαμε.

Δεν πρόκειται να σας πω τις καταστάσεις που εκτυλίσσονται στην ταινία, γιατί ούτε μπορώ, αλλά ούτε και είναι ωραίο να σας περιγράψω κάτι, όταν μπορείτε να το δείτε και να ξεκαρδιστείτε στα γέλια, κυριολεκτικά!  Δεν περιγράφεται η ερμηνεία του Λιούις! Κάνει απίθανα πράγματα. Δείτε τον αν μιμείται την Μογγολική γλώσσα, ή να προσποιείται τον κακοποιό, στην σκηνή με το μαχαίρι, ή πάλι να προσπαθεί να αποφοιτήσει, από την σχολή της αστυνομίας! Δεν θα σας μείνει άντερο από τα γέλια!

Το αυθεντικό trailer της ταινίας.

Χαρακτηριστικές, ξεκαρδιστικές σκηνές!

—————————————————————————————————————————————————————-

 «Ο ΣΤΑΧΤΟΠΟΥΤΟΣ»(“CINDERFELLA” – 1960)

Καιρό ήθελα, είναι αλήθεια, να αναφερθώ σε έναν από τους μεγαλύτερους κωμικούς παγκοσμίως, που από την στιγμή που σταμάτησε να μας χαρίζει άφθονο γέλιο με τις επινοήσεις του, στον κινηματογράφο, αμφισβητήθηκε πολύ και μάλιστα έφθασε στο σημείο να χαρακτηριστεί ανέπνευστος και παρωχημένος, ή στην καλύτερη περίπτωση, υπερβολικά Αμερικάνος! Ποτέ στην ιστορία της κωμωδίας, ένα πρόσωπο δεν δίχασε τόσο κοινό και κριτικούς με το ταλέντο του, αλλά και με το συνολικό έργο που άφησε πίσω. Υπάρχουν ένθερμοι υποστηρικτές του ακόμη και σήμερα, αλλά και πολλοί που δεν τρέφουν καμία εκτίμηση για την συνεισφορά του, στην έβδομη τέχνη. Κυρίες και κύριοι, με χαρά σας παρουσιάζω τον ένα και μοναδικό, Jerry Lewis!

Θυμάμαι ότι στα χρόνια της δεκαετίας του `70(πριν από αυτά δεν διατηρώ πολλές σινέ – μνήμες, καθ` ότι λόγω ηλικίας, δεν πήγαινα και πολύ κινηματογράφο, ή δεν θυμάμαι τι είχα δει, αν είχα πάει!), ένας από τους αγαπημένους μας ηθοποιούς(μιλάω για την γενιά του`64), ήταν και ο Τζέρυ Λιούις. Σ` αυτό είχε βοηθήσει και η προβολή πολλών ταινιών του από την κρατική τηλεόραση, αλλά και τα θερινά σινεμά. Θα τον χαρακτήριζα αεικίνητο, τεράστιο σαν ταλέντο υποκριτικής, μετρ της γκριμάτσας και των μορφασμών, αλλά και έξοχο χορευτή. Εκείνα δε τα χρόνια, για τα οποία μίλησα πιο πάνω, ο ανταγωνισμός που είχε ήταν μεγάλος. Η κωμωδία ζούσε μεγάλες στιγμές, με στα όπως οι Λουί ντε Φινές, Τσίτσιο / Φράνκο, Τοτό(αν και παλιότερος, ακόμη παίζονταν οι ταινίες του), Χονδρό / Λιγνό(ακριβώς το ίδιο), Τέρενς Χιλ & Μπάντ Σπένσερ, αλλά και ταινίες του στυλ «Κατσαριδάκι αγάπη μου», που γύρισαν 6-7 διαφορετικά φιλμ. Ας επιστρέψουμε όμως στον Τζέρυ Λιούις και τον «Σταχτοπούτο». Μια ταινία που η Ελληνική τηλεόραση έχει προβάλει πάνω από 30-35 φορές και είναι ιδιαίτερα αγαπητή στους τηλεθεατές.

Γυρίστηκε το 1960, από τον Frank Tashlin, σε παραγωγή του ίδιου του Jerry Lewis. Το σενάριο ανήκει κι αυτό στον Tashlin. Η Paramount Pictures ανέλαβε την διανομή και πρωταγωνιστούν ακόμη οι Ed Wynn, Judith Anderson, Anna Maria Alberghetti και ο μονίμως σχεδόν κακός του Χόλλυγουντ τότε, Henry Silva. To 1967, η ταινία βγήκε ξανά στις αίθουσες, μαζί με μια νέα του Lewis, το The Errand Boy. Σημαντικό στοιχείο, θεωρώ την παρουσία τους μεγάλου Count Basie στην ταινία, μαζί με την ορχήστρα του. Ο ογκόλιθος αυτός της jazz, βρίσκεται πάνω σε μια πλατφόρμα περιστρεφόμενη, στην σκηνή της δεξίωσης! Στο φιλμ ο Lewis δείχνει και το ερμηνευτικό του ταλέντο, τραγουδώντας αρκετά κομμάτια, τα οποία και εμπλούτισαν το soundtrack που κυκλοφόρησε. Ξεχωρίζω τόσο από πλευράς μουσικής, όσο και στίχων, τα Somebody & Turn it on.

Σαν υπόθεση τώρα, τα πράγματα είναι απλά και το καταλαβαίνει κανείς από τον τίτλο κιόλας του φιλμ. Μια εκδοχή της «Σταχτοπούτας», όπου ο φτωχός είναι ο Jerry Lewis, τον οποίο τυραννούν η μητριά του και τα δύο του αδέλφια. Ο Lewis είναι απολαυστικός! Ο ρόλος κουμπώνει πάνω του και όταν αρχίσει να ζεσταίνεται, βγάζει προς τα έξω φοβερές στιγμές! Δείτε τον στην σκηνή της κουζίνας, όπου μιμείται όλα τα όργανα της ορχήστρας του Basie, ακούγοντας τον στο ραδιόφωνο, ή σε αυτήν του βαλς(κατά κάποιον τρόπο…), με την πριγκίπισσα! Θα πρέπει να αυτοσχεδίασε, εκτός σεναρίου, σε ποσοστό όχι λιγότερο του 70%! Όπως επίσης, κρίνοντας από τα bloopers του dvd, το γέλιο που θα έπεσε στα γυρίσματα, μεταξύ τεχνικών και ηθοποιών, πρέπει να ήταν ανεπανάληπτο! Θα επιστρέψουμε στον ηθοποιό αυτό και με άλλες ταινίες, προσεχώς.

Στοιχεία επιπλέον για την ταινία, μπορείτε να βρείτε ακολουθώντας το παρακάτω link.

http://en.wikipedia.org/wiki/Cinderfella

Η πρεμιέρα της ταινίας στο Σικάγο, το 1960. Κοιτάξτε με τι όχημα διαφημίζεται το φιλμ και την κοσμοσυρροή!

Η καταπληκτική σκηνή του χορού. Προσπαθήστε να παρακολουθήσετε τα πόδια του!

Και η επίσης ευρηματική και υπέροχη, της μίμησης της ορχήστρας του Count Basie!

——————————————————————————————————————————————————————–

“Ι MARRIED A WITCH”(1942)

I MARRIED A WITCH FILM POSTER 3

I MARRIED A WITCH 14

Ρομαντική κομεντί, από τα χρυσά χρόνια των ταινιών του είδους και του Χόλλυγουντ. Ήταν τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του`40 και αυτό ακριβώς το είδος, γνώριζε τεράστιες επιτυχίες. Εδώ πρόκειται για μια μεταφορά στην μεγάλη οθόνη, της νουβέλας  The Passionate Witch, του συγγραφέα Thorne Smith. Υποδειγματικό το σενάριο από τους René Clair, Preston Sturges και τον χαρισματικό Dalton Trumbo, που κανείς τους δεν αναφέρεται στα credits της ταινίας!!! Πως γίνεται κάτι τέτοιο, μάλλον θα πρέπει να βρείτε κανέναν απόγονο, των ιδρυτών της Paramount Pictures(από τότε που είχε για σήμα το παλιό, με τον αετό!), ώστε να σας λύσει την απορία, γι` αυτήν την μεγάλη και σοβαρή παράλειψη!

I MARRIED A WITCH FILM POSTER 4

I MARRIED A WITCH 13

I MARRIED A WITCH 1 I MARRIED A WITCH 2

Ο René Clair έκανε και την σκηνοθεσία. Διακριτική και άψογη. Δεν τραβάει τα πλάνα, ούτε «μπουκώνει» όπως λέμε, το φιλμ. Ατάκες κοφτές(εδώ έβαλε το χέρι του ο Dalton Trumbo), αλλά και ρομαντικό χιούμορ. Η ταινία παντρεύει το κωμικό των καταστάσεων, με το ρομάντζο, με μοναδικό τρόπο. Είναι σαν να βλέπετε θεατρική παράσταση, αλλά πιο πλούσια σε σκηνικά και με μεγαλύτερη ποικιλία σε κουστούμια και ηθοποιούς. Μια και αναφέραμε τους τελευταίους, να απονείμω τα εύσημα στις ερμηνείες των Veronica Lake και Fredric March, που συνθέτουν ένα φοβερό δίδυμο. Κανένας τους δεν ήταν μεγάλο όνομα, αλλά ποτέ δεν κρύβονται τα μεγάλα ταλέντα σ` αυτά. Όλοι οι ηθοποιοί εκείνης της γενιάς, είχαν σπουδές σε κλασσικό και μουσικό θέατρο, αλλά και θητεία στο σανίδι του Μπρόντγουεη, που αποτελεί τεράστιο εφόδιο από μόνο του. Ήταν πλήρεις προσωπικότητες. Όχι μονοδιάστατοι, όπως στις μέρες μας.

I MARRIED A WITCH FILM POSTER 1

I MARRIED A WITCH 3 I MARRIED A WITCH 4 I MARRIED A WITCH 5 I MARRIED A WITCH 6

Έπαιζαν τα πάντα. Ο March ας πούμε, είχε παίξει σε δράματα, αστυνομικά, τρόμου, εποχής, μιούζικαλ και περιπέτειες, όπως τα The Royal Family of Broadway, Dr. Jekyll and Mr. Hyde, The Education of Elizabeth, ή The Eagle and the Hawk. Η Veronica Lake, είχε μια παρόμοια καριέρα, με φιλμ όπως τα The Hour Before the Dawn, The Glass Key, This Gun for Hire, όπως και στο υπέροχο The Blue Dahlia, που άφησε εποχή σαν μοιραία γυναίκα. Πάρα πολύ καλή και η ερμηνεία του Cecil Kellaway, σαν πατέρας της μάγισσας, όπως και της Susan Hayward, στο ρόλο της Εστέλ Μάστερσον. Η μουσική είναι του Roy Webb και η διεύθυνση φωτογραφίας του Ted Tetzlaff. Στην διανομή, η Paramount Pictures συνεργάστηκε με την United Artists, κάτι που έγινε ελάχιστες φορές, σε αυτά τα επίπεδα στούντιο, όπου οι αντιπαλότητες μεταξύ των εταιρειών ήταν τεράστιες!

I MARRIED A WITCH FILM POSTER 6

I MARRIED A WITCH 7 I MARRIED A WITCH 8 I MARRIED A WITCH 10 I MARRIED A WITCH 11

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Ένας υποψήφιος κυβερνήτης στην Αμερική του μεσοπολέμου, αναγκάζεται να συμβιβαστεί και να παντρευτεί την κόρη του χρηματοδότη του, μεγιστάνα του τύπου. Βέβαια, αυτό είναι η αρχική ιδέα, που εξυπηρετεί και τους δύο τους, αλλά στην πορεία τα πράγματα παίρνουν διαφορετική τροπή, όταν κάνει την εμφάνιση της μια μάγισσα με τον πατέρα της! Σκοπός τους, να εκδικηθούν την οικογένεια του υποψήφιου, η οποία ευθύνεται για το κάψιμο στην πυρά, ενός πρόγονου τους!

VIDEO

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 317 other followers

%d bloggers like this: